|
■ پیشنهاد تشکیل کمیته بحران بهانه سهم خواهی های شخصی شد سخنوری و اظهار نظر با موضوع گردشگری آنقدر این روزها آسان شده است که موضوعی دردسترستر از آن برای بحث پیدا نمیشود. اما آنچه سوال برانگیز است این نکته است که چرا تسلط بر علم گردشگری را در همین راستا محقق نمیشود.
سالهای سال است پراکندگی مدیریت گردشگری در استان همدان به مثابه ترمزی است که در مسیر توسعه گردشگری مانع ایجاد کرده است.
چند صباحی است عرف شده است، هر کارشناس یا رسانهای با نگاه به اصطلاح تخصصی گردشگری را نقد میکند؛ در این میان برخی هم بدون تبیین مسیر نوک پیکان را گرفتهاند سمت مدیریت اداره کل میراثفرهنگی و صنایعدستی و گردشکری و همه کاستیها را از چشم این بخش میبینند.
به جای حل مشکل
مسأله را سخت میکنیم
سالهاست به جای پیداکردن راهکار برای حل مشکلات گردشگری یا بر سختی صورت مسأله میافزاییم و یا در کل صورتمسأله را پاک میکنیم.
یک بار هم شده خوب است عزم را جزم کنیم و ببینیم در این حوزهای که میتواند هم ناجی اقتصادی و هم ناجی اشتغال باشد دور و بر ما چه میگذرد و ایراد محقق نشدن سود اقتصادی و ارتقای آمار اشتغال در این حوزه چیست؟
کافی است ردپای گردشگری را در ارگانهای مختلف بررسی کنید به این جایگاههای متفاوت خواهید رسید، معاونت گردشگری در اداره کل میراثفرهنگی، معاونت فرهنگی و گردشگری در شهرداری، کمیسیون گردشگری در شورای شهر، کمیته گردشگری در مرکز مطالعات و پژوهشهای شورای شهر، کمیسیون گردشگری در اتاق بازرگانی، معاونت عمرانی در استانداری که مسائل گردشگری زیر مجموعه این معاونت حل و فصل و تصمیمات مرتبط گرفته میشود و به همین ترتیب معاونتهای گردشگری در تأسیسات و شرکتهای مرتبط با جاذبههای گردشگری خاص همچون علیصدر و بخشهای دیگر و همینطور یکی پس از دیگری شما را به اتاقهای تصمیمگیری پیرامون گردشگری میرساند.
حال در نظر بگیرید در آن سوی این تعدد مدیریتها، تعدد سمنها، انجمنها و فعالان گردشگری و کارشناسان و رسانهای نیز نقشهای خود را بازی میکنند و به نام دغدغه و به کام کار کارشناسی کردن هر از گاهی ورودی در حوزه تحلیل چرایی موضوعات مختلف گردشگری میکنند و چون از مسیر درست چند و چون پیگیریها فاصله دارند مسائل واقعی عقیم میماند و اینگونه میشود که حتی با تعدد مدیریتهای گردشگری ، مشکلات این حوزه طرح میشود اما به حل و فصل نمیرسد.
ویترین مشکلات گردشگری
در تاریخچه مدیریت استان
سالهاست مشکلاتی همچون ورودیهای نامتعارف در شهر همدان، فرودگاه تعطیل، ایستگاه راهآهن بدون زیرساخت ، جهانی نشدن هیچ جاذبه تاریخی؛ نبود اعتبار لازم برای کار در حوزه گردشگری، وجود نداشتن امکان لازم برای ارتقای وضعیت تبلیغات همدان، اضافه نشدن نیروی تخصصی در ادارات مرتبط به گردشگری، پایین بودن سطح حقوق دریافتی کارمندان میراثفرهنگی و مرتبطنبودن بیش از 70 درصد مدارک تحصیلی نیروی انسانی این اداره کل با گردشگری، نبود کیوسکهای اطلاعرسانی به گردشگران در سطح شهر، نبود سیستم یک پارچه اطلاعرسانی در سایتهای اینترنتی، ناتمامماندن موزه غرب کشور و به نتیجه نرسیدن پروژههای سازی با محوریت جذب گردشگر؛ رو به ورشکستگی رفتن مجموعه تفریحی گنجنامه و به توسعه نرسیدن محیط اطراف علیصدر و گسترش پیدا نکردن خدمات به گردشگران و 4بانده نشدن مسیر گردشگری علیصدر، یکی پس از دیگری به عنوان دغدغه رسانهها و کارشناسان در حوزه گردشگری سرتیتر رسانههاست.
