|
دوسال تعطیلی اجباری مراکز آموزشی کشورمان به علت شیوع جهانی بیماری کرونا، خلأ تحصیلی ویرانگی بر جسم و جان دانش آموزان و دانشجویان وارد ساخت که این آسیب تأسف بار نزد دانش آموزان و خرد سالان بیشتر مشهود می باشد. کارشناسان امور تحصیلی و روانشناسان در طول دوسال گذشته در خصوص اثرات مخرب رکود طولانی تحصیلی و پی آمد های آن در فرصت ها و نشست های متعدد فراوان اظهار نظر کرده و هشدار داده اند ، ولیکن چنین رویداد ناخواسته در سطح جهان ، آوار سنگینی بود که بر جوامع تحمیل شد و اگر چه برنامه ریزی های گسترده برای ادامه آموزش های غیر حضوری توسط وزارت آموزش و پرورش کشورمان ، تنها چاره ممکن برای جبران خلأ تحصیلی در دوسال گذشته بوده است ، ولیکن کارشناسان مربوطه و جامعه دلسوز نظام تعلیم و تربیت بارها اذهان داشته اند که آموزش های غیر حضوری و کلاس های آنلاین هرگز جایگزین مناسب و پاسخگویی سزاوار برای سیر عادی و جامع تشکیل کلاسهای آموزش حضوری نیست و نخواهد بود .
یکی از مشکلات اجتناب ناپذیر در برنامه ریزی های آموزش غیر حضوری این بوده است که تمام دانش آموزان و دانشجویان کشور بخصوص در مناطق دورافتاده و محروم به یکسان از امکانات و زیرساخت های لازم برای استفاده مفید از چنین برنامه ریزی و کلاس های آنلاین برخوردار نبوده اند و همین آسیب بزرگ در دوسال تلخ گذشته باعث بهم خوردن توازن در روال نهادینه شده آموزشی شده است که جبران آن به سادگی میسر نیست و ناخوداگاه تلاش و اهتمام مضاعف و بایسته ای متوجه جامعه معلمان و آموزگاران و همچنین دبیران و اساتید فداکار و شیفته خدمت در بستر رسالت سنگین تعلیم و تربیت میسازد . بدون شک روز خوش ۱۴ فروردین ماه جاری که با تصمیم درست ستاد مدیریت بیماری کرونا و وزارت آموزش و پرورش ، حیات دوباره آموزش حضوری در مدارس شروع شد ، نقطه عطفی در تاریخ تعلیم و تربیت کشورمان به شمار می آید که بسیار مهم و سرنوشت ساز می باشد .
مهم و سرنوشت ساز بدین جهت که بخصوص در فضای مقاطع آموزش ابتدایی و اوایل دبیرستان ، دانش آموزان و کودکان در سنین حساس هوشیاری و رشد ، دوسال بسیار حساس و تاثیر گذار از محیط و فضای خاص و منظم مدرسه و کلاس و درس دور بوده و جدا افتاده بودند و بدون شک ذهنیت های غریبی در وجود آنان در فضای دور از مدرسه شکل گرفته است که احیا و تغییر مسیر ذهنی چنین قشری از جامعه انسانی بسیار دشوار است و قطعا رنج و زحمت چنین بازسازی دشوار بر دوش معلمان خواهد بود .
به عبارتی ساده تر ، بیشتر کودکان و جمعیت پرتعداد جامعه مدارس ابتدایی که اولیا آنان بدلیل مشغله های روزمره و ناگزیر کمتر فرصت کمک به فرزندان دانش آموز خود را داشته اند ، بیشترین اوقات خود را به استراحت و بازیهای اینترنتی و سرگرمی های غیر مفید پرداخته و خورده و خوابیده اند که همسویی مجدد آنان با آیین های تحصیلی و انضباطی در مدارس بسیار دشوار خواهد بود .
در همین حال می توان امید وار نیز بود ، با توجه به ذهنیت آماده کودکان و نوجوانان با تداوم این روزهای بازگشایی و فعالیت مدارس ، دانش آموزان را بتوان در اسرع وقت به دوران باشکوه کلاس و درس بازگرداند و بدون شک خبر تشکیل کلاسهای جبرانی برای دانش آموزان در فصل تابستان توسط وزارت آموزش و پرورش تدبیر شایسته ای برای بازگردان آب رفته به جوی می باشد .
|
