|
یک روانشناس بالینی گفت: مسألهای که میتواند متضمن رابطه باشد این است که هر ۲ نفر در بیان نظرات و عقاید خود احساس آزادی عمل داشته باشند.
آمارهای رو به افزایش طلاق، روابط نامزدی نافرجام و ارتباط خانوادگی که در همان ابتدای کار به شکست محکوم میشوند مشخصه تعاملات نسل امروز شده است.
تا چند دهه پیش فرهنگ تعاملات مردم رنگ و بوی دیگری داشت بهطوری که حتی صحبت از جدایی و پایان رابطه که به یکی از اتفاقهای متداول جهان امروز تبدیل شده است بین افراد تابوپنداری میشد، اما چه چیزی سبب شده فرزندان همان نسل در رابطههایشان با اقبال خوبی مواجه نشوند؟ آیا افرادی که مصرانه روابط خویش را تحت هر شرایطی حفظ میکردند از تربیت نسلی که بتواند به روابط پایدار برسد ناکام ماندند؟
داشتن قصد و دید مشترک به پایداری تعامل کمک میکند
روانشناس بالینی در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان، درباره تفاوت ارتباط و رابطه گفت: بسیاری از مراجعان از این گلایه میکنند که با وجود سنگتمام گذاشتن در رابطه، طرف مقابل را از دست دادند.
سالار گشتاسبیاصل ادامه داد: من در اینجا تفکیکی بین ارتباط و رابطه قائل میشوم تا به مراجعان نشان دهم چرا تلاشهای آنها سرانجام موردنظر را نداشته است. ارتباط درواقع تعاملی است میان ۲ فرد و این تعامل تا زمانی پایدار است که شخص بتواند از مراوده لذت ببرد (فرد به دنبال رفع مشکل نیست و تا زمانی که همه چیز خوب است تعامل را ادامه میدهد)، اما رابطه زمانی شکل میگیرد که اشخاص به یکدیگر تعهد میدهند تا در شرایط سخت و آسان در کنار یکدیگر باقی بمانند. زمانی که نگاه یک شخص به تعامل نگاه ارتباطی و نگاه شخص دیگر نگاه رابطهای باشد این تعامل هیچگاه پایدار نخواهد بود. زیرا همانطور که در توضیحات پیشین نیز به آن اشاره شد برای پایداری تعامل نگاه هر 2 شخص باید نگاه رابطهای به تعامل باشد.
برای موفقیت در رابطه باید خلاق بود
وی گفت: مشخصه مشهود بسیاری از تعاملهای امروزی این است که افراد به قصد پر کردن خلأهای روحی و عاطفی وارد تعاملهای کوتاهمدت میشوند.
گشتاسبی در پاسخ به این پرسش که چرا افراد به ایجاد ارتباطهای کوتاهمدت تمایل بیشتری نشان میدهند افزود: برقراری و حفظ رابطه به بردباری، همت، تلاش، خلاقیت، آموزش و زمان بیشتری نیاز دارد، اما پایان دادن تعامل و تعویض فرد در جهان امروز به راحتی اتفاق میافتد.
وی گفت: در جهان گذشته شبکههای اجتماعی وجود نداشت، فرهنگ جامعه شکل دیگری بود و افراد دسترسی محدودتری داشتند، بنابراین اگر مردم در تعامل به مشکل و یا حتی بنبست برخورد میکردند با هر شرایطی تعامل خود را حفظ میکردند.
نسلی که تفریحش گلکوچک بود میدانست چطور صبر کند
این متخصص روانشناسی بیان کرد: در گذشتهای که لوازم تفریحی مردم 2 شبکه تلویزیون در ساعاتی محدود، الک دولک، گلکوچک و هفتسنگ بود مجبور به صبر کردن بوده و آن را آموخته بودند.
گشتاسبی تصریح کرد: اما هیچ کدام از این حالتها، نه حالت جهان دیروز و نه رویکرد نسل امروز درست نیست، سالمترین حالت تعامل رعایت حدوسط میان این ۲ حالت است. ایران بین سنتگرایی و مدرنیته در نوسان است و هر جامعهای برای گذار از این مرحله قربانیان بسیار میدهد؛ این شکل افراطی از روابط زودگذر از آسیبهای دوران دفاعی گذار است.
بدون شناخت خود نمیتوان تعامل خوبی با فرد دیگر داشت
همانطور که ادامه دادن یک تعامل صرفاً به جهت ناتوانی از تغییر یا ترس از قضاوت دیگران رفتاری ناسالم است که تبعات آن گریبانگیر فرزندان نیز خواهد شد، ارتباطات سطحی و گذرا و عادت به تعویض روابط نیز رفتاری ناسالم به شمار میرود که آینده زندگی فرد را تحتتأثیرات جدی قرار خواهد داد.
هر انسان درون خود جهانی ناشناخته دارد و این بدیهی است که تعامل ۲ جهان کشف نشده با یکدیگر برای رسیدن به مقصدی مشترک باید مسیری را طی کند که از سختی تهی نیست، امابه نظر میرسد نخستین گام طی این مسیر شناخت فرد از خود و رسیدن به قصدی مشترک با فرد دیگر است، زیرا شخصی که خود را به خوبی نشناخته نمیتواند دیگری را بشناسد و روابطی که با مقاصد پنهان شکل گرفته یا انتظارات از رابطه با هزاران کنایه بیان میشود محکوم به ناکامی خواهد بود.
|
