|
تمام ناملایمتی و کجسلیقگی مدیران در قبال پاس ظرف این چند سال بهکنار، اگر به ناسیونالیستیهای شهر برنمیخورد، همین ابتدای کار باید اعتراف کنیم که چنانچه در همدان علاقمندان به فوتبال مثل بعضی از شهرها چون انزلی و اهواز و تبریز رفتار میکردند، پاس امروز به سرنوشت اسفناکِ حضور در لیگ دو گرفتار نبود.
سادهتر اینکه کاش همدانیها متحدتر بودند و پشت هم میایستادند، آنوقت باور کنید سرنوشتمان خیلی فرق میکرد. در همین قصه اخیر واگذاری پاس به بخش خصوصی که حتم داریم خیلیها اصلا خبرش را هم نشنیدهاند، هواداران فوتبال چقدر پای کار بودند؟ بالاخره یا موافق بودهاند یا مخالف، اما سوال این است که هر دو طیف چه ری اکشنی داشتند؟
این همه سال صدای اعتراض هواداران پاس کِی بلند بوده تا متولیان هم بدانند که مردم پشت این تیم هستند و برای تصمیمگیری مثل تیمهای شهرستانی شاخکهاشان را تیز کنند که ممکن است مردم و فضای مجازی بلانسبت پدرمان را در بیاورند!
اینجا از این خبرها نیست. کَک هیچکس نمیگزد. سالهاست داریم مدیران را زیر شلاق انتقاد خرد میکنیم که این چه کاری است با قهرمان آسیا کردید. حالا یکبار هم از نقش هواداری نقد کنیم. همدانیها الحق و الانصاف برای پاس چه نسخه شفابخشی تجویز کردهاند این سالها؟ بازهم تأکید میکنیم که مدیران و تمام عوامل انزوای پاس محکومند و متهمان ردیف نخست، اما مگر میشود نقش مهم هوادار را نادیده گرفت؟
باور کنید نهایت لطفی که مردم همدان به پاس داشته و دارند، این پرسش از یکدیگر در محافل مختلف است که: راستی پاس الان دسته چندم است؟!
این هم قبول که اوضاع اقتصادی کارد را به استخوانها رسانده و مردم دیگر حوصله فوتبال را ندارند. اما اگر همین پاس با فشار مردم به متولیان خود را جمعوجور میکرد و امروز بر فرض در لیگ برتر بود، آیا هیچ نقشی در زندگی روزمره من و شما نداشت؟ کمِ کمش این بود که هفتهای یک بار فارغ از غوغای جهان، چشم قرض به بازیهای لیگ برتری تیم شهر خود میدادیم و حظ وافر میبردیم از رقابت با استقلال و پرسپولیس و حضور تیمهای بزرگ در شهر که نتیجهاش شور و نشاط همگانی بود.
حتم داریم آن موقع پاس مثل بنز مشتری داشت! اما امروز چنان در ورطه فراموشی سیر میکند که اگر همین الان مسئولان استان پاس را دودستی به تهران بدهند، باور کنید کوچکترین صف اعتراضی شکل نمیگیرد. انگار که نه خانی آمده و نه خانی رفته است.
به هر حال خوش به حال مسئولین استانی که در یک چنین دیاری خدمت میکنند. خیالشان تخت تخت است که مثل انزلی، مثل تبریز یا اصفهان، مثل بوشهر و خیلی جاهای دیگر تبدیل به خبر حاشیهای نمیشوند. آن هم به واسطهی فوتبال.
و خوش به حال امثال کاظم اولیایی و صادق چیتسازیان که بدون قیل و قال تیم را با شرایطی که خودشان تعریف کردهاند، به بخش خصوصی واگذار میکنند. خوب و بدش در این مجال به ما مربوط نمیشود. اما مقایسه کنید با استقلال و پرسپولیس که اگر یک مدیر سرخابی بخواهد تصمیمی مثل جذب یک بازیکن بگیرد، با چه واکنشهای منفی و مثبتی از سوی مردم و هواداران مواجه میشوند، واگذاری به بخش خصوصی که جای خود دارد!
|
