1397-01-271397-02-06bool(false) فوتبال همدان ديدني‌تر از هميشه همدان پیام
 
 
پنجشنبه - 6 ارديبهشت 1397 - شماره 3179
 
امروز : پنجشنبه ، 6 ارديبهشت 1397

Today : Thu, April 26, 2018




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * ---(( سال 1396 اقتصاد مقاومتی، تولید و اشتغال ))---
ورود کاربران


logo-samandehi
 
کد مطلب:  83437 تاریخ انتشار:  1396-10-11 - 05:45 تعداد بازدید:  83
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

فوتبال همدان ديدني‌تر از هميشه

نویسنده : مهدي ناصرنژاد

ورزشی

 ورزش فوتبال در همدان ابزار و قطعات ضروري فراواني لازم دارد كه يكي از آنها تماشاچي فوتبال است.
 نمونه اين كمبود و نياز شديد استاديوم‌هاي بزرگ و خالي كه اين روزها و در اوج ركود و زوال فوتبال در استان همدان بدون استفاده رها شده و با ادامه اين روند دير يا زود ورزشگاه‌هاي گران‌قيمت همدان از جمله استاديوم‌هاي شهيد مفتح و شهيد حاجي‌بابايي (مريانج) است كه از بلااستفادگي در سراشيبي تخريب قرار خواهند گرفت.
واقعيتش چنين مطلبي روز سه‌شنبه هفته گذشته با مشاهده وضعيت استاديوم قدس به نظرم رسيد. اتفاقاً در اين روز تيم‌هاي «شهرداري همدان» و «نفت اميديه» كه از دورترين نقطه استان خوزستان به همدان آمده بود، با هم در چارچوب ليگ دسته دوم فوتبال كشور مسابقه داشتند.
 مسابقه به ظاهر مهمي در نوع و سطح خود كه برغم تبليغات نسبي در سطح شهر تنها حدود 300 نفر تماشاچي داشت و با نتيجه مساوي يك بر يك به پايان رسيد.
شهرداري همدان در اين مسابقه و دقيقاً در 5 ثانيه پاياني گل مساوي را دريافت كرد. به نظر اين گل كه از ضربه شروع مجدد و يك نوك پاي بازيكن «نفت اميديه» خورده شد، نتيجه غفلت و بي‌خيالي بازيكنان خودي و حتي كادر فني اين تيم و شايد هم تماشاچي‌ها كه همه و همه تقريباً در حال ترك زمين و نيمكت و سكوها قرار داشتند، بود. اين نكته باريكتر از مو نشانه ضعف همه‌جانبه ورزش فوتبال در همدان است كه از كوچك و بزرگ و مدير و عوامل اصلي و فرعي بي‌تجربه و آماتور به نظر مي‌آيند. باور كنيد در همان چند لحظه‌اي كه اغلب تازه وارد استاديوم شده بودند، مي‌شد فهميد كه تيم ميهمان فوتبال را حرفه‌اي‌تر دنبال مي‌كند و حتي تعويض آخر آنها هم در مقابل تعويض‌هاي تيم خودي، همين نكته را نشان مي‌داد.
نكته ديگر در اين خصوص اينكه شرايط فوتبال در كشور ما به‌گونه‌اي  دنبال مي‌شود كه فاصله فوتبالي ليگ برتر با دسته يك و دسته يك با دسته 2، به مراتب كمتر از حداقل 10 سال پيش است و تيم‌ها در اين ترازهاي 3گانه اغلب يارگيري بهتر و سازمان‌يافته‌تري دارند، الا همدان كه به لحاظ ديدگاه آماتوري از قافله عقب است.
