نقش فرودگاه هاه محلي در توسعه اقتصادي و بويژه گردشگري حائز اهميت ويژه است. فرودگاه همدان که همواره در سالهای اخیر غیرفعال بوده است همين ويژگيهاي توسعه اي را دارد.
درحال حاضر گردشگري به عنوان بزرگترين صنعت جهان با تاثيرگذاري در سه بعد اقتصادي، اجتماعي و محيطي ضمن جلب مشاركت جامعه محلي در توسعه اقتصاد ملي با پتانسيل حفظ و حمايت از منابع طبيعي و محيط زيست باعث پايداري محيطي مي شود.
در بُعد اقتصادي گامي جهت كاهش فقر با توسعه مراكز اشتغال كوچك، افزايش و تغيير شكل منابع در معرض خطر به سمت منابع پربازده و همراه با سودمندي و توزيع درآمد برمي دارد و در بُعد اجتماعي نيز باعث كارآفريني و جلوگيري از مهاجرت، ارتباطات بيشتر همشهريان با ساير جوامع و فرهنگ هاي متنوع و شناساندن هويت محلي و رفاه و نهايتا ايجاد توسعه شهري مي گردد.
بر پايه گزارش سازمان جهاني گردشگري ايران رتبه دهم جاذبه هاي باستاني و تاريخي را در جهان دارد و يكي از امن ترين كشورهاي منطقه و حتي جهان براي گردشگران محسوب مي شود.
مطابق برنامه ريزي صورت گرفته ايران در افق چشمانداز 1404 به عنوان قطب گردشگري حلال در جهان قرار بود سالانه 20 ميليون گردشگر خارجي را جذب كند که با توجه به اتفاقات رقم خورده در جهان این مهم برای ایران قطع یقین محقق نخواهد شد.
از سوي ديگر قرار بود در سال 2025 از محل ورود گردشگران خارجي سالانه 30 ميليارد دلار درآمد كسب كند و با توجه به فرا سازماني بودن صنعت گردشگري و نياز به همكاري نهادها و وزارتخانههاي مختلف، سازمان متولي فرودگاههاي كشور نميتواند خود را در اين زمينه بدون وظيفه قلمداد كند.
علاوه بر سند چشمانداز نگاهي به برخي تجربههاي بينالمللي نيز نشاندهنده اين است كه تجهيز فرودگاهي به اين نشانههاي فرهنگي و گردشگري بر استقبال مسافران نيز تاثير چشمگيري خواهد داشت.
حمل و نقل از اركان اصلي توريسم مي باشد و اين صنعت بعنوان يكي از مهمترين و پردرآمدترين منابع جهان بشمار مي رود.
سيستم حمل و نقل هوايي يكي از عمده ترين عناصر تشكيل دهنده صنعت گردشگري مي باشد كه بخشي از هزينه هاي گردشگران را به خود اختصاص مي دهد.
پايانه ها (فرودگاه) به شكل امروزي مكاني است كه وظيفه حمل و نقل مسافر (داخلي – خارجي) را از شهري به شهر يا استان يا كشور بر عهده داشته و هدف نهايي اش ارائه خدمات به مسافرين مي باشد.
حمل و نقل به منزله شريان هاي حياتي كشورها و چشم انداز توسعه نمادي بنيادين شهري و بديهي ترين نشانه هاي سطح توسعه در رويكرد گردشگري در منطقه به شمار مي رود.
از نگاهي ديگر حجم مبادلات جهاني، لزوم توسعه ارتباطات و سرعت و حجم عملكرد بخش حمل و نقل را به گونه فزاينده اي هويدا مي سازد، در اين ميان حمل و نقل كالا و مسافر و گردشگري، فعاليت هاي زيربنايي و زير ساختي تلقي مي شود.
