|
موج گرما، تابستان امسال را جهنم کرده است، تغییرات اقلیمی این روزها گریبان کره زمین را گرفته است، حالا دیگر گرما مانند سیل، زلزله و کرونا به شکلی از ظلمت روزگار تبدیل شده است، یک سوی کره خاکی، سیل ویرانگر جان میگیرد و سوی دیگر، گرمای سوزان جانها را به لب میرساند. ایران هم چندسالی است اسیر تغییرات گسترده آب و هوایی شده است، انگار خورشید هم سر جدال با مردم دارد وآن هم در صدد است با تابو توان مردم بازی کند.
بنابر پیشبینی سازمان هواشناسی، گرمای هوا تا هفته آینده در همدان ماندگار است و ممکن است از نظر تغییرات دمایی تغییر محسوسی نداشته باشیم، و کل کشور بحرانیترین روزهای گرم از سال را تجربه کنند.
با این حال تا اینجای کار از هفته گذشته ادارات بیشتر استانها در کشور طبق اطلاعیهای که از طرف استانداری ادارات و نهادهای دولتی صادر شد که قرار بر این شد که 2ساعت زودتر کار خود را تعطیل کنند و حتی در برخی از استانها نیز به تعطیلی یکروزه کشانده شد، اما گویا این موج گرما همچنان ادامه دارد و این تعطیلی 2ساعت زودتر تاپایان این هفته ماندگار است.
دورتر از ایران هم گرما بیداد میکند. آنقدر که طبق دادههای سرویس تغییرات اقلیمی کوپرنیک اتحادیه اروپا (C۳S) که از سال ۱۹۴۰ الگوهای آبوهوایی جهانی را ردیابی کرده است، یکشنبه، ۲۱ ژوئیه (۳۱ تیرماه) گرمترین روز ثبتشده در تاریخ زمین بوده است. میانگین دمای جهانی هوای سطحی در روز یکشنبه به 09/17درجه سانتیگراد رسید و رکورد سال گذشته را شکست.
در این جدال طبیعت با انسان تنها راه برای جان به در بردن از گرمای جهنمی، در خانه ماندن است. دولت نیز تعطیلی ادارات را راهحل صرفهجویی در مصرف برق و نجات کارمندان از بحران گرمایی که این روزها به کشور هجوم آورده است میداند؛ از تحمل این شرایط هم بگذریم حال باید ببینیم مردم روزمرگیهای خود را با این شعلههای گرم و سوزان چگونه سپری میکنند، امکانات شهری چقدر پاسخگو مردم برای برخورد با این شرایط است، از همینرو در این خصوص تصمیم گرفتیم گوشه چشمی به امکانات شهری مانند وضعیت فضای شهری، سایهبانها، فوارههای آبپاش، آبخوریهای موجود که آیا به اندازه نیاز مردم در سطح شهر وجود دارد یا خیر؟ و یا بهتر است اینطور بگوییم تا چه میزان مهیای روزمرگیهای شهروندان و مسافران در این گرمای طاقتفرسا است؟ مدیران شهری در این زمینه چه خدماتی را برای تحمل کردن این شرایط فراهم کردهاند؟!
وارد یکی از بازارهای شهر میشوم، برخی دیگر برای گذران وقت روی نیمکتها و سکوهای سنگی داخل پیادهراه نشستهاند؛ کار هر روزشان است؛ مینشینند روی صندلی و زل میزنند به رفت و آمد مردم. بسیاری از اصناف، اغذیهفروشیها و حتی میوهفروشان از کاهش مشتری در این ایام از سال مینالند که دیگر مردم برای فرار ازگرما به خانه ماندن و زیر باد کولر رفتن را به هرکار دیگری ترجیح میدهند.
آنطرفتر هم جمعی از پیرمردان را میبینم که مشغول صحبت با یکدیگر هستند به سراغشان میروم و از آنها درباره گرمایی که امان همه مردم را بریده است و ییا از مبلمان شهری و امکانات موجود در سطح شهر برای اینکه بشود از این تابستان گرم و عبور کرد، میپرسم: با حالت ناراحتی در پاسخ میگویند برای نخستین بار است که چنین گرمای طاقتفرسایی را تجربه میکنند، یکی دیگر از آنها بین صحبتهای ما میآید و از نبود امکانات و مبلمان شهری برای اینکه بتوانند در چند ساعت از روز را در بیرون خانه سپری کنند؛ میگوید اینکه در سطح شهر حتی یک آبسرد کن وجود ندارد که افراد کهنسالی مثل من و کودکانی که آستانه تحملشان نسبت به سایر افراد پایینتر است، استفاده کنند.
پیادهراه به زیبایی ساختهشده، سنگفرشهای گرانقیمت، نیمکتهای سنگی، تندیسهای مسی و تیرهای برق همگی به زیبایی در کنار هم قرارگرفتهاند، اما در کنار همه این هنرنماییها و زیباسازیها جای یک خدمت کوچک و ساده خالی است.
نصب آبسردکنهای متعدد در3پیادهراه همدان بهویژه بوعلی که محل تردد بسیاری از مردم برای انجام امور روزانه است جزو یکی از سادهترین خدماتی است که باید در فصل گرم از سال در اختیار شهروندان باید قرار بگیرد درحالی که از چشم مسئولان دورمانده است.
همچنین از آنجایی که فصل تابستان فصل تفریح کردن و از خانه بیرون آمدن است و بسیاری از خانوادهها در این فصل از سال دوست دارند که بیشترین زمان بیکاری خود را به تفریح و رفتن به فضای سبز اختصاص دهند اما متأسفانه از آنجایی که فضای سبز و پارکهای سطح شهر از امکانات پایینتر و ضعیفتری برخوردار هستند و حتی برخی از پارکها از داشتن یک سایهبان نیز محروم هستند و امکان نشستن حتی برای یک ساعت به دلیل گرم بودن زمین و تابش مستقیم نور خورشید وجود ندارد.
از دیگر مشکلات این شهر میتوان به کیفیت پایین حملونقل عمومی در شهر اشاره کرد که بسیاری از شهروندان از وضعیت اوتوبوسهای درون شهری رضایت کافی ندارند و میگویند به دلیل افزایش کرایه تاکسی و اسنپ ترجیح میدهند برای حملونقل از اتوبوس استفاده کنند اما منصفانه نیست که در فصل گرما و هوای نزدیک به 30 درجه که اتوبوسها جمعیت زیادی را نیز جابهجا می کنند کولر کار نکند و هربار هم به سازمان اتوبوسرانی اعتراض میکنیم کسی پاسخگو نیست و رانندگان نیز به این مسأله توجهی ندارند، درحالی که مسئولان و مدیران شهری برای کنترل ترافیک شهری شهروندان را به استفاده از حملونقل عمومی تشویق میکنند.
این موارد بخشی از خواستههای شهروندان همدانی از مسئولان است که توجه بیشتری به مشکلات و مسائل شهر داشته باشند که درواقع با اندکی ذوق و سلیقه میتوان نیازهای ضروری و آرزوهای کوچک شهروندان را برطرف کرد؛ فقط کافی است متولیان کار، شهر را با چشمان مردم ببینند و برای لمس نیازها و مشکلاتش، گاهگاهی از خودروهای اداری یا شخصی پیاده شده و در خیابانها قدم بزنند.
|