1397-06-241397-07-03bool(false) تنبل و بی‌سلیقه شده‌ایم همدان پیام
 
 
سه شنبه - 3 مهر 1397 - شماره 3296
 
امروز : سه شنبه ، 3 مهر 1397

Today : Tue, September 25, 2018




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * "1397،سال حمایت ازکالای ایرانی"
ورود کاربران


نمایشگاه ایران پلاست
کانال همدان پیام
logo-samandehi
 
کد مطلب:  85038 تاریخ انتشار:  1397-06-21 - 06:00 تعداد بازدید:  49
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

گفتگویی انتقادی با مجید برزگر، کارگردان همدانی سینمای ایران به مناسبت روز ملی سینما
تنبل و بی‌سلیقه شده‌ایم

نویسنده : حسین پارسا

فرهنگی

 می‌خواهم بحث را با طرح یک کنجکاوی همیشگی خودم آغاز کنم: خیلی از فیلمسازان در سینمای ایران برای طرح ایده‌های خود از شهرهایی غیر از تهران استفاده می‌کنند. گاهی شهری که قصه در آن اتفاق می‌افتد، به خاطر جذابیت‌های بصری یا محیطی انتخاب می‌شود و گاهی محتوای کار هم مستقیم به لوکیشن وابسته است. در هر دوی این موارد، فیلمسازان ایرانی به شهرستان‌ها رجوع می‌کنند. اما کنجکاوی من این است که چرا نامی از همدان در کمتر اثری از سینمای ایران چه در فرم و چه محتوا، دیده می‌شود.


ببینید، مخاطب این پرسش، اگر هر فیلمساز یا بازیگر ایرانی باشد، پاسخی به نسبت مشابه خواهید شنید. حتما جواب همه این است که علاقه دارند در همدان کار کنند و اینکه یک بار آنجا را دیده اند و چقدر زیباست! اما ممکن است اینها تعارفاتی بیشتر نباشند.
 بنابراین پرسش شما باید به نوعی دیگر مطرح شود. اگر همدان برای سینماگران ویژگی‌های جغرافیایی خاص یا لوکیشنی ویژه ندارد و یا پتانسیل آن کمتر شناخته شده است، این وظیفه مسئولان شهر است که همدان را در سطح کشور و برای هنرمندان مطرح کنند.
 مانند کاری که مدتی در چند روستای سنگی همدان انجام شده و نتیجه اش ساخت چند فیلم بود. پس باید در ابتدا تلاش از طرف همدان باشد. مثلا تلویزیون یا نهادهای تاثیرگزار همدان در کشور برای دعوت از سینماگران، از جذابیت‌های این شهر، مثلا از تاریخ گرفته تا کوه و برف و جنگل یا هرنکته ویژه دیگری که فکر می‌کنید همدان دارد، صحبت کنند و آن را به رخ بکشد. واقعیت اما این است که همدان در مقایسه با بعضی شهرهای ایران دارای لوکیشن ویژه‌ای نیست.
همچنین که مثلا حالا بخش‌های زیادی از شهر همدان ممکن است شبیه تهران باشد یا کرمانشاه یا شهری دیگر. متأسفانه نوعی نوکیسه‌گی و بی‌سلیقه‌گی و شلخته‌گی بر بخش زیادی از شهر ما حاکم شد. اینها همان‌ها هستند که به خانه‌های پدران خود- آنجا که دو سه نسل به دنیا آمده اند و بزرگ شده‌اند- عنوان "کلنگی" دادند.در همدان شما چند محله قدیمی به جا مانده به خاطر دارید؟ چند خانه قدیمی؟ چند کوچه و محله که لحن و بافت، با شناسنامه‌ای قابل شناسایی داشته باشد؟ خُب، در شیراز و یزد و اصفهان هنوز می‌شود پیدا کرد. در رشت و انزلی هم ممکن است پیدا کنید. در روستاهای کردستان هم. بنابراین برای سینمای محدود امروز ایران، که در بهترین حالت ممکن است ده تا بیست درصد تولیدات نیاز به این بافت‌ها داشته باشد همان چند شهر به نظر کافی ست. حالا و از منظری دیگر باید ساخت فیلم در همدان، بسته به یک ضرورتِ جدی و به صرفه باشد. وقتی حتی می‌شود به ضرورت قصه- وقتی بخشی از فیلمنامه مثلا در همدان اتفاق می‌افتد- را در تهران گرفت و کسی هم متوجه اختلاف بافت و فضا نشود و ضمنا به لحاظ تولیدی و هزینه‌ای هم برای تهیه کننده به صرفه تراست نباید از فیلمساز انتظار داشت کار سخت‌تر را انتخاب کند.


