1397-08-131397-08-23bool(false) 1397-08-131397-08-23bool(false) با آیین‌نامه و دستور فرهنگ درست می‌شود؟ همدان پیام
 
 
سه شنبه - 22 آبان 1397 - شماره 3335
 
امروز : چهارشنبه ، 23 آبان 1397

Today : Wed, November 14, 2018




ارتباط با سرویس ها - پذیرش آگهی * "1397،سال حمایت ازکالای ایرانی"
ورود کاربران


کانال همدان پیام
logo-samandehi
 
کد مطلب:  86211 تاریخ انتشار:  1397-08-14 - 06:00 تعداد بازدید:  22
ارسال به دوستان
نسخه چاپی

درباره «شورای فرهنگ عمومی» به مناسبت روز «فرهنگ عمومی»
با آیین‌نامه و دستور فرهنگ درست می‌شود؟

نویسنده : حسین پارسا

مادستان
 فرهنگ اگرچه همواره متولی فراوان داشته، اما به طور خاص «شورای فرهنگ عمومی» شکل
 گرفته است تا به عنوان نهادی مشخص درباره این مقوله تصمیم بگیرد. این شورا زیرمجموعه ای از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است و در آن همه افرادی که قانونگذار پیش بینی کرده که ممکن است دستی بر آتش فرهنگ داشته باشند، حضور دارند: از وزیر یا رئیس اداره ارشاد تا روسای اداراتی همچون آموزش و پرورش، صدا و سیما، تربیت بدنی، امور مساجد، گردشگری و مدیران دانشگاهی. در حقیقت روش صحیح شناخت اعضایی که در این شورا حضور دارند، شناخت اعضایی است که در این شورا حضور ندارند! در این لیست دوم تقریبا هیچ مقام مهم و بلند مرتبه ای نیست که نباشد و این موضوع بیش از آنکه عجیب باشد، نشانه ای از بغرنج بودنِ داستان است.
حالا بگذارید بحث مان را با چند سوال ادامه دهیم: شورای فرهنگ عمومی که ده ها نفر از مسئولان هر شهر و استان در آن عضو هستند دقیقا چیست و چه کاری انجام می دهد؟ یا حتی این سوال: فرهنگ عمومی از نظر این دوستان به چه معناست که گاه گاه دور هم جمع می شوند و برای اصلاح و بهبودش برنامه می ریزند؟ و از همه مهمتر: فرهنگ با آیین نامه و دستور تغییر می کند؟
 مبهم، نامتعین، سهل و ممتنع
فرهنگ واژه آشکار و پنهانی است که سخت در پس پرده ابهام قرار دارد. سهل و ممتنع است و در پشت هر حرفش واژه ای پنهان شده است. ماهیتی به شدت پیچیده، نامتعین و سیال دارد. این مفهوم سیال در هر خطه و نقطه ای از جهان به گونه ای متفاوت و مجزا تعریف می شود و اقتضائات گوناگونی دارد.
 آنچه به عنوان فرهنگ عمومی در یک جامعه تعریف می شود برگرفته از باورها و اعتقادات مذهبی، بومی و محلی، آیین های سنتی و قدیمی و حتی خرافات و باورهایی است که رفته رفته طی ده ها و بلکه صدها سال در ذهن مردم رسوخ کرده است.
با این تعریف یک سرِ فرهنگ به دین می رسد، یک سر دیگر آن به آداب قومی، یک سر به جغرافیا و بعد اقتصاد، سیاست و ویژگی های انسانی. مسئله زمانی پیچیده تر می شود که شورایی چند ده نفره، احتمالا با بودجه ای محدود و زمانی محدودتر، بخواهد با چند بخشنامه و دستورالعمل این معنی فراگیر و بغرنج را درست کند. من گمان می کنم آب در هاون می کوبیم.
 ردپای مدرنیته
یورگن هابرماس، زبان شناس آلمانی چالش های فرهنگی هر کشور را ناشی از مدرنیته می داند.
