|
۱- با آمدن سال ۱۴۰۱ قرن جدید هم آغاز شد و آمدن قرن جدید نیز بر نشاط تغییر سال و قرن افزود.
هرچند چالش اصلی در این روزها همان چالش در تعریف نشاط است، چالشی که مردم ایران و به ویژه مردم استانهایی مانند همدان به قرن جدید سلام کردند.
۲- بسیاری از هزینههای این چالش ، هزینههای اضافی است که بر مردم و کشور تحمیل میشود و تاکنون راهکاری برای اجتناب از این هزینه به کار برده نشده و به راهکارهای ارائه شده هم بیتوجهی شده است.
حتی این چالش در این سالها با شیطنت کشورهای منطقه از مرزها فراتر رفته و به چالشی بین کشور با کشورهای منطقه تبدیل شده است.
۳- سختگیری بیهوده به شادی مجاز به ویژه برای جوانان در تعطیلی کنسرتها با سؤاستفاده و شیطنت کشورهای منطقه مواجه شده و دعوت این کشورها از خوانندگان مجاز تبدیل به روشی برای درآمدزایی برای آنها و خروج ارز از کشور شده است.
موضوعی که گویی چندان برای مسئولان فرهنگی کشور اهمیتی ندارد و این بیخیالی ارزآوری فعالیتهای فرهنگی و هنری را تبدیل به هزینه و ارزبری کرده است.
۴- حل نشدن این چالش ، شرایطی را ایجاد کرده که چند فرهنگی در حوزه فرهنگ مجاز و رسمی شکل بگیرد.
به نوعی که اجرای زنده موسیقی پخش شده از صدا و سیما هم در برخی استانها ممنوع است و بسیاری از مجازهای رسمی در این استانها غیر مجاز بوده و به دو دستگی در جامعه تبدیل شده است.
۵- اینکه وجود فرهنگ های متفاوت و خرده فرهنگها موجب قوام فرهنگ اصلی خواهد شد ، اصل و قاعده درستی است.
اما باید توجه داشت که این اتفاق یعنی دو یا چند دستگی فرهنگی در عرصه فرهنگ مجاز رخ داده که نتیجه آن تعارض شدید فرهنگی و آسیب در حوزه های مهم دیگر به ویژه حوزه اجتماعی است.
۶- اینکه هنوز و در گام دوم انقلاب نتوان فعالیتهای فرهنگی و هنری مجاز را از چالش دور کرد و امکان سؤاستفاده همسایگان شیطان را مسدود کرد، اشکال بزرگی است.
در کنار این ماندن در این حواشی و همراهی با آن با عنوان ساختن ایران قوی ، قوی ساختن چالش و حاشیه خواهد بود.
۷- چالش نشاط و فرهنگ دوگانه آن در استان در آغاز قرن جدید، شهردار اصولگرای همدان را مجبور به عذرخواهی و یک مدیر متخصص و با تجربه شهرستانی در میراث فرهنگی را معزول کرد.
در حالی که اگر این چالش حل شده بود، استان قرن جدید را با حاشیه پر هزینه و مخابره اخبار حاشیهای و شهرت نادرست فرهنگی آغاز نمیکرد.
افکار عمومی می داند که در این قضایا مدیران اگر هم تقصیری داشته باشند، کمترین تقصیر است و مقصر اعلام کردن آنها و حذف مدیران، اقدامی سیاسی است وگرنه ایران قوی با حمایت از مدیران متخصص و جرات یافتن برای حل کردن چالشها به ویژه چالشهای پر حاشیه فرهنگی و مشخص کردن سهم هر کس در اقدامات و میدان ندادن به حاشیه سازان، دستیافتنی خواهد بود.
|