 اعتقاد دارید همدان لوکیشن خاصی برای فیلمسازان ایران فراهم نمی‌کند اما در مورد شهری حرف می‌زنیم که هزاران سال قدمت تاریخی دارد.
درست است. ولی متاسفانه بافت قدیمی همدان از بین رفته است. محله‌هایی مثل جولان زمانی بافت کهنی داشت اما حالا به جز تک خانه‌های قدیمی، چیزی از آن باقی نمانده است. این وضعیت را با بافت قدیمی مثلا شهر رشت مقایسه کنید. یا انزلی که بندرگاهی دارد که می‌تواند لوکیشن ویژه‌ای برای فیلم باشد. این شرایط البته ذاتاً عیب نیست و تقصیر کسی هم نیست که همدان به صورت کلی لوکیشن ویژه‌ای برای سینما ندارد. یادتان باشد یک دو فیلم می‌شود بر اساس بناهای تاریخی و آن چند فضای خاص در همدان ساخت - و باید ساخته شود- این اما اسمش رونق صنعت فیلمسازی در شهر نیست.


 فراتر از بحث لوکیشن، شما به عنوان یک فیلمساز، ویژگی ای در همدان نمی‌بینید که بتواند در خلق محتوا به فیلم کمک کند؟
احساس شخصی من این است که در فیلمهایم حال و هوای همدان وجود دارد. برای اینکه فیلمهای سرد و آرامی هستند. سرمای مردم در همدان و نوع روابط آنها با یکدیگر را با روابط مردم در شهرهای جنوبی ایران مقایسه کنید. بر خلاف جنوبی‌ها که برون گرا هستند مردم همدان آرام و درون گرا هستند.
 این یک خاصیت فرهنگی است که ممکن است در خیلی شهرها و کشورهای جهان هم وجود داشته باشد. ممکن است فیلمی از سوئد ببینید و رفتارها شما را یاد رفتارهای همدانی‌ها بیندازد. من شخصاً این ویژگی‌ها را دوست دارم ولی این ویژگی به طور مجرد یک امتیاز سینمایی به حساب نمی‌آید. ولی می‌توان از آن استفاده کرد. خُب، البته که می‌شود ویژگی‌های دیگری برای شهر متصور شد.
 اینکه همدان برای بزرگان سینمای ایران جذابیتی بصری یا تاریخی یا زبانی نداشته باشد را می‌توان درک کرد. اما به نظر می‌رسد جوان‌هایی هم که تازه کار سینما را در همدان شروع کرده اند تمایلی به درباره همدان و از همدان ساختن ندارند.کلید واژه حرف آنها نبود امکانات و حمایت نشدن توسط مسئولان است.

شما به این اتفاق چطور نگاه می‌کنید؟
اصلا من در همدان فیلمساز شدم. تا 20 سالگی در همدان بودم و بسیاری از فیلمهای کوتاهم را آنجا و با همان امکانات بسیار کم سینمای جوان ساختم. اما نکته‌ای که حالا در مورد بچه‌های همدان به نظرم می‌رسد این است که یک جور تنبلی گریبانگیر آنها شده است. من از خیلی از شهرها فیلمِ خوب میبینم ولی از بچه‌های همدان اصلا فیلمی نمی‌بینم. به نظرم این یک بهانه است که فیلمساز جوان کم کاری خودش را به عدم حمایت دولت و دستگاه منتسب کند. اگر کسی نخواهد حمایت کند، فیلمساز جوان همدانی باید کارش را تعطیل کند؟ باید کار کرد.


