به غافلگیری عادت داریم همدان پیام
 
 
چهارشنبه - 22 آذر 1396 - شماره 3081
 
امروز : پنجشنبه ، 23 آذر 1396

Today : Thu, December 14, 2017




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * ---(( سال 1396 اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال ))---
ورود کاربران


نمایشگاه چاپ 96
نمایشگاه چاپ 96
logo-samandehi
 
کد مطلب:  83227 تاریخ انتشار:  1396-09-04 - 05:45 تعداد بازدید:  69
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

به غافلگیری عادت داریم

نویسنده : مهدي ناصرنژاد

یادداشت
 ايران ما كشوري حادثه‌خيز است. حوادث بزرگ و كوچك هر روز در صدر اخبار رسانه‌هاي ايراني قرار دارد.
 از حوادث گوناگون رانندگي در درون و برون شهرها، آتش‌سوزي‌هاي مهيب كه گويا در سال 1396 بيشتر از هر سال ديگر به وقوع پيوسته و روزي نيست كه چاه نفتي، پالايشگاهي، كارخانه‌اي، هتلي، مركز تجاري بزرگي، جنگلي و در هر جا و مكان چيزي سوختني در گوشه و كنار كشور دستخوش شعله‌هاي سركش آتش نباشد.
 از لحاظ آمار و ارقام مربوط به حوادث رانندگي در جهان از همه سرتريم و تمام اين حوادث بدون عامل انساني ممكن نيست و ثمره بي‌توجهي‌ها و رعايت نكردن اصول ايمني و سهل‌انگاري و ساخت‌وسازهاي ناشيانه و سودجويانه است.
و خلاصه اينكه سلب مسئوليت‌ها از خود و واگذار كردن مسئوليت و وظايف شخصي و عقلايي خود به خدا و معصومين(ع) را مأمور حفظ و حراست از مال و جان خود دانستن، اصلي بسياري از حوادث و فاجعه‌هاي بزرگ و كوچك است كه تا بوده و هست تكرار و تكرار مي‌شود و درس نمي‌گيريم و چوب آن را نوش جان مي‌كنيم.
كجاي دنيا و كجاي دين و قرآن گفته است نسبت به اركان و عناصر خرد و كلان زندگي و وظيفه‌هاي فردي و اجتماعي خويش بي‌توجه باشيم و همه چيز را ساده بگيريم و وقتي حادثه‌اي اتفاق افتاد، زمين و زمان را مقصر بدانيم و خودمان را از هر گناه و مسئوليتي مبري سازيم.
در حوادث قهري هم اگرچه در وهله نخست به ظاهر عوامل انساني دخيل نيست و زلزله و سيل و طوفان و رانش زمين و حوادث اينچنيني ويران مي‌سازد و بنيان مي‌كند و مي‌سوزاند و مي‌برد، اما صد درصد هم اينچنين نيست و يك جاي كار، ما انسان‌ها هستيم كه مقصريم و يك ندانم‌كاري ياناشي‌بازي ما باعث تشديد و خرابي و فاجعه بيشتر حوادث قهري مي‌شود. همين زلزله غم‌انگيز استان كرمانشاه و همين تپه تپه ويراني و خرابي و آوار كه روي هم تلنبار شده است، مگر غير از اين است كه خودمان اين بلا را بر سر خودمان آورده‌ايم!؟ 
اغلب گزارش‌هاي رسمي و غيررسمي همراه با تصوير و فيلم‌هاي مستند حكايت از قصور و دزدي انسان‌ها در ساخت‌وساز مساكن به اصطلاح طرح «مهر» و آوار شدن اين آپارتمان‌هاي نامطمئن بر سر خلق‌ا... دارد. همين طوري سرسري ساخته‌اند و برده‌اند و خورده‌اند. آن وقت با يك تكان زمين و يك حادثه به ظاهر قهري ملتي را داغدار مي‌كنند و صدها عزيز از كوچك و بزرگ قرباني طمع و ناجوانمردي و بي‌مروتي مشتي آدم‌هاي به ظاهر آدم مي‌شوند؛ چراكه دلشان نسوخته و به فكر ماست‌مالي و سود بيشتر خود از طرح‌هاي خانه‌سازي مهر بوده‌اند. 
