|
با وجود اخطارهای روسیه و جمع شدن نیروهای روسی در مرزهای اوکراین به مدت چندین هفته، سرانجام پوتین دستور حمله به اوکراین را در روز پنجم اسفندماه امسال صادر کرد که واکنشهای شدید زیادی را در عرصه جهانی و بینالملل به دنبال داشت.
این حملات پوتین پس از آن صوت گرفت که اوکراین به دنبال عضویت در ناتو و اتحادیه اروپا بود که این امر به مذاق رهبر کهنهکار و سرسخت روس خوش نیامد؛ چون اوکراین برای روسیه اهمیت ژئوپلیتیک و استراتژیک دارد و از طریق این کشور حجم بالایی از گاز و نفت را به کشورهای اروپایی منتقل میکند و به نوعی حلقه ارتباطی غرب و شرق محسوب میشود.
پوتین درصدد است در اوکراین همانند کشورهای همسایه همچون بلاروس و منطقه قفقاز، کسی در رأس کار باشد که متحد وی باشد و اگر اوکراین به ناتو بپیوندد، دیگر این مسائل برای پوتین قابل دسترسی نیست.
پوتین در ابتدای جنگ درصدد بود که در مدتی کوتاه اوکراین را تصرف کند و با ایجاد یک کودتای سیاسی به جای زلنیسکی، رئیسجمهوری این کشور، فردی را بر سر کار بیاورد که متحد و نزدیک به وی باشد، اما با گذشت بیش از 10روز از آغاز جنگ، روند فرسایشی به خود گرفته است و هرچه زمان بیشتر میگذرد، احتمال گیر کردن روسیه در باتلاق اوکراین بیشتر میشود؛ چون این کشور مانند عراق و سوریه نیست که متحدان کمتری داشته باشد، بلکه آمریکا و کشورهای اروپایی هر چند اعلام کردهاند که بهصورت مستقیم وارد این جنگ نمیشوند، ولی روز به روز تحریمهای اقتصادی و سیاسی را علیه روسیه بیشتر میکنند و این امر برای اقتصاد این کشور که با مشکلات بسیاری در این چند دهه دست و پنجه نرم کرده، فلجکننده است.
درواقع در این مدت هم مشاهده کردیم چین، کره شمالی، بلاروس و... به عنوان متحدان روسیه در جنگ، اقدام مهمی انجام ندادهاند. این جنگ عواقب و تبعات منفی زیادی برای روسیه از لحاظ مسائل اقتصادی، سیاسی، انسانی، ژئوپلیتیکی، امنیتی، نظامی و... دارد و شاید پوتین بتواند در کوتاهمدت به امتیازاتی دست پیدا کند، اما در بلندمدت در یک جنگ فرسایشی گرفتار و از لحاظ اقتصادی فلج میشود و این امر سبب تغییر معادلات سیاسی و بینالمللی میشود.
همچنین چین به عنوان یکی از ابرقدرتهای اقتصادی نوظهور، منافع و سود بیشتری حاصل از این جنگ نصیبش میشود و از زیر فشارهای آمریکا نیز آزادتر خواهد شد.
در این میان با سپری شدن هر چه بیشتر از زمان جنگ اوکراین، وجهالمصالحه شدن برجام در مذاکرات وین از سمت پوتین افزایش پیدا میکند.
به طوری که اگر پوتین در آینده از طرف آمریکا و کشورهای غربی که برخی از آنها در مذاکرات برجام حضور نیز دارند، احساس خطر کند، احتمالاً مسائل هستهای و برجام را به عنوان امتیاز به این کشورها در نظر میگیرد و به نوعی ایران وجه المصالحه این کشورها قرار خواهد گرفت؛ بنابراین لازم است هرچه زودتر این مذاکرات صورت و سرعت بیشتری بگیرد، چون اگر توافقی حاصل شود، این احتمال و نیرنگ رنگ میبازد.
|