 سال گذشته قرار شد فیلمهای گروه هنر و تجربه در همدان هم به نمایش درآیند. بعضی از مسئولان ذی ربط اعتقاد داشتند نشان دادن فیلم‌های به اصطلاح هنری برای مردم همدان جذاب نیست و از این ماجرا استقبالی نخواهد شد. شما موافق این عقیده هستید؟
در خیلی شهرها که گروه هنر و تجربه فیلم‌ها را نمایش می‌دهد هم مردم ممکن است استقبال نکنند. نکته اصلی اینجاست که هنر و تجربه اصولا نیازی به استقبال مخاطب عام ندارد. هنر و تجربه در همدان اگر 50 بیننده داشته باشد مدیریت فرهنگی استان موظف است به احترام هنر و کسانی که دوست دارند- همان 50 نفر- این فیلم‌ها را ببینند، حداقل در یک سانس فیلم نمایش دهد. مشکلی که از آن رنج می‌بریم همین است. فیلم‌های هنر و تجربه مثل فیلم‌های مطلقا برای تماشاگر وسیع، ساخته نشده اند. فیلم‌های هنر و تجربه فیلم‌های فکرشده و مهمی هستند که مخاطبانی باید آن را ببینند که ذهن تربیت شده‌ای در حوزه سینما " و فرهنک " دارند. معنی این حرف این نیست که این فیلمها همه با ارزش اند. تلاش شان برای ارائه شکل دیگری از سینماست. پس لابد انتظارش از مخاطب هم برخورد متفاوت است.مثل این است که از چاپ کتاب ارزشمندی ممانعت شود و نویسنده را از نوشتن بازبداریم به دلیل اینکه تیراژ کتاب امروزه به پانصد نسخه رسیده.یادمان هست بوف کور در هند و با نسخه دستنویس اول‌بار در صد نسخه منتشر شد؟ من فکر می‌کنم اراده‌ای برای کار جدی فرهنگی در همدان نیست و بسیار امیدوارم اشتباه کرده باشم.


 به همین خاطر است که در همدان کلاس برگزار نمی‌کنید و فیلمهایتان نمایش داده نمی‌شود؟
ببینید چند سالی ست در همدان کلاس نداشته‌ام. همه این سالها هم قرار بود بشود و نشد. به دلایل زیاد نشد. قرار بود دو سال قبل در سه شب متوالی فیلم‌های من در همدان نمایش داده شود و هر سه روز هم کلاس و کارگاه برای علاقمندان برگزار کنیم- اتفاقی که در شهرهای دیگر هم می‌افتد و وورک شاپ‌هایی که برگزار می‌کنم- من از دوستان خواهش کردم اگر ممکن است نمایش فیلم‌ها در تالار فجر برگزار شود چون پاتوق فرهنگی است و به دلیل مرکز شهر بودن، دسترسی راحت‌تری برای همه دارد. از این سه روز یک روز جمعه بود. آقایان گفتند جمعه را کنسل کنید چون جمعه تعطیل است! واقعا جالب است. جمعه که برای همه ایران روز کارهای تفریحی و هنری و فرهنگی است، در همدان تعطیل پنداشته می‌شود. می‌دانم این شهر پر است از بچه‌های با استعداد و کتابخوان و فیلم بین و شعرخوان و هنر فهم. می‌شناسمشان. با هم ارتباط داریم. نسل ما نویسنده و روزنامه نگار و فیلمساز و نقاش و شاعر حرفه‌ای به عرصه‌های بالاتر معرفی کرد. حالا هم می‌تواند این شهر و استعدادهایش همه را متحیر کند. مخاطب فیلم‌های من این گروه از بچه‌های نسل نو همدان هستند. می‌دانم که می‌توانیم با هم فیلم ببینیم و کارگاه داشته باشیم و فیلم بسازیم. ولی انگار مشکل از جای دیگری هست. ببینید، فیلم"پرویز" بیشتر از 20 شهر به شکل دعوت و سخنرانی و نمایش در سراسر ایران داشته. ولی درباره همدان وقتی حتی به اصرار خودم دوست دارم فیلم نمایش داده شود بازهم موافقت نمی‌شود. مادامی که این روحیه فرهنگی وجود دارد اتفاقی نخواهد افتاد. فیلمهای مهم این سالهای سینمای ایران باید در همدان به شکل جدی با حضور فیلمسازان و منتقدان و پژوهشگران نمایش داده شود. این مهمترین شکل آموزش می‌تواند باشد.
 



بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com