|
تغییر مدیران در دستگاههای اجرایی، بخشی از اختیارات مدیریت استان است و انتصاب محمدرضا اکبری بهعنوان سرپرست ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی همدان نیز در همین چارچوب قرار دارد. با این حال، اهمیت این ادارهکل و شرایط امروز استان ایجاب میکند تغییر مدیریت به معنای توقف برنامهها و بازگشت به نقطه صفر نباشد.
اکبری در شرایطی مسئولیت این ادارهکل را برعهده میگیرد که همدان در حوزه میراث فرهنگی و گردشگری، هم ظرفیتهای قابل توجهی دارد و هم با مسائل انباشتهای روبهروست؛ از طرحهای نیمهتمام و نیاز به زیرساخت گرفته تا جذب سرمایهگذار و تبدیل جاذبههای گردشگری به فعالیت اقتصادی پایدار. پیش از این، محسن معصومعلیزاده مدیریت ادارهکل را برعهده داشت و بخشی از برنامههای این حوزه در دوره او دنبال شد. اکنون مسئله اصلی، قضاوت درباره مدیریت گذشته نیست؛ پرسش مهمتر این است که مدیریت جدید چه مسیری را ادامه میدهد، کدام نقاط را اصلاح میکند و چه برنامهای برای شتاب دادن به این مسیر دارد؟
اکبری از این جهت نیز با یک نقطه شروع متفاوت وارد ادارهکل میشود. او بومی استان همدان است، شناختی از ظرفیتها و مسائل استان دارد و مهمتر از آن، از بدنه تخصصی میراث فرهنگی آمده و سابقه فعالیت در حوزه سرمایهگذاری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان اصفهان را در کارنامه دارد. بنابراین انتظار میرود تجربه او در حوزه سرمایهگذاری، در استانی که یکی از نیازهای جدی آن فعالکردن ظرفیتهای اقتصادی گردشگری است، به برنامهای عملیاتی تبدیل شود.
این موضوع با رویکرد مدیریت استان نیز ارتباط مستقیم دارد. استاندار همدان از تدوین «نقشه جامع تحول و پیشرفت استان» با محوریت آب، محیطزیست و گردشگری سخن گفته و گردشگری را یکی از پیشرانهای توسعه استان معرفی کرده است. در چنین شرایطی، ادارهکل میراث فرهنگی نمیتواند صرفاً متولی حفاظت از آثار تاریخی یا صدور مجوزهای گردشگری باشد؛ این مجموعه باید سهم مشخصی در اجرای سیاست توسعه استان داشته باشد و عملکرد آن نیز با خروجیهای واقعی سنجیده شود.
اما شاید مهمترین پرسش پیش روی مدیریت جدید، وضعیت همدان در دوره پساجنگ باشد. اقتصاد استان برای عبور از آثار این دوره، نیازمند فعالکردن ظرفیتهای کمهزینهتر و در دسترستر است. گردشگری میتواند یکی از این ظرفیتها باشد؛ اما به شرط آنکه برنامه از برگزاری رویداد و افزایش آمار بازدید فراتر برود و به افزایش ماندگاری مسافر، جذب سرمایهگذاری، رونق صنایعدستی، گردشگری سلامت، طبیعتگردی و تقویت کسبوکارهای محلی منجر شود.
در این میان، ثبت جهانی هگمتانه، شهرهای جهانی لالجین و ملایر، ظرفیت علیصدر، گردشگری سلامت و دهها جاذبه تاریخی و طبیعی، نقطه شروع مناسبی برای طراحی یک برنامه یکپارچه استانی است؛ برنامهای که به جای پراکندگی فعالیتها، هر مقصد را در یک زنجیره واحد گردشگری تعریف کند.
در نهایت، انتصاب اکبری نباید نقطه صفر باشد. همدان به مدیری نیاز دارد که ابتدا مسائل را دقیق بشناسد، چند اولویت مشخص تعیین کند و برای آنها زمان، منابع و شاخص ارزیابی تعریف کند. تجربه تخصصی و شناخت بومی مدیر جدید، این انتظار را منطقیتر میکند.
همدان امروز بیش از تغییر عنوانها، به استمرار برنامههای مؤثر، اصلاح کاستیها و تصمیمهای قابل سنجش نیاز دارد. آزمون واقعی مدیریت جدید نیز نه در مراسم معارفه، بلکه در ماههای آینده و در پاسخ به همین مسائل مشخص خواهد بود.
|
