به جای آنکه از درآمد بالای علیصدر به نفع توسعه گردشگری خبر تولید کنیم باید از حواشی خرید و فروش بلیط غار در بازار سیاه تیتر بزنیم .
به جای آنکه مدیران و برنامهریزان، جامعه محلی علیصدر را به سمت چگونگی درآمدزایی از گردشگری هدایت کنند باید به دنبال پیدا کردن دلالان بلیط لابهلای جمعیت در صفوف باشند .
به جای آنکه با خارقالعادهترین غار آبی جهان به جهان فخر بفروشیم باید از تب وتاب حواشی این جاذبه پرمسافر به در ودیوار پناه ببریم .
به جای آنکه رسانه ملی از انگیزه سفر به علیصدر گزارش تهیه کند باید خبر دستگیری عاملان بازارسیاه خرید و فروش بلیط غار را در سرتیتر اخبار خود بخواند .....
این همه حواشی کافی است تا اعلام کنیم برای حل وفصل معضلات جدی گردشگری نه تنها در علیصدر بلکه در هر نقطه از استان هر ارگان و نهاد و کارشناسی میتواند تأثیرگذار باشد پای کار بیاید .
جاذبههای خاص فرصت یا تهدید ؟
جاذبههای گردشگری خاص مانند غار علیصدر در غرب ایران هم فرصت هستند و هم تهدید. این را یکی از اساتید گردشگری ایران روزی در جمع کارشناسان گردشگری گفت، این موضوع زمانی عینیت پیدا میکند که با آمار بالای بازدیدکننده و حتی شاخصههای ویژه علیصدر صدرنشین اخبار گردشگری استان و ایران میشویم و از سوی دیگر هر ازگاهی حواشی دامان همین جاذبه خاص را چنان میگیرد که آرزو میکنیم ای کاش این نعمت الهی همچنان در دل کوه سارقیه در همجواری روستای علیصدر برای همیشه نهان میماند .
داستان دنبالهدار حواشی علیصدر هر روز سر از یک اتفاقی درمیآورد . یک روز نبود نقطه مشترک دیدگاه بین شورای روستا و مدیران علیصدر حاشیهساز میشود، روز دیگر موضوعات تحقیق و تفحص و یک روز جاده ناامن و روز بعد تعیین سهم میراث فرهنگی از نظارت و درآمد غار و حالا امروز بازار سیاه خرید و فروش بلیط...
شاید اگر سال 1357 که بهرهبرداری از علیصدر برای گردشگران امکانپذیر شد و این غار امن و پر از جاذبه پی میبرد روزی همین آدمها که رخ نمایان شدن غار را امکانپذیر کردند آن را با حواشی متعدد دست به گریبان کردند و چنین حواشی را در خواب به خود میدید زبان باز میکرد و همه را از سمت وسوی خود میراند تا همچنان در تنهایی خود با سکوت سنگین و اعجابانگیز تنها بماند .
روزگار علیصدر با هزار فراز و نشیب گذشت و به امروزی رسید که حالا برای گفتن از هر وجب آن باید مثنوی هفتادمن کاغذ برای آن نوشت و خواند و ورق زد ...
غاری با دیوارهای محصور مورد استقبال گردشگرانی با حجم بالا !
امروز در روزهای پایانی تابستان 1403 به جای آنکه به این ظرفیت گردشگری حائز اهمیت به نفع توسعه استان ببالیم و خرسند باشیم از تأثیرگذاری مثبت درآمد غار بر چرخه گردشگری باید بگردیم و باعثوبانی مشکلات پیش آمده در علیصدر را کشف کنیم و برای رفع و رجوع آن راهکار پیدا کنیم .
داستان از این قرار است که حجم بالای مسافر در روزهای پایانی تابستان روانه غار علیصدری میشود که با دیوار و خروجی بسته محدود است علیصدری که هیچ شباهتی به دریای بی سر و ته شمال برای جذب این همه مسافر را ندارد و همین محصور بودن شرایطی را رقم میزند که همه تصمیمگیران و فعالان گردشگری را متحیر میکند که چگونه ورود و خروج گردشگر به غاری که ظرفیت پذیرش مسافر را بدون محدودیت زمان ندارد، مدیریت کنند .
در حالت معمولی مسافران میتوانند از گیشههای فروش بلیت در اماکن تاریخی و گردشگری همدان از جمله آرامگاه بوعلیسینا، آرامگاه باباطاهر، گنجنامه و تپه هگمتانه و نیز دفاتر خدمات مسافرتی بلیت غارعلیصدر را تهیه کنند.
و حتی امکان خرید بلیت اینترنتی در هتلها نیز وجود دارد و گردشگران میتوانند با مراجعه به سایت https://ticket.alisadr.com به صورت اینترنتی بلیت غار را تهیه و ساعت بازدید خود را مشخص کنند.
