|
اضافهکار کمتر از میانگین ۱۰۰هزار تومان مورد پذیرش سازمان نظام پرستاری نیست
اگر به مطالبات پرستاران توجه نشود در آینده مجبور به وارد کردن پرستار میشویم
ملایر - سحر یوسفی - خبرنگار همدانپیام: یک سال دیگر گذشت و روز پرستار دیگری آمد با حجم عظیمی از وعدههایی برای این قشر زحمتکش که تا کنون عملی نشده است. پرستاران به عنوان یک رکن مهم در نظام سلامت سالهای زیادی است که با چالشهای صنفی و معیشتی متعددی مواجه هستند از جمله حقوق اضافهکاری که در شأن این قشر زحمتکش نیست، شیفتهای سنگین که به خاطر کمبود نیرو سبب خستگی جسمی و روحی پرستاران شده و با این حال خبری از قانون سختی کار نیست !
خواستههای پرستاران مطالباتی است که سالهای متمادی روی هم انباشته شده و راهحل مناسبی برای آن اتخاذ نشده که در نهایت منجر به نارضایتی آنها شده است.
این نارضایتیها نه تنها دودش به چشم بیمار میرود بلکه سبب شده رشته پرستاری جذابیت خود را از دست داده و عدهای از پرستاران یا دست از کار کشیدهاند یا به فکر مهاجرت افتادهاند، موضوعی که ممکن است اگر چارهای برای آن اندیشیده نشود در آینده به معضلی برای نظام سلامت تبدیل شود .
و حالا چشم امید پرستاران به دولت جدیدی است که در رأس آن رئیس جمهوری از جنس خودشان است تا مشکلات رسوبگرفته پرستاران را حل کند و مرهمی بر دردهایشان باشد .
از همینرو، به مناسبت روز پرستار گفتوگویی با "یوسف رحیمی" نایب رئیس شورای عالی سازمان نظام پرستاری و رئیس نظام پرستاری ملایر داشتیم که به شرح زیر است:
پرستاران از مبلغ پایین اضافه کار ناراضی هستند که نه تنها در شأن آنها نیست بلکه کفاف هزینههای آنها را نمیدهد ، آیا در این دولت برای این مشکل چارهایی اندیشیده میشود؟
در حال حاضر ساعت اضافه کار پرستاران با فرمولی که محاسبه میشود حدود میانگین ۲۵هزار تومان در هر ساعت است، یک نیروی کاری که ۶ ساعت شیفت میدهد با این میزان پرداختی، هزینه رفت و برگشت به سرکارش هم تأمین نمیشود،من به شخصه این مبلغ را در ازای کاری که انجام میدهند، بسیار ناچیز میپندارم که باید هرچه سریعتر اصلاح شود که البته وزیر بهداشت یکسری پیشنهادات و مصوباتی را رسانهایی کرده است که از ابلاغیه اطلاعی ندارم اما اگر ساعتی کمتر از میانگین ۱۰۰ هزار تومان در ساعت باشد مورد پذیرش جامعه پرستاری و سازمان نظام پرستاری نیست.
قانون تعرفهگذاری خدمات پرستاری اجرا شد اما هنوز پرستاران از اختلاف پرداختیها ناراضی هستند، دلیل آن چیست؟
اشکالاتی در بازتوزیع و احصاء تعرفه پرستاری وجود دارد، مبالغی که برای تعرفه پرستاری در نظر گرفته شده یعنی ارزش نسبی برای هر خدمت که پرداخت میشود که عدد پایینی است و باید بین پرستاران تقسیم شود، در مرحله نخست باید این عدد افزایش پیدا کند. در بازتوزیع نیز نارضایتیهایی وجود دارد که نیاز به بازبینی دارد و پیشنهاد سازمان نظام پرستاری به وزارت بهداشت این است که توزیع عادلانه و نرمال باشد که نارضایتیها کاهش پیدا کند اما پرستاران نباید فراموش کنند که انجام دادن خدمت اهمیت دارد نه زمان حضور در بیمارستان .
