|
چند وقتی است به اذعان کارشناسان و آمارها رسانه ملی مخاطبان خود را از دست داده است و بخشی از مرجعیت رسانهای این رسانه به تلویزیونهای بیرون از مرزها منتقل شده است.
مجلس و دولت هم هر سال برای بازگشت کارکرد اصلی به رسانه ملی و جذب مخاطب به آن تنها پولپاشی میکنند تا شاید با افزایش اعتبارات، صدا وسیما بتواند مخاطب جذب کند، کاری که تاکنون نتیجه چندانی نداشته است.
در این وضعیت چهارمین انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری با توجه به نقش تبلیغاتی خاصی که قانون برای صدا وسیما تعریف کرده دوباره این رسانه را مورد توجه مردمی که انتخابات را پیگیری میکنند، قرار داده است.
در این فضا صدا وسیما نیز به ناچار مجبور به فرصت دادن به صداها و سیماهایی شده که در شرایط عادی پذیرای آنها نیست و در اصطلاح قانون انتخابات منجر به برقراری عدالت و افزایش نگاه ملی تا حدودی در صدا وسیما شده است.
با این تغییرات سطح گفتوگو ها و مباحث نیز به سطحی بالاتر و به گفتوگوهای واقعی افزایش یافته و در این برنامهها 2 طرف از گفتوگوهای تخصصی تا انتقادی و... را با هم دارند.
برخی از این مباحث روشنگر و نافی سیاستی است که تاکنون در صدا و سیما دنبال شده اما براساس قانون طرح میشود و صدا وسیما هم نمیتواند مانع طرح آنها شود تا مردم بتوانند به بررسی دیدگاههای مطروحه پرداخته و با شناخت درست رأی بدهند.
در واقع، این شرایط فضای باز سیاسی را بر رسانه ملی حاکم کرده و دلیلی شده تا دیدگاههای سیاسی جامعه در رسانه ملی تا حدودی سهم برابر داشته باشند و دیدگاههای خود را بهراحتی مطرح کنند.
فضای بازی که بسیاری بر فصلی و منوط به فصل انتخابات بودن آن ایراد گرفتهاند و خواهان خروج صدا و سیما از وضعیت قبلی و تداوم شرایط فعلی در تمام فصول شدهاند.
یکی از دلایل این خواسته تأثیر این اقدام در بازگشت مرجعیت رسانهای کامل این رسانه به داخل است و اکنون که مردم به خاطر انتخابات به صداوسیما رویکرد داشتهاند، فرصتی است تا این مرجعیت با رعایت فضای باز سیاسی و عدالت در برخورداری از رسانه و احترام به ملی بودن رسانه، بازگردد.
آن وقت دیگر نیازی به پولپاشی و افزایش اعتبارات هم نیست و رسانه ملی با هزینه کمتری، با ظرفیت حداکثری در خدمت مردم خواهد بود.
|
