|
با تداوم تفاهمات و افزایش امکان توافق، کشور کم کم به دوران پساجنگ در حال وارد شدن است و منطقی آن است که با حفظ آمادگی در برابر دشمنان به دلیل کم شدن تهدیدات خارجی به تهدیدات داخلی به ویژه ابر تهدیدات توجه جدی شود و با برنامهریزی خطر این ابر تهدیدها برداشته شود.
یکی از مهمترین ابر تهدیدها و ابر چالشها که پیش از جنگ نیز مورد توجه صاحبنظران بود و بارها درباره آن صحبت شد اما نتیجه و اقدام ارزشمندی در برنداشت، ابرچالش و ابرتهدید تأمین اجتماعی است.
بابایی کارنامی، رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس درباره این تهدید گفته است؛«در همه جنگها اولین جایی که خسارت میبیند صندوقهای بازنشستگی و حمایتی هستند که ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم. به عنوان مثال یکی از منابع درآمدی سازمان تامین اجتماعی به طور عادی و روزمره در کوتاه مدت، واریز کسور بیمه بیمهشدگان است. یعنی شاغلین باید کسر بیمه کنند و این منافع درآمدی خوبی در سازمان تامین اجتماعی است که عدد آن بیش از ۱۵۰ همت است؛ در حالی که در آخرین براورد پس از جنگ این عدد کمتر از ۲۰ همت گزارش شده است و طبیعی است این اعداد و ارقام کفاف هزینههای سازمان را نمیکند؛ چراکه هزینه سازمان تامین اجتماعی در سال ۱۴۰۵ به ۲۲۰ همت رسیده است؛ که مقایسه این ۲ عدد نشان میدهد قدری کسری هزینه ناشی از جنگ دارد که جبران آن هم نیازمند طرحهای اضطراری است. در حال حاضر یک طرح اضطراری با همکاری کمیسیون اجتماعی مجلس به منظور ایجاد یک خط اعتباری با عاملیت بانک رفاه جهت جبران حق بیمهشدگان برای کسور بیمه به نمایندگی از کارفرمایان در قالب تسهیلات پیشنهاد و آماده شده است، که سود آن را باید دولت در قالب تسهیلات ۶ ماهه پرداخت کند و اصل آن را هم خود کارفرمایان در اقساط ۶ ماهه یا یک ساله بپردازند. این طرح در حال تصمیمگیری در دولت است و اگر اجرایی شود، در این زمینه هم دیگر نگرانی وجود ندارد.
ضمن اینکه اصلاح برخی از مواد قانون تامین اجتماعی هم در قالب لایحه اصلاح موادی از قانون تامین اجتماعی را هم در کمیسیون در دستور کار داریم؛ که اگر آنها هم رفع اشکال بشوند؛ مشکل منابع درآمدی سازمان صرف نظر از جنگ یا غیر جنگ؛ حل و فصل خواهد شد و میتوانیم تضمین امنیت از بُعد تامین مالی را برای سازمان تامین اجتماعی داشته باشیم و به جایی برسیم که دیگر هیچ نگرانی برای پرداخت حقوق مستمریبگیران و دیگر مسائل نباشد.
در دیگر صندوقها هم به همین ترتیب وضعیت به نحوی است که متاسفانه که تقریباً بیش از ۹۰ درصد آنها قبل از جنگ ورشکست هستند و منتظریم دولت پس از پرداخت حقوق شاغلین خود و بودجههای عمرانی، سهم صندوقها را پرداخت کند.
مطمئنیم دولت در کوتاه مدت پشتیبان خوبی برای صندوقها است؛ اما در دراز مدت باید فکر اساسی برای این کار انجام داد.
با این اوصاف به نظر می رسد حساسیت لازم برای توجه به ابر چالش تامین اجتماعی با توجه به اهمیت آن در زندگی اجتماعی مردم و قوام و دوام جامعه، ایجاد شده و می توان به رفع این ابرتهدید و تبدیل آن به یک فرصت بزرگ خدمت و قدرت برای کشور امیدوار بود.
|
