1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) 1399-06-221399-07-01bool(false) پایگاه اطلاع رسانی روزنامه همدان پیام
 
تاریخ چاپ : سه شنبه ، 1 مهر 1399

کد خبر : 84519

 
به مناسبت رويداد 2018

محور3 هزار ساله‌ هگمتانه - نوشیجان را جهانی کنید
تاریخ خبر : 1397-04-28
نویسنده : خسرو محمدی
     
 
 
     
متن خبر :

 استان، ده‌ها اثر باستانی برجسته وجود دارد که دنیا آن‌ها را می‌شناسد اما به راستی چرا هنوز برای ثبت یک اثر جهانی در استانی با این همه دارایی فرهنگی درمانده و ملولیم؟! حتما خواننده‌ی گرامی دوست دارد هرچه زودتر حرف حساب این گفتار را بداند اما اجازه بدهید کمی بیشتر با شما سخن گفته شود، چرا که زیربنای این گفتار بسی مهراستی این است که استان همدان کانون آثار طبیعی و تاریخی است. در گوشه و کنار اینم‌تر از برآیند آن است.
یکی از مهم‌ترین دلایلی که همدان نتوانسته در امر ثبت جهانی آثار پیروز باشد، گسستگی آثار آن و نبود یک محور برای پیوند آنها به یکدیگر است. اگر گریزی به استان‌های دارای آثار جهانی بزنیم قضیه کاملا روشن می‌شود. برای نمونه استان فارس. این استان در ثبت جهانی آثار خود پیشگام کشور است و همین امسال محور باستانی فیروزآباد را به عنوان چهارمین اثر خود و بیست و سومین اثر کشور ثبت جهانی کرد. اگر مشوکافانه به موضوع آثار جهانی فارس نگاه کنیم، می‌بینیم که روش آنها یک ویژگی کلی دارد که ما نداریم. و آن این که؛ آثار باستانی استان فارس خوب شناسایی شده‌اند و این شناخت موجب تمرکز بر آن‌ها شده است.
برای نمونه به پاسارگاد می‌پردازیم. پاسارگاد، کانون شهری مهم دوران اوایل هخامنشی است. آن‌جا تختگاه کوروش بوده است اما دارای آثار بسیاری از دوران پیش از تاریخ تا دوران اسلامی است. مسجد پاسارگاد یکی از آثار آن مجموعه‌ی جهانی به شمار می‌رود. در یک جمله: پاسارگاد دارای یک توالی فرهنگی حدودا ده هزار ساله است. اما همدان چه؟! پیش از آن که حکومت هخامنشیان در پاسارگاد پا بگیرد، هگمتانه وجود داشته است! پس دلیل عقب مادگی همدان در ثبت یک اثر جهانی، همان‌طور که گفته شد، نبود شناخت است.
راستی این است که ما همدان را خوب نمی‌شناسیم و گویا خواستی هم برای شناخت درست آن نداریم، آنگاه چطور می‌خواهیم در عرصه‌های ملی و جهانی حرفی برای گفتن داشته باشیم؟! مثلا هیچ خواستی برای کاوش همه‌ی تپه‌ی هگمتانه وجود ندارد تا بالاخره بدانیم در زیر این تپه‌ی تاریخی چه می‌گذرد در حالی که پاسارگاد سال‌هاست که کاملا کاوش شده است. انگار خاک مرده بر سر هگمتانه‌ی بیچاره ریخته‌اند؟! از گلایه‌ها بگذریم. نوبتی هم که باشد نوبت پیشنهاد و راهکار است. همدان نیز مانند فارس دارای یک زنجیره‌ی فرهنگی پربار است که ظرفیت جهانی شدن را دارد و آن «محور سه هزار ساله‌ی هگمتانه - نوشیجان» است. به مانند محور ساسانیِ فیروز آباد فارس که پیشتر گفتیم؛ به تازگی ثبت جهانی شده است. این راه باستانی یکی از کهن‌ترین جاده‌های جهان است که در خارج از استان به پاسارگاد می‌رسد.
آغاز و پایانِ  آن دو اثر برجسته‌ی ملی قرار دارد یعنی شهر باستانی هگمتانه و دژ - معبد نوشیجان. در میانه‌ی این راه باستانی آثار مهم دیگری نیز وجود دارد که به ترتیب شامل: شیر سنگی به عنوان دروازه‌ی جنوبی همدان به سوی نوشیجان، روستاهای هدف گردشگری کیشین، ابرو، سیمین، تابستانگاه (ییلاق) عشایر، دستکند ارزانفود، ایل‌راه عشایر، طبیعت زیبای دره‌های پیرامونی الوند (جن دره و...) روستاهای علی آباد دمق، ده‌نو علی آباد و در پایان دژ معبد نوشیجان. در عرض این راهِ کهن نیز آثار برجسته‌ی گردشگری و تاریخی چندی وجود دارد، مانند: سد اکباتان، روستاهای یلفان و ورکانه و ده‌ها جاذبه‌ی دیگر.
 اما سخن پایانی: زمان آن فرارسیده تا در فرصت باقی مانده از سال 2018 که شانسی به این استان رو کرده است یک کار بزرگ صورت بگیرد. باران در حال باریدن است و با هر پیمانه‌ای که زیر آن قرار بگیریم پُر خواهد شد حال این بستگی به نگاه مسئولان امر دارد که همدان 2018 را یک فنجان ببینند یا یک دریا. در پایان لازم است گفته شود که محور پیشنهادی هگمتانه - نوشیجان یک برآیند علمی کارشناسانه و آزمایش شده است و تنها دو دست توانمند می‌خواهد که آن را روی میز کارشناسان امر قرار دهد.

 
 
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.