|
اینترنت در دولت سیزدهم شرایط متفاوتی را تجربه میکند.
شرایطی که محدودیتها و موانع دسترسی به اینترنت روز به روز شدیدتر شده تا جایی که برخی از اصطلاح کنایهآمیز فیلترنت به جای اینترنت استفاده میکنند.
در این شرایط خبر می رسد که قرار است در برنامه هفتم توسعه صیانت از کاربران اینترنت شدیدتر شود و از سهم اینترنت بینالملی به نفع اینترنت داخلی کاسته شود.
در این وضعیت اما مردم راه خود را میروند و برای مقابله با محدودیت به دور زدن فیلتر و استفاده از فیلترشکن روی آورده و روز به روز بازار فیلترشکن را داغتر از قبل دنبال میکنند.
در این بین هم مردم متحمل یک هزینه اضافی برای ویپیان شدهاند و هم دولت برای فیلترینگ هزینه زیادی را متحمل شده که در مواردی مانند فیلتر اینستاگرام با هزینه ۲۰۰ میلیاردی با یک تغییر کد از سوی اینستاگرام شکست خورده و زیان جبرانناپذیری را بر کشور تحمیل میکند.
گسترش استفاده از فیلترینگ، نگرانی از تهدیدات ناشی از استفاده از فیلترشکن را افزایش داده ، نگرانیهایی که بیشتر از جنس امنیتی است زیرا کاربران برای استفاده از وبسایتهای فیلترشده، بدون آگاهی اقدام به دانلود و نصب اپلیکیشنهایی میکنند که بیشتر از اینکه فیلترشکن باشند، با هدف سوءاستفاده و دسترسی به اطلاعات و واردن کردن انواع بدافزار به گوشی افراد طراحی شدهاند.
تمام این نگرانیها در شرایطی است که وزیر سابق ارتباطات اعلام کرده؛ کسانی که فیلترشکن میفروشند، هیچ اتفاقی برای آنها پیش نمیآید چون طبق قانون فروش فیلترشکن جرم نیست. آنها از زیرساختهای همین کشور هم استفاده میکنند.»
با این اوصاف و برای درک بهتر بازی مبتذلی که در حوزه اینترنت راه افتاده کافی است به اعداد و ارقام گزارشی که آورده میشود، دقت شود.
در گزارشی آمده؛ با فرض حداقلیترین حالت، ۲۵ درصد کاربران از فیلترشکنهای پولی استفاده میکنند. این یعنی گردش مالی فروشندگان ویپیان در ایران حداقل ماهانه حدود هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان است.
در این بین اما تنها فروشندگان ویپیان نیستند که از ابَر سانسور در ایران سود میبرند. درگاههای پرداخت، بانکها، اپراتورهای اینترنتی و حتی شرکت مخابرات نیز در زمره منتفعان این مساله قرار میگیرند. سود بانکها از خرید ویپیان، با احتساب کارمزد تراکنش ۷۲۰ تومانی، حدود ۴۰ میلیارد تومان در ۹ ماهه اخیر است. درگاههای واسط خرید اینترنتی اما، کارمزدهای بیشتری را اعمال میکنند و به طور طبیعی، سود بیشتر از بانکها به جیب میزنند.
اما جدی ترین خطر فیلترشکن قرار گرفتن در معرض متون یا تصاویر حاوی خشونت و پرخاشگری، تصاویر جنسی و هرزه نگاری و تحرکات سرویسهای امنیتی برای جذب است.
این وضعیت نشان میدهد که فیلترینگ نتوانسته حاکمیت کشور بر فضای اینترنت را تامین کند بلکه به بازی مبتذلی برای فروش فیلتر شکن تبدیل شده که تهدیدات امنیتی آن بسیار بالا است .
همچنین فیلترینگ تاثیر منفی بر گردشگری داشته و پیشنهاد ارائه سیمکارت بدون فیلتر به گردشگران برای حل این مشکل نیز پیشنهادی خام است.
در چنین شرایطی بهتر است دولت با کمک مجلس در آستانه انتخابات این بازی مبتذل را که برنده آن واسطههای فروش و فروشندگان فیلترشکن و مراکز تهدیدات اینترنتی هستند، بهم زده و در حکمرانی خود بر فضای اینترنت با مدیریت محتوا و روشهای کم هزینه برای مردم و دولت به جای فیلترینگ، تجدید نظر کند.
|
