دعواهایی که حال فوتبال را بد می‌کند! همدان پیام
 
 
يكشنبه - 1 اسفند 1395 - شماره 2856
 
امروز : سه شنبه ، 3 اسفند 1395

Today : Mon, February 20, 2017




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * ---(( سال 1395 اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل ))---
ورود کاربران


تلگرام نیازمندی
تلگرام روزنامه
logo-samandehi
 
کد مطلب:  75433 تاریخ انتشار:  1395-10-16 - 05:45 تعداد بازدید:  58
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

دعواهایی که حال فوتبال را بد می‌کند!

ورزشی

تصمیم عجیب سینیور کی‌روش در ترخیص 7 بازیکن تأثیرگذار پرسپولیس از اردوی تیم ملی را باید از آن دست اقدامات جسوری دانست که البته عاقبت به خیری به همراه نخواهد داشت. هرچقدر این تصمیم را شجاعانه بدانیم اما باز نمی‌توان تبعات جبران‌ناپذیرش را منکر شویم.
فوتبال ایران نباید ستم‌کش دعواها و اختلاف‌های بین 2 مربی باشد؛ مدیریت فوتبال ایران باز هم ضعیف عمل کرد. یک بار دیگر برگزاری اردوی تیم ملی فوتبال، بهانه‌ای شد که اختلافات نهفته مربیان عیان شود. اتفاقی که چندین بار پیش از این رخ داد و کار به جاهای باریک هم کشیده شد. کارلوس کی‌روش، مربی مغروری است. برانکو هم مغرور و جاه‌طلب است. او عنوان سومی جام جهانی را به همراه تیم ملی فوتبال کشورش در کارنامه دارد. هر 2 باتجربه، بادانش و سیاستمدار هستند و همین موضوع موجب شده، نگرانی‌ها درباره این درگیری بیش از سایر اختلاف‌ها و دعواها باشد.
دعوای کی‌روش و برانکو انگار تمامی ندارد. بعد از اختلاف شدید این 2 و بیانیه‌هایی که علیه هم صادر کردند، اوضاع آرام شد و به نظر رسید همه چیز تمام شده اما وقتی مربی کروات به اردوی تیم ملی در دوبی ایراد گرفت و بر طبل مخالفت کوبید، معلوم شد که دعوا و کشمکش بین این 2 تمام نشده بلکه از زمانی به زمان دیگر موکول شده است.
کی‌روش از وقتی به ایران آمده بارها با برخی مربیان ایرانی وارد کارزار رسانه‌ای شده و اختلاف‌های شدیدی با آنها پیدا کرده است. شاید در بیشتر موارد، حق با کی‌روش بوده و انتقاد مربیان داخلی وارد نبوده اما مواردی هم بوده که مرد پرتغالی آشکارا خلاف قاعده رفتار کرده و حرف مربی ایرانی به حق بوده است.
نکته جالب توجه در این زمینه وجود اختلاف و دعوا بین کی‌روش با مربیان سابق تیم ملی است، امیر قلعه‌نویی، محمد مایلی‌کهن و حالا برانکو ایوانکوویچ. هر یک از این نام‌ها در مقطعی با کی‌روش دچار اختلاف شده‌اند. به این‌ها نام مانوئل ژوزه، هم‌وطن کی‌روش را هم باید اضافه کرد که شاید شدیدترین و دامنه‌دارترین دعوا و درگیری را کی‌روش با او داشت.
ماجرا این است که فوتبال ایران در برخی اصول حرفه‌ای از استانداردهای جهانی به شدت عقب است. تیم‌های فوتبال ایرانی از جمله تیم ملی زمین تمرین مناسبی ندارند، در واقع هرگز نداشته‌اند. لباس‌های تیم ملی و برخی باشگاه‌ها بی‌کیفیت و دور از استاندارد جهانی بوده است. حمایت از تیم ملی نیم‌بند و در مواردی کاملاً ناقص بوده است. فدراسیون فوتبال ایران توانایی هماهنگی یک دیدار دوستانه با تیم‌های معتبر را نداشته و فعلاً هم گویا ندارد.
