|
طبق «تبصره ١ ماده ۷۶ قانون تأمیناجتماعی» مردان با ۵۰ سال سن و ٣٠ سال سابقه و زنان با ٣٠ سال سابقه و ۴۵ سال سن میتوانند از سازمان مربوطه درخواست بازنشستگی کنند؛ اما آیا قانون بازنشستگی برای بیماران خاص متفاوت است؟
به گزارش ایرنا، طبق مقررات ماده ٧٦ قانون سازمان تأمین اجتماعی مستمریبگیران مرد، با ٦٠ سال سن و ٢٠ سال سابقه پرداخت حق بیمه، ٥٠ سال سن و ٣٠ سال سابقه پرداخت حق بیمه و نیز ٣٥ سال سابقه پرداخت حق بیمه (بدون شرط سنی) میتوانند از سازمان تأمین اجتماعی درخواست بازنشستگی کنند.
زنان بیمهشده نیز با ۳۰ سال سابقه و پرداخت (۳۰سال) حق بیمه و ۴۵ سال سن میتوانند از این قانون استفاده کنند. ٤٢ سال سن و ٢٠ سال سابقه اشتغال و پرداخت حق بیمه هم برای «زنان کارگر مشمول قانون کار» لحاظ شده است.
تبصره ٢ ماده ٧٦ این قانون نیز ٢٠ سال سابقه متوالی یا ٢٥ سال سابقه متناوب در کارهای سخت و زیانآور بدون شرط سنی (برای زنان و مردان) را شرایط استفاده از مزیتهای قانون بازنشستگی عنوان میکند.
مطابق با ضوابط این سازمان بیمهگر اجتماعی، هر گونه بیماری یا ناتوانی در احراز شرایط بازنشستگی بیمار تاثیر نداشته و بازنشستگی بیماران خاص هم همچون سایر بیمهشدگان عادی لحاظ میشود؛ اما گروههای مبتلا به بیماریهای خاص و صعبالعلاج میتوانند برای «ازکارافتادگی» اقدام کنند.
بر حسب ماده ٧٠ قانون تأمین اجتماعی، بیمهشدهای که طبق نظر پزشک معالج، توانایی خود را به صورت کامل یا جزیی از دست بدهد، پس از مراجعه به شعب تأمین اجتماعی به کمیسیون پزشکی (موضوع ماده ٩١ قانون تأمین اجتماعی) معرفی میشود.
این کمیسیون پس از معاینه بیمهشده و بررسی سوابق پزشکی بیمهشده نسبت به صدور رأی با تعیین درصد ازکارافتادگی اقدام و مراتب را به شعبه ذیربط اعلام میکند؛ تا در چارچوب مقررات و در صورت احراز شرایط قانونی، حکم برقراری مستمری برای او صادر شود.
اگر درصد ازکارافتادگی بیمهشده بین ١٠ تا ٣٣ درصد باشد و بیمهشده بر اثر «حوادث ناشی از کار» دچار آسیب شده باشد، استحقاق دریافت غرامت مقطوع نقص عضو را خواهد داشت و اگر میزان کاهش توانایی انجام کار براساس نظر کمیسیون پزشکی بین ٣٣ تا ٦٦ درصد باشد، در صورتی که صدمه وارده به بیمهشده بر اثر حوادث ناشی از کار باشد، بیمهشده ازکارافتاده جزیی شناخته میشود.
|
