|
چند روزی است رابطه دولت و مجلس شکرآب شده و قالیباف از تریبون مجلس اظهاراتی را علیه دولت داشته و برای نخستین بار برای ابلاغ قانون عفاف و حجاب که محل چالش دولت و مجلس است، تاریخ تعیین و اعلام کرده است.
برخی این رفتارهای رئیس مجلس را عبور از وفاق و مقابله با دولت ارزیابی کرده و دلیل آن را برکناری یکی از مدیران میانی منسوب به قالیباف از سوی دولت دانستهاند.
پیش از این نیز رای ندادن نمایندگان به فوریت اصلاح لایحه تابعیت غیر قهری نیز عبور نمابندگان مجلس از وفاق تعبیر شده بود.
در این بین برخی از طرفداران دولت نیز به صراحت تقلیل وفاق به استفاده از نیروهای قالیباف و اصولگرایان در سمتهای مدیریتی را نپذیرفته و از دولت و رئیسجمهور انتقاد میکنند.
اینکه تحقق وفاق در شرایطی که هر روز از طرفداران دولت میکاهد، بسیار شکننده است و دولت مجبور خواهد شد در نهایت به طرفداران خود برگردد، موضوع روشنی است اما آنچه اهمیت دارد چرایی اعلام وفاق ملی از سوی رئیسجمهور است.
پزشکیان راهبرد وفاق ملی را به عنوان پیشنیاز پیشبرد سیاست خارجی دولت خود که بر تنشزدایی و مذاکره استوار است، اعلام کرده است.
این وفاق به این معنی است که در داخل دولت با دیگر قوا به ویژه مجلس که کانون تصمیمسازی و تصمیمگیری و ریلگذار حرکت دولت است، اختلافی ندارد و تنها یک صدا از ایران متحد شنیده میشود.
در واقع وفاق از یک آسیبشناسی و چرایی شکست تنشزداییهای قبلی استخراج شده بود و دولت هم حاضر است برای دستیابی به وفاق در راستای پیشگیری از آسیب به وعده اصلی خود در تنشزدایی و رفع تحریمها هزینه داخلی آن را به طور مثال در انتصابات و... بپردازد.
با تمام این اوصاف در شرایطی که نخستین مذاکرات با اروپاییها در روز جمعه برگزار شده و صاحبنظران به این مذاکرات به عنوان مقدمه و فرصتی برای تفاهم گستردهتر نگاه میکنند.
شرایطی در کشور ایجاد شده که احساس عبور از وفاق و آغاز دوران بعد از وفاق به مخاطب دست میدهد.
در این شرایط منطقی آن است که دولت در فضایی رسمی با مجلس و قالیباف به عنوان رئیس مجلس برای دستیابی به وفاق لازم برای مذاکرات کنار بیاید و با خیال راحت از مجلس مذاکرات را پیش ببرد وگرنه اتفاقاتی که مذاکرات قبلی را به شکست کشاند، تکرار خواهد شد.
روشن است نمایندگان و طرفداران دولت با اطلاع از هدف مهم دولت و مجلس و اهمیت منافع ملی با این وفاق کنار خواهند آمد تا وعده مهم دولت و مجلس برای بهبود شرایط اقتصادی با تنشزدایی، کاهش و رفع تحریمها عملیاتی و محقق شود.
نظام سیاسی ایران و مردمسالاری حاکم بر آن و نقش مردم در تشکیل نهادها و تصمیمات گرفته شده، تفاوت عمده نظام ایران با نظامهای منطقه است.
مردم ایران از مشروطه تا کنون بیش از یکصد سال است که مجلس دارند و نمایندگان به وکالت از مردم مطالبات و خواستههای آنها را پیگیری میکنند.
با پیروزی جمهوری اسلامی مردم ایران در چارچوب نظام جمهوری رئیس جمهور نیز انتخاب میکنند که وی نیز مطالبات مردم را پیگیری و خواسته آنها را نمایندگی میکند.
به همین دلیل وفاق مجلس و دولت برای خدمت به مردم و ارتقا ایران ضرورتی است که گریزی از آن نیست وگرنه برخلاف مطالبه مردم عمل شده و پاسخ به خواستههای مردم پیگیری نشده است.
در چارچوب این نظام نمایندگی انتظار میرود مجلس وعدههایی که دولت برای تحقق آنها از مردم رأی گرفته را پیگیری کند و منافع عمومی را در اولویت کارهای خود تعریف کند تا مجلسی که انتظار میرود در رأس امور باشد در راستای مطالبات مردم حرکت کرده و بتواند امید مردم را به مجلس که به دلیل برخی اقدامات خارج از منافع مردم کاهش یافته، ارتقا دهد.
با این اوصاف همکاری مجلس و دولت و دوری این 2 نهاد از اقدامات ناامیدکننده مردم به ویژه فساد و رانتخواری و مواردی از این قبیل، در افزایش اعتماد مردم به این 2 نهاد و افزایش مشارکت مردم در امور مؤثر خواهد بود.
|
