|
حجتالاسلام هادی خسروی «امام محله» منطقه پشت بیمارستان اسدآباد با پوشش جمعیت ۷ هزار نفری توانسته اقدامات مهمی را با شبکهسازی به ثمر بنشاند؛ از ترک اعتیاد معتادان گرفته تا کاهش طلاق و ایجاد اشتغال در منطقه.
صحبت از «امام محله» و یک «مبلغ جهادی» در یکی از مناطق محروم اسدآباد است که فعالیتهای فرهنگی زیادی انجام داده و در نجات بسیاری از افراد گرفتار به دام اعتیاد نقش مؤثری ایفا کرده است.
مشتاق میشویم با این روحانی جوان که این روزها، زندگی طلبگیاش را به شکل دیگری با زندگی آدمهایی که به ته خط رسیدهاند، پیوند داده، گفتوگویی داشته باشیم.
هادی خسروی، روحانی جوان، فعال، جهادی و یکی از امام محلههای برتر استان از نگاه ادارهکل تبلیغات اسلامی است که با تشکیل کارگروههای مختلف اقدام به شبکهسازی در راستای رفع محرومیت منطقه زیرپوشش تبلیغی خود کرده است.
این «امام محله» با تشکیل ۱۲ کارگروه آقایان و ۱۲ کارگروه بانوان در «منطقه پشت بیمارستان اسدآباد»، جمعیتی بالغ بر ۶۰ نفر از معتمدین محله را گرد هم آورده تا با همکاری آنها از معضلات و آسیبهای اجتماعی چون اعتیاد، طلاق، فروش مواد مخدر و بیکاری بکاهد.
در ادامه مصاحبه فارس با این «امام محله» را میخوانید.
بفرمایید چه سالی وارد حوزه علمیه شدید؟ چند سال است به کار تبلیغ مشغولید؟
هادی خسروی هستم، متولد ۱۳۷۱، از سال ۹۰ وارد حوزه علمیه شدم البته پیش از ورود به این مجموعه در برنامههای فرهنگی و مرتبط شرکت میکردم، سال ۹۷ وارد طرح پایگاه فرهنگی و اجتماعی منطقه پشت بیمارستان شدم و در مسجد امیرالمؤمنین(ع) کارم را آغاز کردم.
فرمودید ده سال است کار تبلیغی انجام میدهید، چه شد اسدآباد را بهعنوان منطقه تبلیغ انتخاب کردید؟
یکی از دلایل حضورم در این منطقه این بود که خودم اهل آنجا هستم. دِینی به گردنم بود که باید برای رفع آسیبهای اجتماعی آن منطقه تلاش میکردم، در محلهای بودم که متأسفانه پایلوت تمام آسیبهای اجتماعی در شهرستان بود. سعی کردم در این منطقه اتحاد بین نیروهای ارزشی را ایجاد کنم تا به کمک آنها مشکلات را در حد توان رفع کنیم.
مردم مرا میشناختند و ارتباط زیادی با آنها داشتم، با مشکلات و آسیبهای آنجا هم آشنا بودم. نخستین کاری که انجام دادم «شبکهسازی اجتماعی» بود؛ یعنی برنامهریزی برای کار تشکیلاتی زیبا که مورد استقبال اهالی هم قرار گرفت. به نظرم تنها راه برونرفت مشکلات در کشور شبکهسازی است.
کار خود را چطور آغاز کردید؟ اقبالی از جانب مردم داشتید یا خیر؟
وقتی وارد منطقه شدم مسجدی تازهساز در آنجا وجود داشت که خیلی فعال نبود، بیشتر طلبههایی هم که پیشتر وارد آنجا شده بودند تنها برنامه اقامه نماز و سخنرانی داشتند؛ باید برنامهریزی میکردیم تا مسجد به پایگاهی برای رفع مشکلات و انجام فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی تبدیل شود، این شد که کار شبکهسازی را انجام دادیم که حضور نیروهای ارزشی در کنار هم را ممکن میساخت.
کار شبکهسازی با توجه به شناختی که از سطح محله داشتم یک ماهی طول کشید، کارگروههای مختلفی را تشکیل دادیم، آغاز کردیم به رصد جمعیتی و تعداد افراد شاغل و بیکار، کشاورزان، زنان، کودکان، دانشآموزان، خانوادهها و افراد زیر پوشش نهادهای حمایتی را شناسایی کردیم، معتمدگیری از محلات و شناسایی تعداد جمعیت جوان، پیر، زیر ۶۰ سال و بالای ۶۰ سال و... هم انجام شد.
