بچه‌هایی که به پای هم پیر نمی‌شوند همدان پیام
 
 
چهارشنبه - 29 اسفند 1397 - شماره نورو
 
امروز : جمعه ، 2 فروردين 1398

Today : Fri, March 22, 2019




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * "1397،سال حمایت ازکالای ایرانی"
ورود کاربران


logo-samandehi
 
کد مطلب:  88456 تاریخ انتشار:  1397-10-15 - 11:15 تعداد بازدید:  71
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

بچه‌هایی که به پای هم پیر نمی‌شوند

تحلیل
 
 کودک همسری» پدیده‌ای است که غالبا از منظر حقوق کودک و تاثیرات فردی آن مورد واکاوی و بحث قرار می‌گیرد. این در حالی است که تبعات آن برای نهاد خانواده تا حد زیادی مکتوم می‌ماند.
 توقف طرح افزایش حداقل سن ازدواج موسوم به کودک همسری که اوایل دی ماه از سوی کمیسیون حقوقی مجلس صورت گرفت، بار دیگر توجهات را به این موضوع جلب کرد.
فوریت این طرح که از سوی فراکسیون زنان مجلس شورای اسلامی تدوین شد، مهرماه امسال به تایید اکثریت نمایندگان مجلس رسیده بود.
فراکسیون زنان با توجه به آسیب‌هایی که ازدواج کودکان به دنبال دارد طی دو سال گذشته تلاش کرده‌است قانونی برای مقابله با آن وضع کند؛ قانونی که اکنون به دلایل فقهی و شرعی با مخالفت کمیسیون قضایی روبرو است.
همچنین به نوشته برخی رسانه ها، سخنگوی کمیسیون حقوقی مجلس درباره ازدواج دختران در سنین پایین اظهار داشته، موافقت و یا عدم موافقت ما درباره این موضوع ملاک نیست و بحث ما این است که دختری که پدر ندارد و مشکل دارد اگر با یک جوان 17 ساله ازدواج کند مشکلی ندارد و نمی‌توانیم به خاطر این موضوع دختر یا پسر را زندانی کنیم.
در این زمینه آمارهایی وجود دارد که حکایت از افزایش ازدواج کودکان دارد. چندی پیش یکی از خبرگزاری‌ها داده نمایی را منتشر کرد که بر اساس آن ازدواج کودکان از سال 90 تا 95 با افزایش روبرو بوده‌است؛ به طوری که سهم ازدواج دختران بین 10 تا 14 سال از کل ازدواج‌های ثبت شده در سال 90، چهار و نیم درصد بوده و در سال 95 به پنج و نیم درصد رسیده‌است. همچنین سهم ازدواج افراد کمتر از 18 ساله از کل ازدواج‌های کشور 17 درصد است.
طی این سال‌ها کارشناسان و فعالان حقوق کودک از ابعاد متنوعی آسیب ازدواج کودکان را گوشزد کرده‌اند. بسیاری بر این نکته تاکید دارند که ازدواج کودکان دختر اغلب در خانواده‌های کم درآمد و معمولاً از سر اجبار و برای کاهش هزینه‌های خانوار صورت می‌گیرد.
در چنین وضعیتی، همسر و زندگی مناسبی در انتظار کودک نخواهد بود و فرد از سنین کودکی با دشواری و زندگی اجباری دست و پنجه نرم می‌کند.
طبق آمار از 43 هزار مورد ازدواج کودکان در کشور، 2 هزار مورد به طلاق یعنی پدیده کودکان بیوه انجامیده است؛ افرادی که در جوامع سنتی تحت انواع فشارهای فرهنگی و اجتماعی قرار دارند و امکان ازدواج مجدد برای آن‌ها بسیار پایین است.
گذشته از این افراد که کودکیشان با تلخی‌ها و سختی‌ها تباه می‌شود، با افرادی مواجهیم که از رفاه و آرامش نسبی برخوردارند اما این شرایط نیز نمی‌تواند توجیه‌گر ازدواج کودکان باشد، چرا که فرد معمولاً مدرسه را ترک می‌کند، آموزش لازم را دریافت نمی‌کند و توانایی‌های لازم برای کسب درآمد و یا مدیریت زندگی خود را به دست نمی‌آورد و از همه مهم‌تر اینکه فرد زیر 18 سال در بسیاری موارد از بلوغ لازم برای تصمیم‌گیری برای آینده خود برخوردار نیست و توانایی تشخیص و تحلیل پیامدهای طولانی مدت تصمیماتش را ندارد.
عواملی از این دست باعث می‌شود فعالان حقوق کودک، ازدواج کودکان را مورد نقد قرار دهند و آن را غیرانسانی و خلاف حقوق کودکان قلمداد کنند. در مقابل، موافقان ازدواج کودکان چنین نگرشی را متعلق به فرهنگ غرب می‌دانند و معتقدند در صورت صلاحدید پدرو مادر این ازدواج می‌تواند به نفع فرد باشد.
همان طور که از مباحث مطرح شده مشخص است، مساله ازدواج کودکان در ایران بیشتر حول مفهوم حقوق کودک صورت‌بندی شده‌است و همگان در سطح فردی به آن نگاه می‌کنند. در واقع موافقان و مخالفان ازدواج کودکان به این پرسش پاسخ می‌دهند که آیا این ازدواج به کودک آسیب می‌زند یا خیر. هر چند تحلیل مساله از این زاویه بسیار حایز اهمیت است اما لازم است در سطح نهادی (با تاکید بر نهاد خانواده) نیز به این موضوع نگاه کنیم و از خود بپرسیم سرنوشت خانواده‎ای که بر ازدواج کودکان بنا شده‌است چیست.
همگان بر اهمیت نهاد خانواده در ایران تاکید دارند؛ نهادی که با بلوغ و درایت زن و شوهر بارور می‌شود و به ثمر می‌نشیند. اما پسری که زیر 18 سال سن دارد چه درکی از نقش همسری خود خواهد داشت؟ آیا او آماده پذیرش مسئولیت‌های همسری هست؟
اگر کسب درآمد و تامین هزینه‎های خانوده را بر عهده گرفته‌است، طبیعتا با پدیده کودک کار مواجه هستیم؛ کسی که به احتمال زیاد حتی مدرک دیپلم و به لحاظ قانونی امکان استخدام ندارد. آیا او در این سن می‌تواند شغلی داشته باشد که آینده خانواده را تامین کند. آیا از بیمه و درآمد ثابت و امنیت شغلی نسبی - متناسب با میانگین جامعه ایران- برخوردار است. یا همان طور که در سطح جامعه شاهد هستیم به مشاغل کاذب و ناپایدار کارگری روی آورده‌است.

بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com