به غیر از این مرکز خدمات گردشگری این شرکت در شهر همدان آماده ارائه خدمات به مسافران استان و مرکز واقع در میدان عاشورا شهر همدان(ساختمان سابق نمایشگاه بینالمللی) مستقر شده و مسافران و گردشگران در طول سال میتوانند با مراجعه به این مرکز از خدمات آن بهرهمند شوند.
تنها راهکار برای ورود به غار ایجاد بازار سیاه است ؟
اما حالا تکلیف مسافرانی که از محدودیت ورود به غار بیخبرند و با مراجعه به گیشه علیصدر متوجه میشوند ساعتها باید در روزهای شلوغ و پیک منتظر برای ورود بمانند، چیست؟
آیا تنها راهکار برای ورود به غار ایجاد بازار سیاه است؟ آن هم توسط افرادی که از روز قبل تا ساعات ابتدایی به نام مسافران دیگر بلیط را میخرند و در ساعتهای محدود آن را به مسافرانی که بلیط زماندار دارند به قیمت بالاتری میفروشند؟
آیا غیر از این است که این اتفاقات آبروی گردشگری همدان را خدشهدار میکند؟ ناظران بر امنیت خرید وفروش بلیط در این میان چه نقشی دارند؟ شرکت سیاحتی علیصدر چه سهمی دارد؟ میراث فرهنگی کجای ماجراست؟ و مردم بومی و کسبه و راهنمایان گردشگری چه نقشی میتوانند داشته باشند؟
بارها نوشتیم وگفتیم، توسعه مجموعه غارعلیصدر، نیازمند جذب سرمایهگذار برای منطقه ویژه گردشگری علیصدر، تأمین زیرساختها از جمله جاده دسترسی به غار و نگاه ملی و ورود میراثفرهنگی کشور است.
آنچه که مهم است نبود زیرساختهای مناسب برای مجموعه گردشگری علیصدر است که نیازمند توجه جامعه محلی و سرمایهگذاران بخش خصوصی و دولتی برای ایجاد زیرساختهای اساسی در جوار غارعلیصدر است.
برای گردشگر به جای بازار سیاه جاذبه ایجاد کنید
اگر میخواهیم در مسیر توسعه حرکت کنیم علاوه بر تأمین زیرساختها، جذب سرمایهگذار نیز برای ایجاد یک مجموعه گردشگری قوی در منطقه بسیار بااهمیت است تا مسافر برای صرف وقت تا رسیدن به زمان ورود به غار مجبور به خرید بلیط در بازار سیاه نشود و برای گذران وقت در این مجموعه حتی مایل باشد زمان بخرد نه آنکه بلیط بازار سیاه را جستوجو کند .
تمایل نداشتن به سرمایهگذاری در علیصدر یکی از علتهای عقبماندگی گردشگری در منطقه است، چندی پیش مدیر عامل شرکت سیاحتی علیصدر اعلام کرد بهمنظور جذب سرمایهگذار و تشویق آنان برای سرمایهگذاری در علیصدر، 200 هکتار زمین توسط شرکت سیاحتی علیصدر در کنار غار علیصدر تملک و طرح ویژه گردشگری آن توسط شرکت مشاور تهیه و آماده شده است که امیدواریم با نگاه ملی بتوانیم در منطقه ویژه گردشگری علیصدر شاهد حضور پررونق سرمایهگذاران در روزها و ماههای آتی باشیم اما آیا سرمایهگذاری برای ورود به این منطقه ترغیب شد؟
وجود سرمایهگذار و ساخت یک مجموعه گردشگری کامل شامل هتل، مراکز تفریحی، مراکز اقامتی متناسب با سلیقههای گوناگون، مراکز خرید، مراکز سرگرمی و... برای جذب و ماندگاری بیشتر مسافر در غار علیصدر مهم و ضروری است که اگر اینها بود امروز گردشگران تا علیصدر نمیرفتند که فقط غار را ببینند و برگردند و حتی مایل بودند یک شب در این روستای پرجاذبه بمانند و لذت یک سفر تفریحی خاص را ببرند.
افزایش فرهنگ گردشگرپذیری در جامعه محلی، تغییر ذائقه جامعه بومی و محلی برای سرمایهگذاری و اشتغال در روستا، تلاش در پذیرش جامعه محلی برای رونق پروژههای مختلف با سرمایهگذاری افراد بومی و علاقهمندی به جذب دیگر سرمایهگذاران از جمله نکات مهمی است که تا محقق نشود علیصدر با مدیریت هر ارگان و مدیری تا همیشه نه... تا ابد درگیر حواشی خواهد ماند...