چه تعداد در منطقه زیرپوشش بودند، لطفا از آسیبهای منطقه هم بگویید.
تقریبا ۷ هزار نفری بودند. در حوزه شبکهسازی یکی از برنامههای اجرایی شناخت آسیبهای منطقه و فرصتها و تهدیدها بود، نخستین آسیب محرومیت از خدمات عمومی بود، یعنی نهادهای حمایتی و دولتی در حوزه خدماتی ضعیف عمل کرده بودند. ما در منطقه حاشیه شهر بودیم و کار خدماتی به انزوا رفته بود.
دومین موضوع بیکاری بود و فقر اقتصادی و فرهنگی، اعتیاد و فروش مواد مخدر، طلاق و آسیبهای ماهواره و فضای مجازی، کمبود فضاهای آموزشی و فرهنگی، مکانهای تجمع معتادین، سرقت و مصرف مشروبات.
برای محلههایی که زبان و گویش خاصی داشتند سعی کردیم افراد معتمدی را انتخاب کنیم که به زبان آنها آشنا باشند
وجود حاشیهنشینی و شدت آسیبهای اجتماعی قطعا کار شما را سخت میکند، بفرمایید جذب مردم به مسجد خالی از سکنه چطور پیش رفت؟
با افرادی که در کارگروه حضور داشتند محرومیتها و آسیبها را در محله رصد کردیم، بنده مدیریت آن را برعهده داشتم زیرا نحوه برخورد با مشکلات برایم مهم بود. وقتی مسائل را شناسایی کردیم تبدیل به فرصت هم شد یعنی در موضوع محرومیت و خدمات عمومی برنامهریزی گرفتیم چه کاری را انجام دهیم تا بتوانیم مردم را کمی پای کار بیاوریم.
جلسات متعددی در این زمینه تشکیل شد و برای هر کدام از ادارات و نهادها یک رابط قرار دادیم، یعنی رابطی برای حل مشکلات در ادارات، البته شناسایی نهادهای دولتی و غیردولتی را هم در سطح محله در برنامه داشتیم.
آنطور که پیداست بزرگترین آسیب این منطقه ۷ هزار نفری «اعتیاد» و «طلاق» است، این موضوع برنامه منسجم و راهبردی نیاز دارد، در این زمینه چه اقداماتی صورت گرفت؟
در مقابله با اعتیاد و مشکلات موجود در منطقه، در قالب برنامه شبکهسازی تعداد افراد درگیر اعتیاد را شناسایی کردیم، این خیلی مهم بود که البته تمام اطلاعات هم محرمانه است و اگر مشکلی هم باشد به آن اطلاعات رجوع کرده و بهصورت محرمانه بررسی میشود، چون حفظ کرامت و آبروی دیگران برای ما بسیار مهم است.
در منطقه چند نفر درگیر مواد مخدر بودند و چطور کار را برای ترک اعتیاد پیش بردید؟
افراد زیادی درگیر اعتیاد بودند بهطوریکه در هر کوچه از 4 نفر تا ده نفر مصرفکننده شناسایی شده بود، این آسیب به نحوی آسیب شهرستانی هم بود اما چون تراکم جمعیت در محیط و محله ما بالا بود، بیشتر به چشم میخورد.
افراد زیادی را در سطح محله شناسایی کردیم، برخی برای ترک همراهی میکردند و برخی خیر، تا حدی که در توان داشتیم کار را انجام دادیم. بهصورت آماری تقریبا ۱۵۰ نفر را شناسایی کردیم، آنها مصرفکنندگان سنتی و صنعتی بودند از ۱۵۰ نفر شناسایی شده توانستیم صد نفر را ترک دهیم.
از کمکهایی که به این خانوادهها داشتید بگویید.
برای حمایتهای مالی کار شناسایی را انجام دادیم، حین کار متوجه شدیم بیشتر این خانوادهها زیر پوشش هیچ نهادی نیستند، با استفاده از ظرفیت خیرین شهرستان و استانهای دیگر حمایتهایی انجام شد.
یکی از حمایتهای ما مربوط پرداخت هزینههای کمپ ترک اعتیاد بود، چون بسیاری از خانوادهها توان پرداخت آن را نداشتند، از ادارات مرتبط مانند دادگستری، نیروی انتظامی و بهزیستی هم کمک گرفتیم. تا زمانی که افراد در کمپ بودند به خانوادههای آنها با اهدای بستههای حمایتی کمک میکردیم، اگر کسی بیمار میشد در پرداخت هزینههای بیمارستانی و تهیه دارو نیز برنامه داشتیم.