موضوع دیگر اینکه تعرفه پرستاری به همکاران فوریت پزشکی تعلق گرفته اما به موقع پرداخت نشده و از ضریب بسیار پایینی برخوردار است در این رابطه ضروری است خدمات فوریتپزشکی استانداردسازی شود و بستههای استاندارد تعرفههای فوریتپزشکی تهیه شود که بتوانیم در احصا و بازتوزیع عددهای قابل قبولی را داشته باشیم . در این راستا کارگروهی در سازمان نظام پرستاری تشکیل داده و جلسات به طور منظم تشکیل میشود اما نیاز دارد سازمان اورژانس کشور نیز جدیتر به موضوع ورود کند تا خدماتی که انجام میشود استانداردسازی و بستههای آن را تعریف کنیم، هر اندازه که بتوانند جدیتر وارد کار شوند به خصوص در بحث سیاستگذاریها با ارتباطاتی که در آینده با سازمان برنامه و بودجه باید گرفته شود که منابع را در نظر بگیرد و در همراه کردن آنها بیشتر تلاش کنند در این زمینه نقشآفرینی بیشتری خواهند داشت .
یکی از مطالبات جامعه پرستاری بحث سختی کار است در صورتی که سختی کار امتیازی بود که روی کاغذ ماند، چرا درست اجرا نشد؟
سختی کار در قانون پیشبینی شد اما پاسخگوی سختی کار همکاران نیست ، سازمان نظام پرستاری در حال آمادهسازی پیشنهادی است که امتیاز سختی کار چه برای پرستاران در بیمارستان و نیروهای فوریت پزشکی افزایش پیدا کند و نیازمند منابع خیلی زیادی هم نیست اما رضایتمندی ایجاد میکند، پیشنهادات را بزودی تحویل دولت میدهیم که نیاز دارد در هیأت دولت مصوب شود و به اجرا دربیاید و امید داریم در دولت جدید نگاه ویژهای به جامعه پرستاری و کادر بهداشت و درمان شکل بگیرد .
چند سال است از کمبود نیرو صحبت میشود اما در عمل اتفاقی نمیافتد این مشکل تا کی باید ادامه داشته باشد ؟
استانداردی که در کشور در نظر گرفته شده در مجموع ۲/۵ نفر گروه پرستاری به ازای هر تخت بیمارستانی است که در استان همدان ۰/۹ و در برخی استانها تا ۰/۶ است، سازمان برنامه و بودجه و سازمان اداری استخدامی باید بپذیرند ما برای رسیدن به استاندارد و برای دست یافتن به ارائه خدمات پرستاری باکیفیت باید به این عدد برسیم اما از این 2سازمان همراهی ندیدم .
متأسفانه سازمان اداری استخدامی و سازمان برنامه و بودجه قائل به این عدد نیستند. آموزش، امنیت و سلامت 3ضلع یک مثلث هستند که متأسفانه ضلع سلامت به فراموشی سپرده شده است، پیشنهاد ما استخدام حداقل ۲۰هزار پرستار(هوشبری، اتاق عمل، فوریت پزشکی و ... ) به مدت ۵سال است که بتوانیم عقبافتادگیها را جبران کنیم . کمبود نیرو به طور مستقیم به بیمار ضربه میزند اگر به استاندارد نزدیک شویم مردم بهره بیشتری میبرند.
