|
شاید تنها نقطه اشتراک ما در این روزهای تنهایی آدمها این باشد که فهمیدهایم که همهچیز دارد بهسرعت تغییر میکند. این تغییر شامل تحول در ارزشها، مفاهیم و شیوههاست. البته این تغییر سریع سالهاست که شروعشده و هر لحظه هم بر شتابش افزوده میشود. امروز به خاطر شبکههای اجتماعی و به اشتراکگذاری دانستهها و خواستهها این تغییرها همهگیرتر هم شده. ترس از این تحول سریع مثل سمی میماند که آدم را فلج میکند و بیمحابا رفتن در دل این واقعه هم مشکلات خودش را دارد.
زمان و زمانه به حکم معادلات علمی و ضرورتهای دیگر دارد حرکت میکند و ما اگر چه خودمان، خودش و حرکتش را ساختیم ولی باید تابع قوانین و خصوصیاتش باشیم. مثل تفاوتی که بین ما است و باید آن را به رسمیت بشناسیم. تغییرها را گاهی تفاوتها به وجود میآورند و گاهی زمان. یکی از این مفاهیم و ارزشهایی که تغییر پیدا کرده یا بهتر بگویم تحول پیدا کرده، مادرانگی است که از زنِ زاینده دیگری به زنِ باز زاینده خودش تبدیل شد. پیچیده به نظر میرسد ولی این طور نیست! حالا مفهوم مادرانگی فقط شامل زاییدن فرزند نیست بلکه منظور زنی است که یک شخصیت فرهنگی دارد.
«مادرانگی» در تعریف جدید شامل توانمندیها، خصوصیات روان و جامعهشناختی است. با این تفاوت که اکنون میتوان مهارتها و فرهنگ مادرانگی را به عرصههای دیگر آورد. دنیا در حوزه اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی تغییر کرده است. قصد ندارم تا لحن مردانه حاکم بر عرصههای مختلف را به کلی نهی کنم که چند صدایی بهتر از تک صدایی حتی صدای زنانه است. ولی میتوانم این را بگویم که جهان به لحنی تازه نیاز دارد.
لحن تازه همان مهارتها و ویژگیهای مادرانه است که به کار جهان میآید؛ مثلا عقل مادرانه شاید از جنس عقل مرسوم نباشد ولی شاخصه ایثارگرانه و اخلاق مدارانه آن قابل تأمل است. مادرانگی با دیگری گره میخورد. دیگریای که از خود اوست و نیست.
از هوش جنسیتی حرف میزنم که به ما عطا شده و با آن خطرها رو حس میکنیم و اینکه چطور باید همه چیزها را کنار هم متعادل نگاه داریم. قضاوت نکنیم و به همه به اندازهایی که باید توجه کنیم.
* عالیه زمانی
رئیس هیأتمدیره خیریه همت عالی
|
