|
فرماندار همدان از تشکیل کارگروه احیا و باززنده سازی بناهای تاریخی در هفتههای آینده خبر داد.
محمدعلی محمدی عنوان کرد: بسیاری از آثار و خانههای تاریخی و واجد ارزش در سطح شهرستان و به ویژه شهر همدان وجود دارد و به دلیل اینکه متولیان ورود شایستهای در این زمینه ندارند معمولا مورد تصرف و تخریب بعضی از افراد قرار میگیرند.
وی ادامه داد: علاوه بر این بسیاری از مردم و مالکین این بناها اطلاعات لازمی درباره ارزش و اهمیت بناهای تاریخی که بخشی از هویت ما را شکل میدهند ندارند و به همین دلیل بیشتر در معرض آسیب قرار میگیرند.
محمدی تصریح کرد: متأسفانه تمام این عوامل باعث میشود خانههای واجد ارزش مورد توجه و نگاه ویژه افراد سودجو قرار گرفته و به واحدهای تجاری و مسکونی تبدیل شوند.
فرماندار همدان افزود: به همین دلیل قرار شد کارگروهی طراحی و اطلاعات کاملی از تمام خانههای واجد ارزش در سطح شهر گردآوری شود و شهرداری، میراث فرهنگی و سازمانهای مرتبط پایه کار هستند.
وی با بیان اینکه در حفظ خانههای تاریخی شهر نگاه و اهتمام ویژهای باید شکل بگیرد، اظهار کرد: یکی از ارکان مهم این قضیه مشارکت مردم، مالکان و دلسوزان میراث فرهنگی است.
محمدی اضافه کرد: خوشبختانه افرادی تمایل به حفظ، احیاء و بازسازی اینگونه بناها دارند، همچنین برخی علاقمند به استفاده بهینه از خانههای تاریخی و تغییر کاربری مناسب با آنها هستند و باید تدابیری برای حفظ آنها به عنوان سرمایه ملی اندیشیده شود.
وی با اشاره به اینکه از یکی از خانههای تاریخی شهر بازدید و بررسی به عمل آمده است، مطرح کرد: کارگروهی برای نجات این بناها به زودی و ظرف یکی دو هفته آینده تشکیل خواهد شد تا این سرمایههای ارزشمند را برای آیندگان حفظ کنیم.
بافت هاي تاريخي شهرها، در بردارنده ارزش هاي تاريخي- فرهنگي بوده و ميراثي گرانبها براي نسل هاي آتي به شمار مي آيند. آن ها آموزه هايي از خرد جمعي انسان ها را که ضمن برخورداري از تجربه، هنر، حس مکان و جهان زيستي آدميان است، به نمايش مي گذارند. از اين رو رهاکردن بافت هاي تاريخي، انسان معاصر را از بهره گيري عالمانه از تجارب گذشته و قرار گرفتن در مسير تداوم تاريخي که رمز بقاي هر فرهنگي است، باز مي دارد.
مرمت ابنیه تاریخی باید همراه با اشتغالزایی پایدار انجام بگیرد
یک کارشناس مرمت گفت: مرمت و باززنده سازی بافتهای تاریخی و سنتی شهر باید منجر به اشتغال زایی و ایجاد کسب و کار پایدار شده و به توسعه پایدار منجر شود، وگرنه این اقدام، حرکت در جهت توسعه ناپایدار خواهد بود.
سیدعلی فارغ با اشاره به انواع گردشگری شهری، گفت: یک توریست ممکن است انگیزههای مختلفی از سفر به یک شهر داشته باشد که شامل سفر توریستی فصلی، سفری مبتنی بر یک رویداد، گردشگری تاریخی و فرهنگی برای بازدید از اماکن تاریخی، گردشگری پزشکی، گردشگری درمان، بازدید از موزهها، صله ارحام، زیارت اماکن مذهبی و ... میشود. وی با بیان اینکه بر اساس نظر کارشناسان، سه موج اقتصادی در دنیا اتفاق افتاده است، گفت: موج اول مربوط به اقتصاد کشاورزی و زراعت میشود که مکانیزاسیون بخش کشاورزی را در پی داشته، موج دوم نیز اقتصاد مبتنی بر ساخت و تولید محصولات صنعتی است و موج سوم که در عصر حاضر نیز در آن قرار داریم، شامل اقتصاد مبتنی بر خدمت میشود؛ در واقع خدمت یکی از گونههای اقتصادی است که منجر به تولید کالا نمیشود.