بسیاری از خانوادههای درگیر اعتیاد توان خرید لوازمالتحریر برای فرزندان خود را نداشتند و حتی برخی دانشآموزان از تحصیل بازمانده بودند، بهطوریکه ۲۰ دانشآموز را شناسایی کردیم که اغلب درس را رها کرده بودند.
البته ترک کردن مهم نیست و بسیاری از افراد مصرفکننده بارها اقدام به ترک میکنند و باز هم به این سمت گرایش مییابند، نگهداشتن آنها خیلی مهم است تا دیگر سمت اعتیاد نروند، یکی از برنامههایی که ما در فضای مسجد و محله داشتیم همین موضوع بود، پس به سراغ تأمین شغل رفتیم؛ ۳۰ نفر از خانوادههای درگیر اعتیاد را در مناطق مختلف شهرستان مشغول بهکار کردیم. این جز اشتغالی بود که در سطح محله داشتیم.
کارگروه خیرین این افراد را شناسایی میکردند تا وارد چرخه کار شوند و به سمت اعتیاد برنگردند، از کار کشاورزی گرفته تا شهرداری و نگهبانی ۳۰ نفر مشغول شدند؛ از این تعداد همچنان ۲۵ نفر پس از 2 سال در کار خود ماندهاند.
در حوزه ترک اعتیاد ۱۵۰ نفر را جذب کردید و صد نفر را ترک دادید، از مشکلاتی که در این زمینه گفتید بگویید.
یکی از مشکلات همراهی نکردن افراد مصرفکننده بود، افرادی بودند که پس از چندین بار ترک دوباره به دام اعتیاد برگشته بودند، بنابراین ایجاد انگیزه برای پاک ماندن خیلی مهم است؛ خوشبختانه کار ما تعطیل نشده و در این چند روز گذشته هم توانستیم 2 نفر دیگر را ترک بدهیم و کار همچنان ادامه دارد.
درست است در بین جمعیتی که زیر پوشش ما بودند ۱۵۰ نفر را شناسایی و صد نفر را ترک دادیم که شاید عدد کمی باشد اما نسبت به کار نهادها و امکانات آنها قابل توجه است؛ ضمن اینکه چشماندازی تعریف کردهایم که هر سال بتوانیم تعدادی از مصرفکنندگان مواد مخدر را ترک دهیم.
یکی دیگر از آسیبهای جدی ما موضوع فروش مواد مخدر بود؛ توانستیم در این قضیه هم ورود کنیم و رویکرد درآمد 3 خانواده را تغییر دهیم تا به سمت درآمد حلال گرایش یابند.
در زمینه طلاق چطور ورود کردید و توانستید این معضل را کاهش دهید؟
بررسی کردیم ببینیم چه چیزی باعث شد خانوادهها به سمت طلاق بروند، با بهزیستی و اورژانس اجتماعی و شورای حل اختلاف دادگستری و کانونهایی که مرتبط با این موضوع بودند ارتباط گرفتیم.
بسیاری از آنها به خاطر مسائل هیچ و پوچ طلاق میگرفتند، مثلا بهخاطر چشموهم چشمی، در قالب کارگروه خانواده کار را پیش بردیم و کلاسهای متعددی را با حضور افراد مؤثر مانند روانشناس و پزشک و... مهیا کردیم، خوشبختانه در 2 سال جلوی ۲۷ مورد طلاق را گرفتهایم که اینها برای ما بسیار ارزشمند است.
در این 3 سال چقدر توانستید شغل ایجاد کنید؟
تقریبا ۴۰ نفر بهصورت مستقیم مشغول به کارند یعنی ۴۰ خانواده که اگر اعضای آنها را 3 تا 4 نفر حساب کنیم ۱۲۰ نفر را شامل میشود.
پرسش پایانی اینکه امام محله باید چه خصوصیتی داشته باشد تا به اهداف
تعریف شده دست یابد؟
باید در کنار مردم باشد و آنها را درک کند، امام کاظم(ع) میفرمایند افضل عبادتها خدمت به مردم و رفع مشکلات آنهاست. امام محلهای موفق است که در کنار مردم، با مردم برای رفع مشکلات مردم قدم بردارد. او باید پیشوا باشد تا دیگران پشت سرش راه را بهدرستی تشخیص دهند.
|