یکی از بزرگترین مشکلات پرستاران معوقاتی است که پرداخت نمیشود، نظر شما در این رابطه چیست؟
در بحث معوقات، اضافه کار در فوریتپزشکی یا در بیمارستان یا در بحث تعرفه پرستاری و کارانه همکاران از اردیبهشت دریافت نداشتند و در شغل فوریتهای پزشکی پول غذا، لباس و حق مأموریت حدود یکسال است که پرداخت نشده است . با تورمی که هر روز تجربه میکنیم، مبلغی که نیروی کار پس از ۸ ماه دریافت میکند ارزشی ندارد این در حالی است که استان همدان جز دانشگاههایی است که پرداختی خوبی دارد، دانشگاههای داریم که گاهی تا ۱۸ ماه پرداختی نداشتند ، نیروی کار با این رفتارها چه انگیزهای برای کار کردن داشته باشند ! بخشی از کمبود نیروی کار را میتوانیم با ترمیم اضافه کار، با احترام گذاشتن به نیروی کار برطرف کنیم؛ به عنوان مثال نیروی فوریت پزشکی با این شرایط فقط به دنبال این است موظفی را پر کند و به دنبال بیزینسهای دیگری میروند این درحالی است که با احترام و برآورده کردن خواستههای این افراد میتوان بخشی از کمبود نیروی کار را حل کرد.
برای ۲۴ ساعت بیتوته یک کارشناس فوریتپزشکی در خارج از شهر که نیاز به صبحانه، ناهار و شام دارد، ۳۵ هزار تومان به عنوان حق غذا پرداخت میکنند که پاسخگوی کدام نیاز این نیرو این میتواند باشد ! من معتقدم با این اقدامات سرمایههای خودمان را سرخورده میکنیم و فراری میدهیم، پرستاران زیادی هستند که ترجیح میدهند به شغل دیگری بپردازند تا کار تخصصی خود را انجام دهند . اگر احترام بگذاریم به جامعه فوریتپزشکی اگر نمیتوانیم غذای گرم برایشان تهیه کنیم حداقل هزینه غذای گرم را پرداخت کنیم نه با این مبالغ کم، من این مبالغ را قدرنشناسی میدانم .
از جوانی جمعیت مدام صحبت میشود اما یک کادر پرستاری با حقوق کم و شرایط شغلی سخت چه انگیزهای برای ازدواج و فرزندآوری میتواند داشته باشد؟
بحث پرداختی یک طرف ماجرا است، پرستاران هیچ سیستم حمایتی ندارند به عنوان مثال پرستاری که بهواسطه کمبود نیرو ۱۰شب شیفت است، اگر فرزنددار شود چگونه میتواند او را بزرگ کند !
باید این نیازها را به طور واقعی ببینیم و برای آنها امکاناتی در نظر بگیریم به عنوان مثال باید مهدکودکهای شبانهروزی در نظر بگیریم که فرزند در بیمارستان مستقر شود تا نیازش توسط مادر برآورده شود .
و حرف آخر ؛
در یکسال گذشته ۱۵۰۰ نفر پرستار ترک شغل در بیمارستانهای وزرات بهداشت کردند و به شغل دیگری رو آوردند و ۲۰۰۰ نفر گود استندینگ گرفتند (مجوز خروج پرستار از کشور که از سازمان نظام پرستاری میگیرد) که به طور قطعی قصد مهاجرت دارند؛ این آمار حجم نارضایتی پرستاران از شرایط موجود را نشان میدهد.
جامعه پرستاری آبروی خود را از مردم گرفته، در کنار مردم بوده و در کنار مردم خواهد ماند و در تمام شرایط ثابت کردند که فدایی مردم هستند از مسئولان خواهش میکنم به مطالبات جامعه پرستاری توجه کنند، با توجه به کمبود پرستاری که در دنیا وجود دارد، فرش قرمز زیر پای پرستارانمان پهن میکنند و پرستارهای خوب ما را میبرند، اگر به جامعه پرستاری توجه نشود چندسال آینده ممکن است پرستاری نداشته باشیم و مجبور شویم پرستارهایی به مراتب با کیفیت پایینتری وارد کنیم. خواهش میکنم به مطالبات پرستاران توجه کنند پیش از آن که اتفاقات بدتری را تجربه کنیم .
|
