1397-08-191397-08-29bool(false) واکاوی اندیشه‌ همدانیان در پس داستان باغ آمریکایی همدان پیام
 
 
دوشنبه - 28 آبان 1397 - شماره 3340
 
امروز : سه شنبه ، 29 آبان 1397

Today : Tue, November 20, 2018




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * "1397،سال حمایت ازکالای ایرانی"
ورود کاربران


کانال همدان پیام
logo-samandehi
 
کد مطلب:  85220 تاریخ انتشار:  1397-07-10 - 00:25 تعداد بازدید:  65
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

واکاوی اندیشه‌ همدانیان در پس داستان باغ آمریکایی

نویسنده : خسرو محمدی

گردشگری

چندی است در جامعه‌ی شهری همدان به ویژه در آن‌ دسته که روزنامه می‌خوانند و در پی رویدادهای شهری‌اند یک زنجیره از رویدادها برجسته شده است. یکی از مهم‌ترین این رویدادها همانا نابودی سازه‌های باستانی و تعرض به حریم آن‌ها مانند تپه پیسا، تپه‌ی هگمتانه، محلات کهن و ساختمان باغ آمریکایی‌هاست. تا چند وقت پیش کم‌تر کسی می‌دانست که این ساختمان کجاست چه برسد به این که از سرگذشت آن باخبر باشد.
جان سخن در این گفتار همان ضرب المثل و داستان معروفی است که همه می‌دانند و آن «دوستی خاله خرسه» است.
 همه می‌دانند که همدان شهری کهن است اما کمتر کسی می‌داند که این کهن بودگی چه ترتیب و ساختاری دارد! و اصولا چطور باید با یک چنین شهری رفتار کرد؟.
از کهتران شهر گرفته تا مهتران آن، گویی در یک گیجی به سر می‌بریم! این را از گفتار، رفتار و نوشتارها می‌توان دریافت یکی از رخدادهای خوب که گویا به تازگی رخ داده، شکل گیری مرکزی با نام «مرکز مطالعات و پژوهش‌های شورای اسلامی شهر همدان» است. آن طور که از نام این مرکز بر می‌آید گویا گروهی اندیشه‌ورز در آن‌جا مشغول ساماندهی اوضاع شهراند! اگر چنین باشد جای بسی خوشحالی است.
دیگر تقریبا همه درباره‌ باغ آمریکایی شنیده‌اند؛ بیایید کمی موضوع را واکاوی کنیم تا ببینیم ما مردم همدان با آن چطور برخورد کرده‌ایم؟
نخست صورت مسئله را طرح می‌کنیم:
ما اهالی شهر یک باغ و ساختمانی کهن داریم که با نام باغ آمریکایی‌ها شناخته می‌آید و شهری داریم که در حال گسترش است و برای جادادن مردم و کاسبی برخی نیاز به ساخت و ساز دارد.
حال می‌خواهیم این مسئله را تحلیل کنیم:
نخست باید ببینیم یک چنین داشته‌ای (باغ و ساختمان کهن) در کجای اولویت‌های شهری ما قرار دارد؟ به عبارت دیگر این داشته در آینده چقدر به درد شهر و مردمش خواهد خورد؟ آیا اصلا ارزش نگه داشتن دارد؟ اگر نابودش کنیم یا به حریم آن تعرض کنیم چه به دست می‌آوریم و چه از دست خواهیم داد؟ و این که آیندگان به ما چه خواهند گفت؟
 پاسخ
همدان هیچ آینده‌ای در صنعت و کشاورزی نخواهد داشت. تنها چیزی که برای آیندگان این شهر به عنوان ثروت و یا ارث می‌توانیم باقی بگذاریم تا از آن امورات خود را بگذرانند گردشگری است. دو مورد از مهم‌ترین مواد گردشگری یکی بناهای تاریخی است و دیگری فضای سبز و به عبارتی باغ‌ها. 
 نتیجه گیری
اولویت نخست برنامه ریزان و به ویژه مرکز مطالعات و پژوهش‌ها باید حفظ سازه‌های باستانی و فضای سبز اصیل شهر باشد. در این راستا اما یک نکته بسیار مهم است و آن شناخت همدان و کهن بودگی آن است. نگارنده به جرات می‌تواند بگوید که متاسفانه چنین شناختی در هچ یک از سطوح برنامه ریز شهر وجود ندارد یا دست کم به هیچ عنوان بارقه‌های آن دیده نشده. تو سری خورترین فضاهای شهری در همدان و خیلی از استان‌های کشور باغ‌ها‌، سازه و محوطه‌های باستانی‌اند در حالی که باید برعکس باشد. بی تعارف باید گفت؛ ثروت سوزی و نابودگری رویکرد و اولویت نخست گسترش شهرنشینی در شهر ما شده است.
در این جا باید گفت مسئولان شهری به هیچ وجه چنین خواستی ندارند بلکه گیر آن‌ها نشناختن همدان است که البته ندانستن عیب نیست. آن‌ها می‌خواهند شهری نو بسازند و این خوی انسان است که به پیشرفت می‌اندیشد لکن رویکرد و اندیشه‌ آن‌ها بتنی است. اندیشه‌ی بتنی می‌سازد اما نمی‌داند چه را خراب می‌کند. به راحتی می‌کوبد و برای کوبیدن شتاب زده است، هر راهی را برای آن امتحان می‌کند و شب و روز نمی‌شناسد. فرمول مغز او پر از اعداد است و اصالت رنگ‌ها برای او هیچ اهمیتی ندارد این است که ترجیح می‌دهد باغ ایرانی را نابود کند و پارک اروپایی بسازد آن گاه می‌آساید و از کرده‌ی خود خرسند می‌شود. با این استدلال که آباد کرده است. اما اصلا به این نمی‌اندیشد که آبادی او چه چیزی را ویران کرده. همدان تا تبدیل شدن به یک شهر نو فاصله‌ی چندانی ندارد. تقریبا به همه‌ی آثار طبیعی و باستانی‌اش تعرض شده. شیر سنگی که از کم‌نظیرترین آثار جهان است یک بوستان محلی بیش نیست، کتیبه‌های گنجنامه که در ایران به جز در تخت جمشید و شوش همانندی ندارند بی سامان است، برای تپه‌ هگمتانه در سال پایتختی همدان برای گردشگری آسیا هیچ برنامه‌ای وجود ندارد، آرامگاه بوعلی و باباطاهر همان هستند که پنجاه سال پیش بودند، باغ آمریکایی‌ها به زودی زیر سایه‌ی ساختمان‌های بتنی خواهند رفت و چندی دیگر چیزی از باغ‌های همدان که عامل خنکی و زیبایی شهر بوده و هستند باقی نخواهد ماند و این تقصیر اندیشه‌ سخت بتنی است که شهوت ساختن دارد و آینده را این گونه می‌خواهد. ‌


بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com