|
این روزها و همزمان با گسترش فعالیتها و گفتمان دولت چهاردهم در کشور و تلاش برای تحول، تغییر و اصلاح روندها، آسیب شناسی دقیقی از چرایی آنچه کشور را به اینجا رساند، مطرح میشود.
هر چند بر اساس نگاه درستی بازگشت عارف در این سن به جایگاه معاون اولی خود حکایت از آسیبی بزرگ دارد و نشان میدهد کشور در تربیت مدیر لنگ میزند و لازم است کادرسازی و پرورش مدیر در دستور کار دولت قرار بگیرد اما نگاه جامع عارف به موضوعات در کنار تجربه گرانسنگ وی دلیلی است تا نتوان از ارزیابیهای وی به سادگی گذشت.
معاون نخست ریاست جمهوری در مراسم اجلاس رؤسای دانشگاههای کشور گفته است؛ چقدر ماندگاری و بقا در یک پست و صندلی برای ما ارزشمند است که وظایف ذاتی خودمان و وظایف اجتماعی خودمان را کنار بگذاریم؟ اگر تعلل کنیم و محافظه کار شویم آیا اعتماد و احترام استاد و دانشگاه حفظ خواهد شد؟
این نگاه یک آسیب شناسی دقیق از دلیل اصلی بروز وضعیتی است که کشور در آن گرفتار شده است.
محافظهکاری برای حفظ صندلی و پست اقدامی مذموم است اما متأسفانه در کشور فراگیر شده و تمامی مدیریتها را درگیر کرده است.
این اتفاق سبب شده مدیران از شجاعت، جسارت و حرکت برای همراهی با قانون و علم در بسیاری موارد بازمانده و مدیریت در ایران به شغلی که لازمه آن محافظه کاری است تبدیل شود و بهطور اصولی افراد شجاع راهی به مدیریت نداشته باشند.
نتیجه این راهبرد نادرست وضعیتی شده که به آن گرفتار آمدهایم و هیچکس از آن راضی نیست.
در این زمینه مدیران دانشگاه نقش زیادی در ترزیق این محافظه کاری در جامعه داشتهاند زیرا خود محافظه کار بوده و اعتراضی به روندهای نادرست نداشتهاند و به همین دلیل به دنبال برخورد با هر اقدام مخالف محافظهکاری از سوی اساتید و دانشجویان نیز بودهاند.
نتیجه این نوع اقدام، محافظهکاری دانشگاه و غیبت آن در تحولات مهم کشور است غیبتی که جامعه را پویا و بانشاط نشان نمیدهد.
از این زاویه پرسش عارف بسیارعمیق وژرف است و نشان میدهد تلاش برای حفظ صندلی و پست به هر قیمت چقدر برای کشور زیانآور و هزینهزا بوده است.
هزینهای که جبران آن زمانبر و نیاز به اعتبارات بسیار و هزینههای جدیدی دارد که مشخص نیست دولت و قوای دیگر بتوانند از پس آن برآیند ضمن آنکه فاصله گرفتن از محافظهکاری نیاز به مدیرانی تحولگرا دارد که در مواردی دولت هم از به کارگیری آنها ابا دارد.
به هر حال آنچه اهمیت دارد ضرورت فاصله گرفتن دانشگاهها از مدیریت محافظهکارانه و حضور و نقشآفرینی در تمام تحولات و رویدادهای استان است.
به همین دلیل در تحولات مدیریتی دانشگاههای استان توجه به این مهم ضروری است تا توسعه استان اسیر محافظهکاری بیشتر از این نباشد.
|