 او می گوید با مدرن شدن ابزارهای زندگی، روش های سنتی زیستن هم ناگزیر از تغییر هستند. این تغییر به خودی خود مقابله هایی از طرف فرهنگ های قبلی به همراه دارد. دعوای اصلی اینجا اتفاق می افتد: فرهنگ آدم ها در حال عوض شدن است ولی حافظان فرهنگ عمومی سعی می کنند ارزش ها را حفظ کنند. در این وضعیت، تکلیف چیست؟
تجربه همه این سال ها دغدغه فرهنگ داشتن و برای آن نسخه نوشتن، حداقل دو اصل مهم را مشخص کرده است. اول اینکه فرهنگ با آیین نامه اصلاح نمی شود و موضوع عمیق تر و پیچیده تر از آن است که با دستور رفع رجوع شود. از طرفی نگاه کلان به فرهنگ، رویکردی ناقص است. وقتی از فرهنگ حرف می زنیم باید با مصداق صحبت کنیم.
 فرهنگ، بازوانی مهم مانند دین، سنت، عرف و هنر دارد. درباره هر کدام از این عوامل می توان به زیر شاخه های فراوانی اشاره کرد که تاثیراتی عمیق بر فرهنگ دارند. آیا این موضوع در رویکردهای شورای فرهنگ عمومی دیده شده است؟ این شورا چه نظری درباره موسیقی و تئاتر و سنت های درست و غلط و مدرنیته دارد؟ به نظر می رسد نظر خاصی ندارد!
طبق آیین نامه شورای فرهنگ عمومی، آنچه که وظایف این شورا تبیین شده، متشکل از مفاهیمی کلی است که اشاره چندانی به اصل موضوع ندارد.
 شاید تفسیر قانون گذار این بوده که بحث درباره جزییات بر عهده اعضای شورا است. «بررسی و تجزیه و تحلیل شرایط و جریانات فرهنگی کشور»، «بررسی و تجزیه و تحلیل و رصد جریانات فرهنگی جهان»، «برنامه ریزی برای هماهنگ سازی کوشش‌های فرهنگی و هنری و تبلیغی در سازمان‌ها و مراکز رسمی»، «بررسی آثار فرهنگی مترتب بر سیاست‌ها و اجرای طرح‌ها و برنامه‌های اقتصادی و اجتماعی به منظور اطمینان از همسویی و عدم مغایرت آنها با اصول سیاست فرهنگی کشور» و «تصویب روش‌های اجرایی تشویقی به منظور شکوفایی فرهنگ عمومی در ابعاد مختلف آن» از جمله وظایف این شورا است. 
در این سطور هیچ اشاره ای حتی اندک به موضوعاتی که حقیقتا فرهنگ را تغییر می دهند نشده است. همین رویکرد باعث شده که مصوبات نیز اثرگذار نباشد. چون وقتی درمان با درد هماهنگ نیست، نباید انتظار معجزه داشته باشیم. تا وقتی جای اندیشمندان، روشنفکران، هنرمندان در کنار متفکران دین در این شورا خالی باشد، تیرها هیچ کدام به هدف نخواهد خورد، همانطور که تا حالا هم چنین بوده است.

بازگشت
نظرات بینندگان :
نظر شما :
   
نام*
ایمیل* ایمیل محفوظ می باشد
نظر*
کد امنیتی*
کد امنیتی

 
 
 
گزارش گزارش ویژه یادداشت تحلیل سرمقاله ضمیمه(پیام_آدینه) دانلود
صفحه نخست آخرین اخبار درباره ما ارتباط با ما  پیوندها ویژه_نامه راهنما
نشر و نقل مطالب فقط با ذکر نام روزنامه همدان پیام بلامانع است.

 
روزنامه همدان پیام ( اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي، سياسي، ورزشی )
صاحب امتياز و مدير مسئول: نصرت ا... طاقتي احسن  -  سردبير: يدا... طاقتي احسن
نشاني: همدان، خيابان شريعتي، ابتداي خيابان مهديه، ساختمان پيام
تلفن: 38264433 (081)  -  فکس: 38279013 (081)  -  سازمان نیازمندی: 38264400 (081)  - ايميل: info@hamedanpayam.com