|
چشم دل باز کن که جان بینی، آن چه نادیدنی است آن بینی
با اندکی توجه درباره نعمتهایی که خداوند در اختیار ما انسانها قرار داده است که هر کدام از آنها از اهمیت و جایگاه والایی برخوردار هستند به یکی از برترین نعمتها که نعمت «سلامتی و صحت جسم و جان» است، میرسیم، چنانچه مولای متقیان علی(ع) نیز در اینباره چنین فرمودهاند: «اَلصِّحَّةُ اَفضَلُ النِّعَمِ؛ سلامتى بهترین نعمت است.»
دربین ما افرادی هستند که ممکن است بنا بر حکمت و تقدیر الهی یکی از این ارزشها را نداشته باشند، خود را تسلیم این سرنوشت کردهاند و با این مشکل دستو پنجه نرم میکنند. اگر یک نفر دارای یک عجز و ناتوانی است معنایش این نیست که دیگر نمیتواند از مهارتهای دیگرش استفاده کند، پرهام قصه ما پسری 14 ساله است که بهرغم نابینا بودنش، همت کرده و با توجه به مهارتها و استعدادهایش، موفق شده است که 23 جز از قرآنکریم را حفظ کند و پشت چشمهای بسته میتواند دنیا را به قشنگی چشمهای باز ببیند.
حال نیز روزنامه به استعدادها و نبوغ این نوجوان اشاره داشته و خبرنگار ما به گپوگفت صمیمانهای با این نوجوان روشندل پرداخته است که با هم میخوانیم؛
لطفا خودتان را معرفی کنید ؟
من پرهام ایرانپور، 14 ساله از استان همدان و حافظ 23 جز از قرآن کریم هستم و تصمیم دارم که با تلاش و پشتکار خود بتوانم 7 جز باقیمانده را هم حفظ کنم و پس از آن شروع به تفسیر مفاهیم قرآن، صحیفه سجادیه و نهجالبلاغه کنم.
آقای ایرانپور از چه زمانی بینایی را از دست دادهاید؟
من در سن 2 سال و 8 ماهگی دچار یک ضایعه مغزی شدم که همین ضایعه جلوی بیناییام را گرفت و چون این توده در جای بدی بود و نوع آن مشخص نبود پزشکان قادر به درمان آن نشدند و از من قطع امید کردند و حدود 2 یا 3 سال پس از آن موضوع برای زیارت به مشهد مقدس راهی شدیم و در آنجا با معرفی یک پزشک عمل جراحی را انجام دادم که خوشبختانه با موفقیت به سرانجام رسید و حالم بهبود پیدا کرد، ازآن سالها تا به الآن حدود 8 سال است که تحت درمان هستم.
از کی به فعالیتهای قرآنی مشغول شدید؟
من بهدلیل اینکه تحت درمان بودم، در سن 8 سالگی وارد دوره پیشدبستانی شدم و در همان دوره موفق به یادگیری 18 سوره از قرآن کریم شدم و این ادامه پیدا کرد و از همان دوران بچگی عشق و علاقه من به قرآن بیشتر و بیشتر شد و با کمک و آموزشهای خوب خانم همایونفر در سال اول دبستان شروع به حفظ قرآن کردم و رهنمودهای ایشان بود که عشق و علاقه من به اهل بیت و قرآن کریم را بیشتر کرد و موجب رشد و ایمانم شد.
قرآن را که ادامه دادم روز به روز احساس میکردم که دوستانم بیشتر شدند، بیشتر مورد لطف و عنایت خداوند قرار گرفتم و تأثیر مثبتی هم بر روی هوشم داشت که قادر به حل کردن ذهنی ضربهای چند رقم در چند رقم شدم و همه اینها را لطف و عنایت خدا نسبت به خودم میدانم.
آقای ایرانپور چه انتظاری از مردم و مسئولان دارید؟
بیشترین خواسته و انتظار من از مسئولان این است که به جامعه قرآن و بچههایی که در حوزه قرآن فعالیت دارند، توجهی بیشتری بکنند و ارزش و اهمیت بیشتری برای این کودکان و نوجوانان قائل باشند، متاسفانه برخی افراد قرآن را فراموش کردند، اما ناگفته نماند که افراد خیری هم بودهاند که در این زمینه کمکهای بسیاری به من کردهاند و با توجه به اینکه در سطح استان همدان 30 شعبه واحد جامعه قرآن برای واحد خردسالان برقرار است، اما خانههایی که فعالیت دارند اجارهی آنها سنگین است و تنها خواسته اصلی من این است که مکان بهتر و جدیدتری را برای افراد جامعهالقرآن در نظر بگیرند.
بزرگترین آرزو و خواسته شما از خداوند چیست ؟
آرزوی من از خداوند ظهور حضرت صاحب الزمان(عج) و شفای تمام کودکان سرطانی که زندگی خود را در بیمارستان سپری میکنند، است و امیدوارم خداوند هرچه سریعتر سلامتی را به آنها بازگرداند.
من در صورتی دوست دارم بیناییام برگردد که بتوانم با این چشم امام زمان را ببینم، سرباز امام زمان باشم و کارهای خیر بکنم؛ جز این باشد بینایی را نمیخواهم.
|
