|
جام جهانی ۲۰۲۶ میتوانست پایان نیمقرن انتظار برای صعود به مرحله حذفی باشد، اما بار دیگر حسرت، آخرین تصویر فوتبال ایران از بزرگترین آوردگاه جهان شد.
در آخرین روز بازیهای مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، تیم ملی ایران برای صعود از گروه خود منتظر 3 اتفاق بود و از سوت آغاز بازی نخست غنا و کرواسی تا بازی آخر اتریش و الجزایر همه چیز مانند یک رویا پیش میرفت. ازبکستان با یک گل از کنگو پیش افتاده بود و ایران در آستانه صعود قرار داشت. اما ناگهان کنگو با 3گل به میدان بازگشت. با این حال همه منتظر دیدار تیمهای اتریش و الجزایر بودند تا با پیروزی یکی از این 2تیم، تیم ملی ایران نخستین صعود خود در تاریخ جام جهانی را تجربه کند.
در شرایطی که با گل دقایق پایانی ریاض محرز ایران در آستانه صعود به مرحله حذفی رقابتهای جام جهانی قرار داشت، در آخرین ثانیهها، اخرین لحظات و در حالی که طرفداران تیم ملی منتظر سوت پایان و آغاز جشن خوشحالی بودند، گل تساوی اتریش در دقیقه۹۵ بازی، تیم ملی ایران را از دور رقابتها به شکل ناباورانهای حذف کرد.
به این ترتیب تیم ملی ایران با 3تساوی، بدون شکست و در حالی که تدارک جشن صعود را چیده بود، در رتبه نهم جدول تیمهای سوم قرار گرفت. جایی که همراه با اسکاتلند، کره جنوبی و اروگوئه از دور رقابتها حذف شد و حالا باید به ایران بازگردد.
در این دوره جام جهانی، تیم ملی ایران برابر نیوزیلند، بلژیک و مصر قرار گرفت. نخستین بازی با نتیجه 2-2 به پایان رسید و تیم ملی 2بار از حریف عقب افتاد و سپس توانست به بازی برگردد و از شکست فرار کند، هرچند که شاید بسیاری از دوستداران تیم ملی انتظار داشتند این بازی با پیروزی ایران به پایان برسد. در دیدار با بلژیک تیم ملی با نمایشی تدافعی و درخشان، یک تساوی دلچسب به دست آورد اما حسرت بزرگ برابر مصر رقم خورد.
در این بازی تیم ملی در همان دقایق ابتدایی یک گل خورد اما خیلی سریع صاحب ضربه پنالتی شد. این پنالتی با ضربه مهدی طارمی از دست رفت اما خیلی زود تیم ملی توانست به بازی برگردد و گل تساوی را بزند. در ده دقیقه پایانی تیم ملی با فشار تاریخی روی دروازه حریف توانست گل پیروزی و صعود را بزند اما در VAR این گل آفساید اعلام شد تا ایران به جدول تیمهای سوم برود.
حالا تیم ملی با 3 امتیاز، پشت سر همه تیمهای 4 امتیازی، از جام جهانی حذف شد تا در نخستین دوره 48 تیمی جام جهانی هم شانس صعود را نداشته باشد. به این ترتیب تیم ملی تیم ملی حالا باید آماده بازگشت به ایران شود و یک حذف تلخ دیگر را تجربه کند.
امید به دیگران محکوم به شکست است
هیچ مربی یا بازیکنی منافع ملی، پاداشها و آینده فوتبالی کشورش را به خطر نمیاندازد تا صرفاً مدال افتخاری «بازی جوانمردانه» را از افکار عمومی ایران دریافت کند.
در آخرین روز از مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶، صعود تیم ملی ایران به یک معادله چندمجهولی گره خورد: هر نتیجهای جز تساوی در دیدار 2تیم الجزایر و اتریش، ایران را به مرحله حذفی میفرستاد. اما در نهایت، بازی با نتیجه مساوی ۳-۳ خاتمه یافت تا هر دو تیم حریف صعود کنند و ایران حذف شود.
در پی این اتفاق، رسانهها و افکار عمومی در ایران، نحوه بازی 2تیم را محکوم کرده و برچسب «تبانی» و «بازی ناجوانمردانه» به آن زدند با این مانیفست که اتریش یا الجزایر باید صعود خود را فدای «عدالت فوتبالی» و شادی ملت ایران میکردند.
الجزایر که خود ۴۴ سال پیش قربانی بزرگ این محاسبات بیرحمانه بود، امروز در قامت یک بازیگر عاقل، همان کاری را کرد که منطق فوتبال حکم میکرد: درسی بزرگ برای فوتبال ایران که یاد بگیرد سرنوشت را باید در زمین خودی رقم زد، نه در زمین دیگران.
تیمی که سرنوشت صعودش را به ساق پا و تصمیم دیگران گره بزند، محکوم به فناست.
|
