|
به مناسبت شهادت امابيها حضرت فاطمه زهرا(س) سخن اين هفته را آغاز و به مخاطبان توصيه ميشود تا با دقتنظر در اين نوشتار از زندگي اين بانوي بزرگوار الگو گرفته و رهپوي او باشند.
پدر بزرگوارش محمدابنعبدا...(ص) خاتم پيامبران و سرسلسله رسولان الهي است كه هيچ كس چون فاطمه(س) پدري همانند محمد(ص) با آن همه عظمت و افتخار در طول تاريخ بشريت نداشته و نخواهد داشت و مادرش حضرت خديجه(س) دختر خويلد از خاندان قريش بود و به قدري باعفت و پاكطينت بود كه او را طاهره لقب داده بودند.
فاطمه(س) نامش بود و زهرا، صديقه، كبري، طاهره، راضيه، مرضيه، انسيه، بتول، زهره، حوريه و محدثه لقب داشت و كنيهاش امالحسنين، امابيها و امالائمه است. فاطمه در روز جمعه بيستم جماديالثاني سال پنجم بعثت در شهر مكه به دنيا آمد و در سن 9 سالگي و در سال دوم هجرت و اول ماه ذيحجه به همسري علي(ع) درآمد كه نتيجه اين وصلت 5 فرزند به نامهاي حسن، حسين، زينب، امكلثوم و محسن است.
فاطمه(س)در 18سالگي و پس از 9 سال زندگي پرفراز و فرود با عليابنابيطالب(ع) در 15 و به روايتي 13جماديالاول يا سوم جماديالثاني سال 11هجري در مدينه به شهادت رسيد و شبانه و بدون مشايعتكننده توسط كنيزهاش اسما و شوهرش علي(ع) غسل و كفن شد و در يكي از اين 3 محل (كنار قبر پيامبر(ص)، قبرستان بقيع و يا بين منبر و قبر پدر بزرگوارش در مسجدالنبي) به صورت گمنام مدفون گرديد. به طوري كه هنوز پس از 1400سال پس از رحلتش قبر اين بانوي شريفه گمنام مانده است.
بنا بر روايات و احاديث متعدد و معتبر برگزيدهترين زنان در جهان 4 نفرند كه اول آنها خديجه(س) و سپس فاطمه(س) و پس از آن مريم مادر حضرت عيسي(ع) و بعد آسيه همسر فرعون مصر هستند.
فاطمه(س) آنقدر به پدرش رسول خدا(ص) دلبسته و وابسته بود كه 75 روز پس از رحلت پدر از دنيا رفت.
پس از رحلت پيامبر اکرم حضرت زهرا(س) شال عزا بر دوش افكند و پيوسته در حال تضرع و زاري بود. به فرزندانش حسن و حسين و زينب و امكلثوم مينگريست و با گريه ميگفت: كجا رفت پدربزرگتان كه هر گاه از در وارد ميشد با همه شأن و منزلتي كه داشت به روي دوش سوارشان ميكرد و ميچرخاند. فاطمه زهرا(س) آنقدر رسول خدا(ص) را دوست ميداشت كه تا لحظه مرگ لحظهاي از فكر پدر غافل نشد و تا زمان مرگ مناقب و نصايح پدر بزرگوارش را به فرزندان و نزديكانش گوشزد ميكرد. فاطمه زهرا(س) الگوي تمامنمای پاكطينتان و سرلوحه زنان زمان خود در حجاب و عفاف بود.
باشد كه دختران و زنان ما نيز با الگو گرفتن از زندگي سراسر نور اين بانوي مطهره بتوانند در دنيا از فضل و نجابت او استفاده کرده و توشهاي عظيم براي آخرت خويش اندوخته كنند.
نگارنده نيز شهادت اين اسوه تقوي، پرهيزكاري، عصمت و عفت را به پيروان راستينش تسليت و تعزيت گفته و اميدوار است زنان ايران اسلامي با الگوپذيري از اين بانوي نمونه، الگويي براي ديگر زنان كشورهاي اسلامي باشند.
آمين
|