اما از آنجا که تصورات بر این مسأله متمرکز است که راهکار تمام چالشهای گردشگری در همدان به میراثفرهنگی که معاونتی در آن عنوان گردشگری را به یدک میکشد گره خورده است، موجب شده است سهمخواهیهایی که میتوانست با هدف هموارشدن مسیر توسعه گردشگری رقم خورد و نتیجهبخش باشد تا امروز عقیم مانده است.
پیشنهادی که قربانی مزاح شد
نمونه این اتفاق در نشست رسانههای استان با استاندار در روزهای گذشته رقم خورد. در این نشست پیشنهاد همدانپیام برای نیاز استان به تشکیل کمیته بحران برای گردشگری مطرح شد. تحقق این پیشنهاد به منظور همراستا شدن تصمیمات معاونتهای متعدد گردشگری در شهرداری، میراثفرهنگی، شورا و حتی استانداری در زمانهای لازم میتواند راهکارهای درستتری ارائه دهد.
راه دوری نمیرویم در زمینه عید چینی و برنامههایی که پیرامون آن ریخته شد وقتی کارها با گرهای کور مواجه شد که پای کرونا بیخبر به میان آمد حال در نظر بگیرید ما در همدان یک کمیته بحران گردشگری داشتیم حتما در این کمیته تصمیم مشترکی اتخاذ میشد مبنی بر اینکه به جای حذف رویداد ایران باشکوه برنامهها با محوریت جذب گردشگر داخلی به انجام برسد.
اما به یکباره توجه به این پیشنهاد قربانی مزاح رسانهایها شد. وقتی استاندار از اعطای کارت زرد به مدیران کمکار سخن گفت آنها انتقادات را به نام میراثفرهنگی گره زدند و با شوخی و خنده بهرهبرداریهای خود را به میان آوردند. آنها تصورات را به این سمت و سو کشاندند که پیشنهاد کمیته بحران برای گردشگری نتیجه کمکاری میراث فرهنگی است اگرچه اصلا ماجرا به این ترتیب نبوده است و موارد طرح شده در این مطلب خود بیانگر واقعیت عملکرد به نسبت قابل قبول مدیریت در این اداره کل بوده و هست.
جای تأسف دارد که در نشستهایی این چنینی به جای رسیدن به نقطه مطلوب برخی بدون مطالعه از مزاح استاندارد در زمینه کارت زرد دادن به مدیران کمکار بهرهبرداری شخصی کنند و به جای طرح مسائل گردشگری مرتبط به حوزههای تصمیمگیر به جای اصل به فرع بپردازند و فضا را به سمتوسویی ببرند که اصل ماجرا گم شود.
اگر بخواهیم منصفانه به عملکرد میراثفرهنگی در 2 یا 3 سال گذشته نگاه کنیم به نتایج خوشایندی از عملکرد مطلوب مدیریت آن مواجه میشویم.
ردپای برنامههای خوب
در سالهای گذشته اتفاقات خوبی به واسطه برنامههای میراثفرهنگی بهنام همدان گره خورد؛ اتفاقاتی همچون جهانیشدن لالجین با سفال، جهانیشدن ملایر با منبت، جهانیشدن تویسرکان با گلریز در حوزه صنایعدستی در کنار این اتفاقات نمیتوان تأثیر برگزار رویدادهای جهانی کنفرانس بینالمللی همدان 2018 با کشورهای آسیایی و رویداد میزبانی از اجلاس جهانی UNWTO و همراهی با رویداد راه ابریشم را برای شناساندن ظرفیتهای همدان در گردشگری نادیده گرفت.
دراین زمینه نمیتوان از تغییر و تحول در حوزه سرمایهگذاری هتل و هتلداری در همدان بیتفاوت گذشت زیرا پس از سالها بالأخره طلسم آمار 9هتل در همدان که تا سال 1395 مطرح میشد به یکباره در سالهای گذشته به 15 هتل شکست.
اینها یکی پس از دیگری نشاندهنده پایکار بودن میراثفرهنگی در زمینه گردشگری به سهم خود بوده است اما وقتی تعصب کارشناسان برانگیخته میشود که تیترهای غیرواقعی بین خبرهای رسانهها نمایان میشود، ای کاش به جای بازی با کلمات و عناوین گردشگری، واقعگرایانه ریشه مشکلات را در جای واقعی پیدا میکردیم.
|
