1397-07-211397-08-01bool(false) پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام
 
تاریخ چاپ : سه شنبه ، 1 آبان 1397

کد خبر : 84122

 
بعثت پیامبر(ص) و زندگی معنادار برای انسان

مبعث رسول اکرم برای تحول جهان اسلام
تاریخ خبر : 1397-01-23
     
 
 
     
متن خبر :

 مبعث، سالروز بزرگترین حادثه تاریخی و واقعه اسلامی و عیدی برای کل بشریت است.
روزی که پیامبر اعظم در فضای رمز آلود غار حرا و در حالتی‌که با راز و نیاز به درگاه الهی به عبادت و بندگی خدا بسر می‌برد، فرشته وحی بر او نازل می‌شود و اظهار می‌دارد که به نام پروردگار عالمیان؛ ای محمد بخوان! و او که خواندن نمی‌دانست به اراده الهی می‌خواند: اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِی خَلَقَ .....و بزرگترین واقعه تاریخی بشریت یعنی بعثت آغاز می‌شود.
واقعه بعثت، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ مسلمانان دارد. بعثت درحقیقت، نقطه آغازین اسلام است. دین اسلام که در سال‌های نخستین خود با پیروانی اندک و در شرایط سخت آغاز شد، بعدها در سراسر جهان انتشار یافت و دل‌های فراوان را به سوی خود جذب کرد.
این اتفاق بزرگ، در 27 رجب سال چهلم عام‌الفیل روی داد. به فرمان خداوند، حضرت محمد(ص) مأمور شد مردم را به سوی پروردگار خویش بخواند، پروردگاری که جهان و انسان را آفرید و آنچه را نمی‌دانست، به او آموخت.
بعثت رسول خدا(ص)، از نظر تاریخی، فقط یک بار و در چهارده قرن پیش رخ داده است، ولی این حادثه، برخلاف دیگر حوادث تاریخی و دیگر بعثت ها، یک حادثه تمام شده نیست، بلکه فرآیندی است که همواره دوام و جریان دارد.
رسول خدا که برای عبادت وبندگی خدا به غار حرا پناه برده بود، پس از 40 روزی دوری و هجرت، از غار حرا فرود می‌آید و از سوی همسرش خدیجه کبری استقبال می‌شود و او نخستین زنی در تاریخ می‌شود که به رسالت پیامبر اعتراف می‌نماید و به او ایمان می‌آورد و پس از او امیرالمومنین علی (ع) که از کودکی در خانه پیامبر بزرگ شده بود به رسالت او گواهی می‌دهد و نخستین مردی درتاریخ می‌شود که به پیامبر ایمان می‌آورد و رسالت او را می‌پذیرد.
در این میان آنچه می‌تواند در این برانگیختن اهمیت دوچندان داشته باشد، تشریح وضعیت دوران پیش از بعثت پیامبر اعظم در سرزمین شبه جزیره عرب ( شهرمکه و... ) است. در آن روزگار در سرزمین مکه مردمی مشرک زندگی می‌کردند که نه بخدا ایمان داشتند و نه به روز معاد و به همه بدی‌ها و عادات زشت دامن می‌زدند و از کشتن انسانها و حتی فرزندان خود ویا زنده به گور کردن دختران خود نیز ابا نداشتند.
تعصبات غلطی که از نیآکان واجداد خود به ارث برده بودند؛ آنان را وادار ساخته بود تا قبیله‌گری و طائفه‌گری در میان آنان رواج یابد و از روی آوردن به حقیقت نیز گریزان باشند. و از اینرو این دوران را دوران جاهلیت نامیدند چون نشانه‌های جهل ونادانی آنان آنچنان بود که هم نمی‌دانستند و هم نمی‌خواستند بدانند که نمی‌دانند!
