|
امام محمد باقر(ع) یکی از عابدان بزرگ در دوران زندگی خود بودند ایشان دائمالذکر بودند. امام صادق(ع) دربارهی پدر بزرگوار خویش فرمودند: پدرم کثیرالذکر بود و همواره یاد خدا را بر قلب و زبان جاری داشت به گونهای که وقتی همراه او راه میرفتم وی مشغول ذکر و یاد خدا بود، وقتی بر سفره غذا مشغول خوردن غذا بودیم باز هم از یاد خدا غافل نبود.
با مردم سخن میگفت، ولی این روابط اجتماعی وی را از یاد الهی دور نمیداشت، زبانش همواره به گفتن «لا اله الا الله» مترنم بود. ایشان همیشه ما را فراخوانده و از ما میخواست تا طلوع خورشید مشغول یاد و ذکر خدا باشیم و به آن گروه از اعضای خانواده که قادر به قرائت قرآن بودند، خواندن قرآن را توصیه میکرد و به آن گروه که قادر به تلاوت قرآن نبودند توصیه میکرد که ذکر خدا را بر لب جاری کنند.
(واژهی باقر به معنای شکافنده است)، امام پنجم محمدبنعلی(ع) را از آنجا که شکافنده علوم بود،"باقر العلوم" میگویند.
یک کارشناس مذهبی عنوان کرد: امام محمدباقر(ع) در ابتدای ماه رجب سال 57 هجری قمری در مدینه به دنیا آمدند و در سال 95 هجری قمری بعد از شهادت پدر بزرگوارشان امام سجاد(ع) به امامت رسیدند و تا زمان شهادتشان پیشوایی و رهبری شیعیان را برعهده داشتند.
حجتالاسلام والمسلمین عبدالهادی مسعودی، در گفتوگوهای رسانهای خود در این زمینه بیان کرد: همچنین در مناقب ابن شهرآشوب نوشته شده است «گفتهاند برای هیچ یک از فرزندان حسن و حسین(ع) این اندازه از علوم، از قبیل تفسیر کلام، فتوا، احکام، حلال و حرام فراهم نشد که برای امام باقر(ع)، فراهم شد».
حجتالاسلام مسعودی در رابطه با نقل احادیث مهم اسلامی از زبان امام محمدباقر(ع) اظهار کرد: حدیث چگونگی بهجا آوردن حج پیامبراکرم(ص) را که پس از آن دستمایه همه فقیهان شیعه و اهل سنت شد تا شکل یک حج اسلامی را معین کنند، امامباقر(ع) نقل کردند و این حدیث مهم را تعلیم دادند.
وی در خصوص حضور امام محمدباقر(ع) در کربلا گفت: اماممحمد باقر(ع) همراه پدرشان امام سجاد(ع) در روز عاشورا حضور داشتند و آن زمان این امام بزرگوار 4 ساله بودند که شاهد وقایع مصیبتبار و اندوهناک روز عاشورا بودند، در تاریخ یعقوبی در این باره آمده است که امام محمدباقر(ع) فرمودند: « من 4 ساله بودم که جدم حسین بن علی (ع) کشته شد، من شهادت وی و آنچه را بر ما گذشت به یاد دارم».
این کارشناس مذهبی در خصوص دوران سیاسی زندگی اماممحمد باقر(ع) بیان کرد: دوران امام محمد باقر(ع) همزمان با اواخر دوران حکومت اموی و شروع زوال این حکومت بودهاست، امام باقر(ع) در این زمان، اندکفرصتی برای نشر و حفظ آثار علمی یافتند و پایهگذار نهضت علمی و فرهنگی شیعه شدند.
حجتالاسلام مسعودی ادامه داد: از آن حضرت روایات بسیاری در زمینه عقاید و توحید، سنت نبوی، تفسیرقرآن، فقه، اخلاق و آداب نقل شده است، در دوره امامت او، گامهای بزرگی در تدوین دیدگاههای شیعه در رشتههای گوناگون علمی برداشته شده است، بزرگان اهل سنت نیز به احاطه علمی و دینی امامباقر(ع) گواهی دادهاند.
امام محمد باقر(ع) سرانجام در 7 ذی الحجه سال 114 قمری در زمان خلافت هشامبنعبدالملک به شهادت رسیدند، عامل شهادت ایشان را مسمومیت این امام توسط هشام بنعبدالملک دانستهاند، برخی نیز ابراهیم بنولید را عامل مسمومیت اماممحمدباقر(ع) ذکر میکنند، مرقد این امام همام در کنار پدرشان امام سجاد(ع) و عموی پدرشان امام حسن مجتبی(ع) در قبرستان بقیع در مدینه است.
|
