|
وعده ثبت ۱۰ برند هنوز عملی نشده است
ملایر - سحر یوسفی- خبرنگار همدانپیام: در آستانه روز ملی خیاط و صنعت پوشاک، نگاهی انداختیم به پشت پرده فعالیت هزاران خیاط در شهرستان ملایر که سالهاست سهمی مؤثر در بازار پوشاک ایران دارند. با وجود ظرفیت بالا، صنعت پوشاک این شهرستان با چالشهایی جدی مواجه است. در گفتوگو با رئیس اتحادیه خیاطان ملایر، از وضعیت فعلی، ظرفیتها، مشکلات و چشمانداز پیش روی این صنعت جویا شدیم که در ادامه میخوانید:
در ابتدا از ظرفیت خیاطی در ملایر برایمان بگویید، چه تعداد خیاط در ملایر مشغول به فعالیت هستند؟
آمار دقیقی در این زمینه نداریم، چون بخشی از فعالان این حوزه بدون پروانه کسب فعالیت میکنند و گروهی هم بهصورت مزدیدوزی و سریدوزی مشغول به کار هستند. اما طبق برآوردهای بنده و همکارانم، حدود ۱۷ هزار خیاط در شهرستان ملایر فعالیت دارند. در ازندریان بهتنهایی بین ۳ تا ۴هزار نفر مشغول به کار هستند و در اسلامشهر حدود هزار نفر، بقیه هم در مناطق مختلف شهرستان پراکندهاند.
حدود هزار پروانه کسب در این زمینه صادر شده که از این تعداد، ۸۰۰ واحد تولیدی فعال هستند و در تولید انواع پوشاک مانند لباس بچهگانه، زنانه، مردانه، سیسمونی نوزاد، کاپشن، لباس جین و... فعالیت دارند.
سهم ملایر در بازار پوشاک ایران چقدر است؟
با توجه به ظرفیت بالای دوخت در شهرستان، به جرات میتوانم بگویم ۳۰ درصد مانتوهای کشور در ملایر و ازندریان تولید میشود. بازارهای هفتتیر و تهران، محل اصلی پخش مانتوهای تولیدشده در ملایر به سراسر کشور هستند.
بزرگترین موانع توسعه این صنعت در ملایر را در چه میدانید؟
متأسفانه تجهیزات ما بسیار قدیمی و ضعیف هستند. برخی چرخهای خیاطی ۴۰ تا ۵۰ سال قدمت دارند. در دنیایی که پوشاک مدام در حال نو شدن و صنعتی شدن است، این سطح از تکنولوژی نمیتواند پاسخگوی نیازهای یک بازار مدرن باشد. از طرفی پارچه متریال اصلی ما است و کیفیت آن، روی خروجی نهایی بسیار مؤثر است اما متأسفانه کیفیت پارچهها بسیار پایین است. این در حالی است که صنعت نساجی ما بهتر میتوانست عمل کند. تولید پوشاک از خرید پارچه تا طراحی، برش، دوخت، بستهبندی و فروش، یک سیکل طولانی دارد؛ در این فرآیند، اگر کیفیت پایین باشد یا تورم رخ دهد، تولیدکننده متضرر میشود.
یک تولیدکننده زمانی میتواند موفق باشد که همیشه در حال خرید پارچه و تولید پوشاک و فروش آن باشد که این امر نیاز به سرمایه در گردش دارد و اکثر تولیدکنندگان ما در این زمینه مشکل دارند. در حوزه فروش نیز به دلیل واردات بیرویه پوشاک قاچاق مشکلات زیادی داریم.
قاچاق پوشاک چه تأثیری روی بازار شما دارد؟
پوشاک قاچاق با قیمت پایین و کیفیت بالا بازار را اشباع کرده و ما به دلیل نداشتن کارگاههای صنعتی مدرن، نبود کیفیت پارچه و.... قدرت رقابت با این پوشاک را نداریم. بهخصوص در حوزه لباس بچگانه این اتفاق بیشتر به چشم دیده میشود. البته بنده معتقدم راهحل، ممنوعیت قاچاق نیست و حل این مشکل در ارتقای کیفیت تولید داخلی خلاصه میشود؛ باید تولیدکننده را توانمند کرد تا بتواند کالای باکیفیت تولید کند تا مردم به سمت پوشاک قاچاق نروند. ارتقای کیفیت، طراحی و نوآوری در صنعت پوشاک امری ضروری و اجتنابناپذیر است که البته به حمایت نیاز دارد.
مشکل اصلی شما در زمینه فروش چیست؟
نبود سرمایه در گردش. از آنجایی که تولیدکننده مشکل نقدینگی دارد، برای اینکه تولیداتش به بازار فروش برسد مجبور میشود با قیمت کمتر از بهای تمام شده تولید، آن را به دلال بفروشد. واسطهها از این فرصت استفاده میکنند و ضربه بزرگی به این صنعت میزنند زیرا این اقدام به مرور سبب ضرر تولیدکننده و حذف او از بازار میشود. در صورتی که اگر بتواند از تسهیلات سرمایه در گردش استفاده کند، خودزنی نمیکند.