حالا برگرديم سر حرف اول و اينكه چه بايد كرد تا تماشاچي به ورزشگاه‌ها بيايد و مانع تخريب زيرساخت‌هاي ورزش در استان بشود. در روزگاران كمي دورتر كه مسئولان فوتبال همدان نسبت به شرايط كنوني ادعاي كمتري در فوتبال داشتند، دوستداران فوتبال در همدان كه ميهمان‌هاي صاحب‌نامي براي مسابقه مي‌آمدند، براي ورود به ورزشگاه از ديوارها و دكل‌هاي پروژكتور و حتي سروكول هم بالا مي‌رفتند و آخر سري هم تعداد بيشتري از مردم پشت درها و ديوارها مي‌ماندند!
جواب سؤال اول اين است كه ابتدا بايد فوتبالي براي تماشا و هيجان باشد تا مردم هم به تماشا بيايند. خوب حالا باز هم اين سؤال پيش مي‌ايد كه چطور مي‌شود يك فوتبال قابل تماشا در همدان به وجود آورد!؟
تا مادامي كه هر رشته ورزشي بدون ديدگاه‌هاي حرفه‌اي و قصد رسيدن به اوج موفقيت و قهرماني دنبال شود، به هيچ جا نمي‌رسد و مانند آن سفينه گم كرده راه و نابلد در درياي پرتلاطم و هواي طوفاني است كه مداري كج و معوج را دور خود مي‌چرخد و از هر طرف برود باز هم به همان نقطه اول مي‌رسد.
هدف از ورزش و نوعاً فوتبال، كشتي، واليبال، شنا، هر رشته قهرماني بايد براي دستيابي به بالاترين‌ها باشد و اين مهم شوخي‌بردار نخواهد بود و براي سرگرمي و سر كار گذاشتن مردم و علاقمندان نيست.
چنانچه فوتبال و نماد آن را در حال حاضر تيم فوتبال پاس بدانيم، (تيم فوتبال شهرداري بحث جداگانه‌اي مي‌طلبد) در يك كلام هيچ عاملي در اين تيم سر جاي خودش نيست. تيم «پاس همدان» را مدام با «پاس تهران» مقايسه كرديم.
هيچگاه نخواستيم همان امكانات و عوامل پيش‌برنده پاس تهران را در همدان مهيا سازيم. يعني بايد اين واقعيت را قبول كرد كه پاس تهران متعلق به دوران خاص خود بود و تمام شد، حتي چند سال آخر در تهران هم خوب نتيجه نمي‌گرفت و تنها نام آن به همدان آمد؛ چراكه هيچ اراده ودانش فوتبال حرفه‌اي براي حفظ آن پاسي كه فوتبال‌دوستان مي‌شناسند، در همدان وجود نداشت و آن چيزي هم كه بود و متأثر از جوّ و فضاي تيم پاس سال‌هاي اول ورود به همدان قرار داشت، كم‌كم نزول كرد. مقايسه كنيد سرپرست تيم پاس همدان در دوران مرحوم منصور پورحيدري با سرپرست فعلي يا مربيان بزرگي در نوع خود كه جاي خود را به مربيان بي‌نام‌ونشان فعلي سپرده‌اند. بدون شك تنها عامل از دست رفتن قدرت و جايگاه پاس صرفاً بي‌پولي در همدان نيست؛ چراكه به اندازه چند برابر هزينه يك تيم ليگ برتري و دسته اولي در كارنامه بدهكاري‌هاي تيم پاس دسته دومي به چشم مي‌خورد كه نشان مي‌دهد پاس در اوان ورود به همدان چندان بي‌پول و بدون حامي نبوده است و اين بي‌كفايتي‌ها وديدگاه‌هاي غيرحرفه‌اي و بلكه غيرورزشي بوده است كه پاس را به ورطه ورشكستگي و هلاك رسانده است.
البته دير هم نشده، اگر بخواهيم براي پاس هزينه كنيم و آن را نگه داريم، ابتدا بايد ميل خواستن را در خود تقويت سازيم و سپس چشم برابر چشم و پول و هزينه در برابر دانش و قدرت و تكنيك و حضور در دايره رقابت‌ها براي برد و پيشرفت و صعود به بالا. در غير اين صورت جلوي تخريب تدريجي ورزشگاه‌هايمان را هم نمي‌توانيم بگيريم.


بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com