تمام این موارد و مواردی از این دست، باعث شد که کی‌روش کم‌کم دچار تردید و بعد دچار هراس شود که مبادا نتواند تیم ملی را به هدفی که دارد برساند. اگر تیم ملی موفق نمی‌شد به جام جهانی ۲۰۱۴ صعود کند، کار کی‌روش همان‌جا تمام می‌شد بنابراین مربی پرتغالی حتی برای تداوم کار خودش و نه فقط برای خوشحالی مردم ایران، تمام تلاشش را کرد تا شرایط نسبتاً مناسبی برای تیم ملی فراهم کند.
او در این راه با خیلی‌ها دعوا کرد. درگیری دامنه‌دار و طولانی کی‌روش با اسدی، دبیرکل فدراسیون فوتبال و عباس ترابیان از نمونه دعواهایی بود که کی‌روش برای بهبود شرایط تیم ملی واردش شد. در ادامه هم درگیری رسانه‌ای شدید کی‌روش با علی کفاشیان کار را تا حد استعفا یا برکناری او پیش برد.
از طرف دیگر اما، برنامه‌ریزی سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال برای تیم ملی و لیگ برتر، صدای مربیان را درآورد. باشگاه‌ها بارها درباره این که برنامه لیگ خوب نیست و مدام دچار وقفه و تعطیلی می‌شود لب به اعتراض گشودند و هر بار یک جواب شنیدند: "برنامه از ابتدای سال داده شده و باشگاه‌ها آن را تأیید کرده‌اند".
مقصر کیست؟ برانکو می‌گوید اگر تیمش قهرمان لیگ برتر نشود، تقصیر کی‌روش است! کی‌روش قبلا بارها گفته که اگر تیم ملی به جام جهانی صعود نکند، مقصرش باشگاه‌ها هستند. فدراسیون فوتبال بیانیه می‌دهد که کسی نباید دیگری را مقصر شکست آتی‌اش بداند، مانند اینکه اگر فردی سیستم ترمز خودروی دیگری را دستکاری کند و از او بخواهد با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت رانندگی کند، راننده حق ندارد در صورت تصادف، فرد خرابکار را مقصر بداند!
بهترین راه خراب کردن چیزی، بد دفاع کردن از آن است؛ یعنی دقیقاً کاری که بیانیه‌های فدراسیون با تیم ملی انجام می‌دهد. در بیشتر درگیری‌های کی‌روش با مربیان لیگ برتری، رئیس و مدیران رده بالای فدراسیون ساکت بوده‌اند و در عوض مدیران پایین دستی بیانیه‌ صادر کرده‌اند. مدیران باشگاه‌ها هم بی‌خیال اوضاع، کاری به مسائل نداشته‌اند و اجازه داده‌اند که دعواها دامنه بیشتری پیدا کند.
نه در دعوای کی‌روش با ژوزه، نه درگیری او با مایلی‌کهن، نه جنگ رسانه‌ای سرمربی تیم ملی با قلعه‌نویی و نه حالا که بحث و جدل کی‌روش با برانکو شکل گرفته است، مدیران عامل باشگاه‌هایی مانند پرسپولیس یا مدیران فدراسیون فوتبال، نقش پررنگی ایفا نکردند و بیشتر این دعواها خود به خود و با گذشت زمان و البته ایجاد آسیب‌هایی به بدنه فوتبال کشور، به پایان رسیدند.
هرچه اینگونه اتفاق‌ها در فوتبال ایران ادامه داشته باشد، دود آن فقط به چشم تیم ملی و فوتبال باشگاهی ایران می‌رود. کی‌روش و برانکو یا هر مربی دیگری که در ایران کار می‌کند طبق اصول حرفه‌ای خود برای موفقیت مجموعه تحت امرش تلاش می‌کند و تعصبی که این افراد برای تحقق خواسته‌های‌شان دارند قابل تقدیر است اما نشود که این خواست شدید، چشم فوتبال ایران را کور و حالش را ناسور کند.


بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com