|
فردا سیزدهم رجب سالروز ولادت باسعادت مولای متقیان حضرت علی(ع) است. مولود مسعودی که مولود کعبه است. فاطمه بنت اسد(س) به دستور پروردگار خود این فرزند را در داخل خانه کعبه بهدنیا آورد. وقتی که دیوار خانه خدا شکافت و وارد آنجا شد، فرزند خود را به دنیا آورد و پس از 3 روز مادر و فرزند بیرون آمدند.
فقط همین ارزش برای علی(ع) کافی است؛ زیرا در دنیا نخستین و آخرین فردی خواهد بود که در کعبه متولد شده و در محراب عبادت مسجد کوفه به شهادت رسیده است.
از طرفی علی همسر حضرت زهرا(س) و پدر حسنین است و اینها اهل کساء هستند و اهل بیت که قرآن آنها را از هرگونه پلیدی و رجس به دور داشته است.
پیامبر خدا فرموده است: «ان و علیٌ ابواهُ هذه الامّه» من و علی پدران این امت هستیم و همانگونه که در دعای ندبه نیز میخوانیم علی(ع) و پیامبر از یک شجره هستند و سایر امت از یک شجره دیگر.
گفتیم یکی از برتریهای علی(ع) این است که پدر حسنین و پدر زینبین است.
علی بهترین پدر برای فرزندانش است و فاطمه بهترین مادر برای آنها و سیده النساءالعالمین است.
در حدیث منزلت پیامبر فرموده است: «اَنت منّی بمنزله هارون من موسی الّا انَّه لا نبی بعدی»
منزلت علی برای من همچون منزلت هارون به موسی است الا اینکه پس از من پیامبری نخواهد بود.
علی(ع) مظهرالعجایب است و فرزندی مظهرالعجایب دارد که این پدر و پسر عالمی را حیران میکنند.
مرحوم استاد شهریار چه خوب سروده است که: بجز از علی که آرد پسری ابوالعجایب/ که علم کند به عالم شهدای کربلا را».
در این سالها وقتی عظمت مراسم اربعین حسینی را میبینم، به عظمت این پدر و پسر بیشتر پی میبرم.
و اما پدر زینب(س) امّالمصائب نیز میباشد که چنین شیرزنی حادثه کربلا را به تکامل رسانده و قیام حسینی را به سرمنزل مقصود رسانده است. ازدامن پاک علی و فاطمه زینب به دنیا آمده است. زینبی که به قول شاعر «کربلا در کربلا میماند اگر زینب نبود».
از عظمت علی و فرزندانش هر چه گفته شود، کم است. امام حسن(ع) سبط اکبر الگوی تمامنمای کرم که بهحق نیز کریم اهل بیت لقب گرفته است و این روزها که شاهد جشن نیکوکاری هستیم، میتوانیم از این الگوی حسنه بهرههای فراوان ببریم.
و اما علی(ع) پدری الگوست که علاوه بر تربیت فرزندان نیکو نهجالبلاغه را نهتنها برای شیعیان و مسلمانان بلکه برای همه جهانیان به یادگار گذاشته است. کتابی که اخوالقرآن و کلامی فوق کلام مخلوق و دون کلام خالق است.
نهجالبلاغه را نویسندگان بزرگی چون «ابن ابیالحدید معتزلی» از علمای بزرگ اهل سنت شرح نوشتهاند و «جرج جرداق» مسیحی کتاب «صوت العداله الانسانیه» را درباره آن حضرت مینویسد آن هم پس از مطالعه 200 مرتبه نهجالبلاغه و حیف است انسان نهجالبلاغه را بخواند و نامه 31 این کتاب گرانقدر را که به فرزندش امام حسن(ع) نوشته شده، نخواند. در نامه 31 نهجالبلاغه علی(ع) به امام حسن چنین مینویسد: «... و تو را دیدم که نهتنها پاره تن بلکه همه جان منی آنگونه که اگر آسیبی به تو برسد، به من رسیده است و اگر مرگ به سراغ تو آید، زندگی مرا گرفته است. پس کار تو را کار خود شمردم و نامهای برای تو نوشتم تا تو را در سختیهای زندگی رهنمون باشد. حال من زنده باشم یا نباشم».
پرداختن به تمام مطالب و زیباییهای این نامه از فرصت و حوصله این مقاله خارج است و پدران عزیز را به مطالعه کامل آن و توجه به مضامین بلند تربیتی آن نامه دعوت میکنیم.
علی(ع) همچنین در حکمت 308 نهجالبلاغه میفرماید: «دوستی میان پدران سبب خویشاوندی فرزندان است». و در حکمت 399 نیز میفرماید: «همانا فرزند را به پدر و پدر را به فرزند حقی است؛ حق پدر به فرزند این است که در همه چیز جز نافرمانی خدا از پدر اطاعت کند و حق فرزند بر پدر آنکه نام نیکو بر فرزندش انتخاب کند. خوب تربیتش کند و او را قرآن بیاموزد».
باید از این جملات گهربار، فرزندان و پدران درسها بگیرند و حقوق همدیگر را آنچنان که شایسته است، رعایت کنند. فرزندان نباید احترام به پدر را خلاصه کنند به یک روز و هدیه دادن، بلکه در همه حال آنگونه که قرآن انتظار دارد و در چند جا و «بالوالدین احسانا» را تأکید کرده است رعایت کنند. با کمال تأسف امروز جایگاه پدران در برخی برنامهها و رفتارها نادیده گرفته میشود تا جایی که برخی برنامهها و سریالهای تلویزیونی نیز همین شیوه کاستن از جایگاه و ابهت پدر را در خانواده پیش گرفتهاند که باید برگردیم به دستورات دین و حق پدر خود را بهجا آوریم.
در پایان این مطلب مناسب دانستم به مناسبت اینکه امسال روز پدر را بدون حضور پدرم که سایه سرم بود، برگزار میکنم. یادی از زحمات آن مرحوم و همه پدران درگذشته کشور بنمایم و به روح آنان درود فرستم. بیایید قدر پدر و مادرهای خود را بدانیم.
روز پدر بر همه پدران سرزمینم مبارک باد.
|