نكند اين بلا اينجا و آنجا و همدان، ملاير و نهاوند و تويسركان و اسدآباد و رزن و بهار يا فرقي ندارد چند كيلومتر آنطرف‌تر سر ما و سر هموطنان ديگر هم بيايد؛ چون همه جا همينطوري گرُ‌گر ساخته‌اند و رفته‌اند. خدا مي‌داند چه ساخته‌اند، خدا مي‌داند نظارت مهندسي دقيقي نسبت به خانه‌هاي ما شده است يا نه، آخر مي‌گويند اين ساخت‌وسازهاي شهري دوگونه است؛ يعني بخشي زير نظر سازمان‌هاي مسكن و شهرسازي انجام مي‌شود و نظارت و كنترل (به گردن آنهايي كه مي‌گويند) نسبت آن بيشتر است، اما بخشي هم كه خارج از حيطه نظارت مستقيم سازمان‌ها ساخته شده و به اصطلاح دستپخت و شاهكار تعاوني‌هاي مسكن است و باز هم به گردن آنهايي كه مي‌گويند. 
در اينگونه ساخت‌وسازها امكان سهل‌انگاري و كدخدامنش‌بازي وجود دارد و امكان دارد از همان مسكن مهري‌هاي استان كرمانشاه باشد. قصد ترساندن همشهري‌هاي خودمان را نداريم وليكن همين همدان و نهاوند و رزن و كبودراهنگ و بخش‌هاي بزرگي از استان همدان بدجوري روي گسل زلزله قرار گرفته و سابقه زلزله و ويراني در ادوار گذشته و سال‌هاي دور و نزديك كم نداريم. زلزله رزن، بوئين‌زهرا و آوج و نهاوند كه تا همين چند سال پيش كه يادمان نرفته است. هنوز هم آثار و تبعات زلزله رزن تمام نشده و زلزله‌زده‌هاي اين شهرستان با بانك‌ها سر نحوه بازپرداخت تسهيلات خود مشكل دارند. بايد تا زلزله نشده گروه‌هاي فني و مهندسي به دنبال عيب‌يابي ساخت‌وسازها باشند و علاج واقعه را قبل از وقوع به عمل آورند.
خلاصه اينكه ما جماعت بي‌مبالات هميشه ته چاهي كه با دست خودمان مي‌كَنيم، گرفتار هستيم. مي‌نشينيم، مي‌نشينيم تا اتفاقي بيفتد و آن وقت به فكر اين مي‌افتيم كه اول يك مقصر براي آن پيدا كنيم و بعد هم دست و پاي خود را گم مي‌كنيم كه حالا چه بايد كرد. 
در زلزله استان كرمانشاه مردم واقعاً سنگ‌تمام گذاشتند و هر كس و هر خانه از گلوي خود بريد تا سهمي براي كمك‌رساني به هموطنان خود داشته باشد. اما چون دست‌وپاي خود را گم كرده بوديم، بخش بسياري از اين كمك‌ها حيف‌وميل شد و قبل از اينكه به دست اهل آن برسد، از حيض انتفاع خارج گرديد. 
چه مي‌شد و چه مي‌شود اگر در همين مواقع كمك‌هاي مردمي قبل از جمع‌آوري دسته‌بندي شود و هر ارگان و نهاد خدمات‌رسان مسئول يك كار خاص باشد؟ مثلاً دارو و لوازم بهداشتي در اختيار سازمان خاص، جمع‌آوري اقلام خوراكي به عهده سازماني ديگر و خلاصه پوشاك و وسايل گرمازا و سروسامان ضروري هم به عهده نهادي مشخص تا كار جمع‌آوري و آمارگيري و كم‌وكاست آن بهتر معلوم گردد. اين كارهاي اوليه و ضروري تاكنون در هيچ حادثه و هيچ زلزله‌اي انجام نشده؛ چراكه پس از چند روز زلزله كرمانشاه هم فراموش مي‌شود و همه در لاك فراموشي فرو مي‌رويم تا اتفاقي ديگر و فاجعه‌اي ديگر!!!
 

بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com