پیامبر اکرم(ص) در چنین فضای جاهلیتی که ارزش‌ها، ضد ارزش شده بود وپرچم شیطان بجای پرچم حق برافراشته گردیده بود و مردم؛ حیران و سرگردان در کنار بهترین خانه خدا یعنی کعبه به بت پرستی مشغول بودند و حتی از تعلیم وآموزش نیز استقبال نمی‌کردند، از سوی خداوند متعال به رسالت مبعوث شد ، تا به زندگی انسان ها معنا ببخشد و دوباره مکارم اخلاقی را به میان انسانها بازگرداند و زنجیرهای جهل و خرافه پرستی و ظلم وستم را از دست وپای مردم بازنماید و آنان را از تاریکی‌های نادانی بیرون آورد و به سوی نور خدا رهنما باشد و همگان را به قسط و عدالت وادارد.
این است که باید گفت فلسفه اصلی بعثت نبوی؛ معرفت‌زایی بود.
معادشناسی، انسان‌شناسی، جهان‌شناسی و دانستن هدف از خلقت آفرینش و آموختن قرآن و حکمت ومعرفتهای الهی از کارکردهای اصولی بعثت است. پیامبر خدا دینی را به میان مردم آورد تا آنان طعم آزادی‌های واقعی اجتماعی و همبستگی و وحدت میان انسان‌ها را درک کنند و از طاغوت‌هایی که آنان را به بردگی و بندگی انسانها وادار کرده بود، رهایی و نجات یابند.
او دینی را آورد که بستر ساز تمدن و فرهنگ اسلامی و برقراری عدالت اجتماعی و پویایی و پیشرفت بشر باشد و همه اینها در نتیجه و براساس معرفت و آموزش علم ودانشی بود؛ که پیامبر همواره به مردم توصیه می‌نمود. پیامبر اکرم عزّت و کرامت انسان‌ها را به آنان شناساند و به آنان آموخت تا با تعقّل و خردورزی به حیات و زندگی خود معنا ببخشند و انسان‌هایی متخلق به اخلاق الهی شوند.
آنچه در این فلسفه معرفت‌زایی مهم است، تحقق زندگی معنادار برای انسان‌ها به معنای اینکه زندگی دو روزشان با هم یکسان نباشد و دائماً در حال مجاهده در راه خدا و تلاش برای کسب علم و دانش و معرفت های الهی باشند.
پایه و اساس همه ادیان یکی است، ولی جهانی ساختن و برتری بخشیدن به دین خدا، تنها به دست پیامبر اسلام انجام گرفته است. پیامبر اسلام مبعوث شد تا کار ناتمام پیامبران پیشین را به کمال برساند.
بار امانت رسالت برای پیامبر آن قدر مهم بود که حاضر نشد آن را با ثروت های مادی و به فرموده خودش ماه و خورشید هم عوض کند. ازاین رو، پیامبر در راه اجرای رسالتش، سختی‌های بسیاری تحمل کرد و برای هدایت انسان‌ها و ابلاغ پیام توحید، بیش از طاقت خود تلاش می‌کرد. تا جایی که خداوند در چند مورد به آن حضرت خطاب کرد: «از اینکه مشرکان ایمان نمی‌آورند، تو شاید خود را تباه سازی». خود حضرت نیز فرموده که هیچ پیامبری در راه رسالت خود، مثل من سختی ندیده است."
پیام مهم بعثت، تحول است. تحول و چرخش کامل از همه انحراف‌ها و بدی‌ها به سوی نیکی‌ها و ارزش‌های اسلامی و قرآنی که ره آورد بعثت است. پیام بعثت، تلاش همیشگی و خستگی ناپذیر آنهايي است که به اسلام و پیامبرش ایمان آوردند.
ما مسلمان‌ها وظیفه داریم در هرجا و هر زمان که هستیم، محیط خود را از آلودگی، سستی، تبعیض و پلیدی پاک کنیم و دنیا را به محیطی امن و پاک تبدیل کنیم تا در پرتو آموزه‌های آسمانی رسول خدا(ص) در دنیا و آخرت، دل شاد و پیروز باشیم.

 
 
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.