وی ادامه داد: در عرصه سرویس و خدمات کنونی، بناها و بافتهای تاریخی در صورت ارائه خدمت، راهکاری درآمدزایی از طریق ایجاد کسب و کار و اشتغال زایی محسوب میشود.
فارغ با بیان اینکه صنعت گردشگری یک صنعت خدماتی است که خدمت را بهانه درآمدزایی قرار میدهد، گفت: بیش از ۸۰ درصد سهم تولید ناخالص ملی در آمریکا، تنها به صنعت خدمات مربوط میشود، در حالی بیش از ۲۰ درصد در حوزه اقتصاد مبتنی بر ساخت و تولید محصولات صنعتی و سهم ناچیزی نیز به درآمد اقتصاد زراعی اختصاص دارد.
وی با بیان اینکه میزان توسعه یافتگی کشورها، تعیین کننده سهم تولید ناخالص ملی کشور در حوزه صنعت و خدمات، اظهار کرد: متاسفانه در تدوین سیاستهای اقتصادی ایران، برخلاف سایر کشورها، به موضوع اقتصاد خدمات چندان توجه نکردیم و تمرکز و استراتژی بلندمدت ما بیشتر بر تولید کالا و محصول بوده است.
وی متذکر شد: اکنون از موج اول اقتصاد کشاورزی عبور کردیم و به دنیای کنونی مبتنی بر خدمات رسیدیم، یعنی در طی این مدت، خروجی فعالیتهای درآمدزا از محصول به تجربه کاربر تبدیل شده است و بر این اساس نیروی کار و انسانی که از آن در گذشته صحبت میشد، امروز به سرمایه انسانی تبدیل شده و بهره برداری اقتصادی خدمات، مبتنی بر سرمایه اجتماعی است.
وی افزود: عنوان "منطق چیرگی خدمت" به ما میگوید که سرمایههای ناملموس اجتماعی مثل میراث معماری به تنهایی کارایی ندارد و باید خدمات را از دل این میراث استخراج کنیم.
این کارشناس با بیان اینکه میتوان در مقابل سرمایه میراث معماری و احیای بافتهای تاریخی چهار رویکرد را اتخاذ کرد، گفت: نخستین راهبرد، رویکرد "موزهای" است، به طوری که میراث معماری همانند یک ویترین در معرض نمایش و بازدید شهروندان و گردشگران باشد، گام بعدی، رویکرد"حفاظتی و مراقبتی" است، یعنی بافت و بناهای تاریخی که به عنوان میراثی برای نسل آینده محسوب میشوند، در معرض نمایش قرار نگیرند و زیر نظر متخصصان امر فقط حفاظت شوند.
وی ادامه داد: در گام سوم نیز رویکرد "مرمتی" را داریم که در این راستا، راهبرد باززنده سازی و احیای بناهای تاریخی در حفاظت از آنها مطرح میشود؛ در آخرین مرحله نیز رویکرد "اقتصادی" نسبت به بناهای تاریخی وجود دارد که در آن، بافت تاریخی به عنوان بهانهای برای رونق صنعت خدمات و گردشگری است.
فارغ ادامه داد: اگر رویکرد اقتصادی را در حوزه بافت تاریخی در پیش بگیریم، سرمایههای تاریخی و فرهنگی و میراث معماری، جنبههای دیگری را از خود به ما نشان میدهند و امکان درآمدزایی در صنعت توریست ایجاد میشود.
وی افزود: در بسیای از کشورهای دنیا، گردشگری در قالب توریسم شهری تحت عنوان "گردشگری ازدواج" شکل میگیرد که بر این اساس یک زوج برای برگزاری جشن عروسی خود به یک شهر سفر میکنند، یا "گردشگری ماه عسل" که زوج برای گذراندن ماه عسل خود به شهری سفر میکند و از این طریق با جاذبههای شهری نیز آشنا میشود.
وی ادامه داد: نوع دیگری از گردشگری نیز وجود دارد که برای مشاهده سبک زندگی نژادهای مخالف و لذت بردن از مشاهده مشابهتهای قومی و قبیلهای نیاکان انجام میگیرد که به عنوان "گردشگری نیاکان" معروف است؛ "گردشگری رستاخیز" نیز زمانی اتفاق میافتد که گردشگران با امید بازدید از اماکنی که آخرین باقیمانده از نوع خاصی از معماری بوده و در دنیا نظیر ندارد، به شهری سفر میکنند.
|
