|
یکی از رویدادهای قابل تأمل پس از انتخابات ریاستجمهوری فعال شدن کارزارهای اینترنتی جمعآوری امضاء برای موضوعات مختلف مرتبط با انتخابات بود.
از جمله این کارزارها، کارزار برکناری شهردار تهران بود که شهردار و شورا آن را بیاهمیت و توهینآمیز خواندند و ادعا شد امضاها نادرست است و در نهایت یک کارزار حمایت از شهرداری زاکانی در برابر کارزار درخواست عزل وی ایجاد شد و عجیبتر آنکه کارزار نخست با تمام تبلیغات و تلاشی که داشت به یکصد هزار امضاء رسید اما کارزار دوم در عرض فقط 2روز به ۱۷۰ هزار امضاء رسیده و امضاها ادامه دارد.
اینکه چرا رقابت انتخاباتی در جامعه با پایان یافتن انتخابات تمام نمیشود و از شکلی به شکلی دیگر تغییر میکند نیاز به پژوهش و تحقیق دانشگاهی دارد اما نمیتوان از کنار این رویداد و مطالباتی که با این کارزارها مطرح می شود به سادگی گذشت.
پیش از این در چند موضوع مردم همدان نیز کارزار را تجربه کردهاند، کارزارهایی که تنها برای ایجاد همگرایی بین طرفداران و پیگیران یک موضوع کاربرد دارد و کمتر خبری از به نتیجه رسیدن آنها منتشر شده است.
البته در دنیای امروز کارزارها بسیار اهمیت دارند زیرا افکار عمومی و مطالبات جامعه را نشان میدهند و دولتها و مسئولان نمیتوانند بدون توجه به افکار عمومی کاری پیش برده و حرکت مثبتی انجام دهند.
این روند در ایران برعکس شده و مسئولان به جای توجه به افکار عمومی که مطالبات خود را از طریق پویش و کارزار مطرح کردهاند ابتدا روی به زیر سؤال بردن این حرکت، اصل نبودن امضاهای آن و در نهایت اقدام موازی برای نشان دادن واقعی نبودن مطالبه میآورند.
اینکه برای ثبت امضا تنها یک شماره تلفن و کد تأیید در نظر گرفته شود نشانگر ضعف ساختاری کارزار است و باید فکری به حال آن شود زیرا بارها مشاهده شده که برخی برای زیرسؤال بردن کارزار از اسامی منافقان و سلطنت طلبان برای ثبت امضاء استفاده میکنند.
اشکال دیگر کارزار نیز در پیگیری آن است ثبت کارزار در سامانه ارتباط مردمی دولت با توجه به نگاه مدیران به کارزار کاری از پیش نخواهد برد.
به هر حال کارزار برای افکار عمومی را نشان میدهد و اهمیت ندادن به آن و تبدیل آن به کار زار این جهت را منحرف نخواهد کرد ضمن آن که مسئولان چنین پویشهایی باید ضعفها را رفع کرده و بتوانند بهتر مطالبات افکار عمومی را که در پویشها ثبت میشود، پیگیری کنند.
|
