|
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان با تأکید بر اینکه طبیعت یکی از زیرساخت‌های اصلی زندگی و توسعه پایدار است، گفت: زیستگاه‌های طبیعی استان تنها عرصه‌هایی برای حفاظت از حیات‌وحش نیستند، بلکه بخشی از سرمایه عمومی و گنج‌های طبیعی جامعه به شمار می‌روند که سلامت آب، خاک، پوشش گیاهی، تنوع زیستی و حتی بخشی از اقتصاد محلی به پایداری آنها وابسته است و نباید توسعه این سرمایه را قربانی کند.
شهرام احمدی‌فارسانی در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به ظرفیت‌های طبیعی استان همدان اظهار کرد: همدان را بیشتر با تاریخ کهن، الوند، هگمتانه و میراث فرهنگی آن می‌شناسند، اما بخش مهمی از ثروت این سرزمین در طبیعت زنده آن نهفته است؛ در کوه‌ها، دشت‌ها، مراتع، چشمه‌ها و زیستگاه‌هایی که سلامت آنها ارتباط مستقیمی با کیفیت زندگی امروز و آینده مردم دارد.
وی با بیان اینکه مناطق حفاظت‌شده استان از جمله خان‌گرمز، لشگردر، ملوسان، آلمابلاغ و شراء را نباید صرفاً محدوده‌هایی روی نقشه دانست، افزود: این مناطق اجزای یک شبکه طبیعی هستند که در آن آب، خاک، پوشش گیاهی، حیات‌وحش و زندگی انسان به یکدیگر پیوند خورده‌اند و حفاظت از یک زیستگاه در واقع حفاظت از بخشی از زیرساخت‌های زندگی است.
احمدی‌فارسانی ادامه داد: طبیعت بدون آنکه دیده شود، خدمات مهمی به انسان ارائه می‌دهد؛ از تنظیم منابع آب و حفظ خاک گرفته تا کمک به پایداری اقلیم، فراهم کردن زیستگاه برای گونه‌های مختلف و ایجاد ظرفیت برای گردشگری، آموزش و پژوهش و حتی شکل‌گیری بخشی از فعالیت‌های اقتصادی جوامع محلی.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان با اشاره به مطالعات انجام‌شده در زمینه زیستگاه‌های استان، گفت: بررسی‌ها نشان می‌دهد بخش‌هایی از همدان از ظرفیت زیستی مناسبی برای گونه‌هایی مانند قوچ و میش، کل و بز، سنجاب زمینی، خرس قهوه‌ای و سیاه‌گوش برخوردار است و حضور این گونه‌ها نشان‌دهنده وجود شرایط مناسب زیستی در بخش‌هایی از استان است.
وی گفت: این ارتباط طبیعی تحت فشار قرار دارد و تغییر کاربری اراضی، تخریب مراتع، فشار بر منابع آب و گسترش فعالیت‌های انسانی می‌تواند به تدریج موجب کوچک شدن و گسست زیستگاه‌ها شود.
احمدی‌فارسانی وضعیت دشت اسدآباد و زیستگاه میش‌مرغ را نمونه‌ای از پیامدهای محدود شدن زیستگاه‌ها دانست و تصریح کرد: هنگامی که زیستگاه یک گونه محدود می‌شود، موضوع تنها به تهدید یک گونه جانوری یا پرنده خلاصه نمی‌شود، بلکه بخشی از تعادل میان کشاورزی، منابع آب، پوشش گیاهی و تنوع زیستی نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
وی افزود: گسست و کاهش کیفیت زیستگاه‌ها در بسیاری از موارد می‌تواند تعارض میان انسان و حیات‌وحش را نیز افزایش دهد، زیرا گونه‌ای که زیستگاه و منابع طبیعی مورد نیاز خود را از دست می‌دهد، ناگزیر به سکونتگاه‌ها و فعالیت‌های انسانی نزدیک‌تر می‌شود.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان با تأکید بر اینکه حذف حیوانات نمی‌تواند راه‌حل اصلی تعارض انسان و حیات‌وحش باشد، گفت: زمانی که ریشه تعارض در تخریب یا تضعیف زیستگاه قرار دارد، راهکار پایدار نیز باید از حفاظت و احیای همان زیستگاه آغاز شود.
وی حفاظت از طبیعت را فراتر از اعمال ممنوعیت‌ها دانست و اظهار کرد: حفاظت در واقع به معنای حفظ تعادل است و این تعادل بدون مشارکت مردم محلی، کشاورزان، دامداران، پژوهشگران، رسانه‌ها، سازمان‌های مردم‌نهاد و دستگاه‌های اجرایی به دست نمی‌آید.
احمدی‌فارسانی با اشاره به ارتباط مستقیم حفاظت از طبیعت با اقتصاد و توسعه، بیان کرد: زیستگاه سالم می‌تواند زمینه‌ساز گردشگری مسئولانه، آموزش، پژوهش، اشتغال محلی و شکل‌گیری کسب‌وکارهای سازگار با طبیعت باشد، مشروط بر اینکه بهره‌برداری از طبیعت به فرسایش و نابودی سرمایه طبیعی منجر نشود.
|