اهمیت راهاندازی برند در صنعت پوشاک را چگونه ارزیابی میکنید؟ آیا ملایر در پوشاک برند مخصوصی وجود دارد؟
برند برای یک محصول شناسنامه و اصالت ایجاد میکند. در واقع هر برند مشتری مخصوص به خود را پیدا میکند حتی یک برند بازاری ساده هم با جذب مشتریان وفادار، فروش را حرفهایتر و پایدار میکند. هر برند موفق از سطح پایین آغاز میشود، رشد میکند و با سابقهای قابل رصد، اعتماد بازار را جذب میکند. سال گذشته شرکت شهرکهای صنعتی به ما قول ثبت حداقل ۱۰ برند تولید پوشاک داد اما وعدهای که عملی نشد. ما مصمم هستیم در این زمینه فعالیت کنیم.
پوشاک ملایر در زمینه صادرات چه وضعیتی دارد؟
در حال حاضر صادرات نداریم اما با تکیه بر مزیتهای راهبردی نیروی انسانی ماهر و ظرفیت تولید انبوهی که داریم، توان صادرات را داریم.
وضعیت فعلی خیاطان در ملایر را چطور ارزیابی میکنید؟
نیروی انسانی ما بسیار قوی است. مثل فرش ایرانی که در دنیا معروف است، خیاط ایرانی هم به دلیل ظریفدوزی در دنیا شناختهشده است و تولیدکنندگان ترکیه اصرار دارند خیاطهای ایرانی را جذب کنند. امروزه علاوه بر فرار مغزها، به دلیل اینکه مزد در کشورهای دیگر بالاتر و ساعت کاری پایینتر است، فرار دستها را هم داریم. اما بهدلیل نبود حمایت و هزینههای بالای حضور در نمایشگاهها، نتوانستیم وارد بازارهای خارجی شویم. متأسفانه شرایط فعلی خیاطان چندان مطلوب نیست. خیاطهای زیادی در ملایر 3 شیفت کار میکنند، اما تنها حقوق یک شیفت را دریافت میکنند. مقداری از این فعالیتها در کارگاههای زیرزمینی و غیررسمی انجام میگیرد و بهدلیل نداشتن قرارداد رسمی و ناظرین کافی، حقوق آنها بهدرستی پرداخت نمیشود و از بیمه نیز خبری نیست. این وضعیت باید هرچه زودتر ساماندهی شود.
راهکار شما برای بهبود این وضعیت چیست؟
ایجاد یک مجموعه بزرگ صنعتی برای خیاطان. مثل کارخانههایی نظیر “زاگرسپوش” که تایم کاری مشخص، بیمه، حقوق منصفانه و محیط استاندارد دارند. باید از فضای سنتی و پراکنده خارج شویم. من برخلاف برخی سیاستها که بر مشاغل خانگی تأکید دارند، معتقدم اگر میخواهیم بهروز و حرفهای باشیم، باید از خانه به کارخانه برویم. فضای خانه دیگر پاسخگوی نیازهای این صنعت نیست.
درباره شهرک صنفی صنعتی ملایر بفرمایید. این طرح در چه مرحلهای است؟
عملیات اجرایی شهرک صنفی صنعتی ملایر از سال گذشته آغاز شده و انتظار میرود دولت با ارائه تسهیلات ویژه، خیاطان را در خرید زمین و ساختوساز حمایت کند. بسیاری از این فعالان گردش مالی پایین و قدرت خرید ضعیفی دارند. اگر حمایت مالی انجام نگیرد، ممکن است در زمان تحویل زمینها این فرصت طلایی از دست برود.
تجمیع خیاطان چه مزایایی دارد؟
وقتی تجمیعی و متمرکز باشیم، دیده میشویم و به رسمیت شناخته میشویم. در بحث رقابت، که شاهکلید موفقیت در بازار است، بهتر عمل میکنیم. دسترسی به بازار، تبلیغات، آموزش و حتی صادرات آسانتر میشود. این خلأ در ملایر بهشدت احساس میشود و پر کردن آن میتواند یک انقلاب بزرگ در صنعت پوشاک این شهر رقم بزند.
و حرف آخر:
در شرایط سخت کنونی اقتصاد کشور، توسعه صنعت پوشاک با سرمایهگذاری بلندمدت و مدیریت هدفمند میتواند به منبعی پایدار برای ارزآوری و حمایت از اقتصاد ملی تبدیل شود. این صنعت همچون نهالی است که با برنامهریزی چندساله به ثمر مینشیند. در این زمینه لازم است ارتباط دانشگاه با صنعت پوشاک شکل بگیرد، طراحان و مدیران متخصص جذب شوند و حمایتهای همهجانبه از نوسازی و بازاریابی مؤثر اتفاق بیفتد.
|
