|
سیزدهمین دوره انتخابات ریاستجمهوری اسلامی در دشوارترین برهه تاریخ انقلاب برگزار شد.
صرفنظر از چگونگی برگزاری این انتخابات و نتایجی که حاصل شد و بدون نظرپردازی نسبت به سمتوسوی جناحی و سیاستورزیهای داخلی و بینالمللی که دولت دوازدهم داشت یا دولت سیزدهم در پیش خواهد گرفت، ولیکن شرایط عمومی کشورمان در حالحاضر به گونهای است که سایه سنگین مشکلات قبل از برگزاری انتخابات همچنان در حال گسترش است و طولانی شدن دوران انتقال قدرت نیز مزید بر علت شده و زمینه نامساعدی برای فرصتطلبیهای اقتصادی و گرانی فزاینده تمامی قیمتها به وجود آورده است.
نکته قابلتأمل در فضای به وجود آمده سیاسی در کشورمان این است که با توجه به دیدگاههای رادیکالی رئیسجمهور منتخب نسبت به گرانیهای ساخته شده در بحبوحه بیثباتیهای اقتصادی سالهای اخیر و از سویی تأکید رئیسجمهور جدید بر مقابله با بسیاری بیعدالتیهای اجتماعی، این انتظار وجود داشت که دوران انتقال قدرت به فضایی برای تعدیل بسیاری مشکلات حبابی و بزرگ شده در تمام حوزههای اقتصادی و اجتماعی تبدیل شود، ولی به نظر میآید با اتفاقاتی که ظرف هفتههای اخیر در حال شکلگیری است، نه تنها اراده و حرکتی برای کمی برگشت به عقب و ترکیدن حبابهای ناخوشایند و بازگشت آرامش روانی به جامعه وجود ندارد، بلکه به نوعی ارابه ویرانگر مشکلات شتاب هم گرفته است. البته با وجود سوءمدیریتهایی که در سالهای اخیر برای مهار گرانیها و هدایتگری هوشمندانه جامعه به سمت ساحل آرامش و پیشرفت مشهود بود عوامل کمتر پیشبینی شدهای نظیر بیماری طولانیمدت کرونا و تشدید سالهای خشکسالی و این گرمای طاقتفرسای تابستان و پیامدهای دست و پاگیر آن، هم دولت دوازدهم را در هفتههای پایانی مسئولیت خود در مخمصه قرار داده است و هم زمینهای نامساعد و اچمزی برای آغاز به کار دولت آینده ایجاد کرده است. چنین وضعیت قشرهای مردم را نیز بیشتر از پیش دچار نگرانی ساخته است. یکی از پیامدهای تأسفبار خشکسالی، کاهش شدید تولید گندم است که متأسفانه کشورمان را بیشتر از هر زمانی وادار به واردات گندم از خارج میکند. آثار کاهش تولید گندم از هم اینک در کشورمان و در نانواییهای تمام استانها مشهود است که از نگرانیهای مربوط به رکود دوباره خودکفایی تولید غلات ناشی میشود.
چه شیرین و غرورانگیز بود برای قلم به دستی همچون من که تا پارسال از خودکفایی کشورمان در تولید گندم مینوشتیم و تأکید داشتیم، هر کشور و هر ملتی که بتواند گندم موردنیاز خودش را تولید کند، هرگز گرسنه نخواهد ماند و به بیگانه نیازمند نخواهد شد، حتی اگر آن خودکفایی به سادهترین راه ممکن حاصل شود.
|
