|
۱- میگویند بخش خصوصی قدرتمند در ایران هرگز شکل نمیگیرد و برای اثبات ادعای خود نمونههایی از برخورد با بخش خصوصی از دورههای تاریخی تا کنون میآورند.
در این میان از بدبینی دولتمردان به خصوص شاهان و عوامل آنها به بخش خصوصی مثالها میآورند که این بدبینی چه بر سر بخش خصوصی آورده است و چرا بخش خصوصی قبل از انقلاب هرگز شکل نگرفت.
۲- با انقلاب ایران در قانون اساسی سه بخش دولتی، خصوصی و تعاونی به عنوان بخش های قانونی اقتصاد ایران مشخص شد تا فعالان اقتصادی بدانند با چه فضایی روبرو هستند.
در این قانون تلاش شده تا جایی که امکان دارد از سهم بخش دولتی به نفع بخش خصوصی کاسته شود و قوانینی چون اصل ۴۴ برای خصوصی سازی کامل اقتصاد مورد توجه قرار گیرد.
۳- بدبینی به قدرت گرفتن بخش خصوصی باعث شد تا نه تنها خصوصی سازی به خوبی شکل نگیرد بلکه بخش عجیبی به اقتصاد ایران با عنوان بخش خصولتی اضافه شود.
بخشی که بیشتر یادآور حکایت حیوان عجیب گوساله، گاو، پلنگ بود و خاصیت آن تامین امتیازات دولتی ها به معنای عام، زیر نام بخش خصوصی بود.
شکل گیری این بخش آسیبهای زیادی به منافع عمومی و بد نام کردن بخش خصوصی زد تا جایی که امروز باز هم تقاضا برای دولتی شدن آنچه خصولتی شده یا خصوصی شدن آن با فساد همراه بوده، افزایش یابد.
۴- به رغم بی توجهی به بخش خصوصی در این سالها اما بخش خصوصی با اتکا به داشته ها و دانش خود، در تعامل با جهان، راه خود را با قوت ادامه داده و همواره بی محبتی دولتی ها ، مجلسیان و اصحاب قدرت را طبیعی دانسته و جور کم کاری آنها را با کار زیاد کشیده است.
اکنون و در شرایط تحریم ، این بخش خصوصی است که با تلاش خود تحریم ها را دور می زند و توانسته تلاطمات اقتصادی را در تعاملات بین المللی بی اثر کند و با تولید در شرایط سخت و ایجاد اشتغال و صادرات بار بسیاری از روی دوش دولتها بردارد.
۵- در استان همدان نیز بخش خصوصی یاور بخش دولتی بوده و اگر بنا بر مقایسه باشد این بخش، گام ها از بخش دولتی پیش است.
اکنون ایجاد اشتغال در استان کاملا توسط بخش خصوصی انجام می شود و این بخش است که به رغم ناسازگاری های گمرک دولتی و موانع بسیار، صادرات و ارزآوری را برای رونق اقتصادی انجام می دهد.
بخش خصوصی بی یاور استان ، در این سالها هرجا که با توفیق همراه شده ، سنگ اندازی های عده ای که تقویت و اقتدار این بخش را به زیان خود می بینند آغاز شده تا فعالان این بخش از استان فراری باشند و همدان بخش خصوصی موثر و قدرتمند نداشته باشد.
بعد هم استانداری گویا بی خبر از همه جا، دستور می دهد، پژوهشی انجام شود که چرا همدانی ها در همدان سرمایه گذاری نمی کنند؟
۶- حکایت پتروشیمی هگمتانه بیانگر روند و مشکلات و نگاهی است که در استان، بخش خصوصی با آن درگیر است.
زمانی این پتروشیمی، دولتی بود اما دولتی هاپس از یک دهه نتوانستند آن را راه اندازی کنند و بخش خصوصی با قدرت وارد میدان شد تا این پتروشیمی راه اندازی شود اما موانع و مشکلاتی که ایجاد شد سرمایه گذار مرحوم را به جایی رساند که به دیگر سرمایه گذاران هم توصیه کند اگر کلاهتان هم در همدان افتاد ، سراغ آن نروید...
حالا که فرزندان علاقبندیان بزرگ که سرمایه گذاری وی در همدان آرزوی بسیاری بود، تصمیم گرفته اند کار ناتمام او در همدان را تمام کنند و پتروشیمی را به عنوان یادگاری ماندگار از پدری خوشنام به مردم همدان تقدیم کنند، آقای نماینده ، حاجی بابایی ، در زمانی که پتروشیمی توسط بخش خصوصی در حال تکمیل است تا پس از حداقل ۱۵ سال به بهره برداری برسد، بخش خصوصی را چالش پتروشیمی همدان معرفی میکند تا بی عنایتی خود به این بخش را کامل کند هر چند بهتر بود وی از تقصیرات خود و دیگران در این ۱۵ سال در ارتباط با بخش خصوصی و به ویژه پتروشیمی ها سخن می گفت و خود را چالش این بخش و مقصر کندی ساخت پتروشیمی ها معرفی می کرد.
اینکه همواره بخش خصوصی متهم باشد، موضوع عجیبی نیست اما بهتر بود آقای نماینده سهم خود از عقب ماندگی های استان را که کم هم نیست بیان کند تا مشخص شود، چالش توسعه استان کدام است؟
۷- در این شرایط انتظار می رود بخش خصوصی استان بی توجه به این اتهامات راه خود را با قوت و اقتدار ادامه دهد و پاسخ چالش سازی های آقای نماینده را با فعالیت و توفیقات خود به خصوص بهره برداری سریع تر از پتروشیمی های همدان بدهد.
|
