|
زمانی که آمریکا و اسرائیل تصمیم به حمله و تجاوز به ایران گرفتند بسیاری از حکام منطقه و آینده گویان و پیشگویان کار ایران را تمام شده دانسته و سرنوشت آن را همچون عراق، افغانستان ، ونزوئلا و هر کشوری که آمریکا با جنگ آن را در اختیار گرفته، میدانستند.
کشورهای اشغال شده، غارت شده، مصرف شده و در نهایت با انبوهی از مشکلات رها شده که البته موضوع غارت و مصرف در مواردی همچنان ادامه دارد.
اما سرنوشت ایران اینچنین نشد و گذشت زمان ثابت کرد که تمدن ایران قوی تر از تمام داشتههای دشمنان عمل میکند و این ایران است که همچنان خواهد ماند و دشمنان هم تمام میشوند.
برای درک بهتر این موضوع دقت در سخنان شروین وکیلی، نویسنده، پژوهشگر و اسطورهپژوه ایرانی در نشستی با عنوان «جنگ، صلح و ایران» راهگشا است.
این پژوهشگر علوم اجتماعی در بخشی از سخنان خود گفته است؛ «به گمان من، ما شش تمدن داریم. تمدن نیز تعریف روشنی دارد، اما مرسوم است که این واژه را برای هر چیزی به کار میبرند؛ تمدن ایلام، تمدن آزتکها، تمدان هند، تمدن چین، تمدن ایران، تمدن سیاهپوستان و تمدن اسلامی. اگر بخواهیم واژه تمدن را بهصورت علمی به کار ببریم، باید آن را بهعنوان بزرگ مقیاسترین سیستم اجتماعی انسانی با تعریفی مشخص در نظر بگیریم. در کل تاریخ، 6 تمدن داشتهایم که سه تای آنها تاکنون منقرض شدهاند: تمدن مصر، تمدن آمریکای مرکزی و تمدن آمریکای جنوبی. تمدن ایران، تمدن اروپا و تمدن چین باقی ماندهاند. نخستین تمدنها حدود پنج هزار و چهارصد سال پیش در ایران و مصر شکل گرفتند.
در ایران، الگوی جنگ متفاوت است و یکی از دلایل آن این است که ما حوزه تمدنی بزرگی داریم که مقدم بر دولت است؛ این دولت نبوده که تمدن را ساخته، بلکه تمدن بوده که دولت را ساخته است. بنابراین، دولتها فرو میریزند، اما تمدن همچنان باقی میماند و دولت نیرومندتری را پدید میآورد؛ در حالی که در جاهای دیگر چنین نیست. وضعیتی که اکنون داریم، ادامه مستقیم تاریخ است. اگر تاریخ ایران را بدانید، این جنگها برایتان نامنتظره نخواهد بود.
با ساختارهای سیاسیای مواجهیم که حافظه تاریخی ندارند، چه در داخل ایران و چه در خارج از ایران. وقتی انتظارهایی دارند که محقق نمیشود و نتیجهای کاملا معکوس به دست میآید، یکی از دلایلش این است که تاریخ نمیخوانند. باید تاریخ را شناخت و بر اساس آن برنامهریزی کرد؛ در غیر این صورت، برنامهای هدفمند و تاریخساز از دل آن بیرون نخواهد آمد.ایرانزمین قلمرویی است که هم از نظر جغرافیا، هم از نظر انباشت تمدنی، و هم از نظر منابع طبیعی و انسانی، جایگاهی ویژه دارد و همواره منبعی ارزشمند بوده است.
اگر به آن دست بزنید، کل دنیا تغییر میکند. ایران همواره وسوسهبرانگیز بوده است و ارتشهای بزرگ بارها به آن حمله کردهاند؛ در غرب، اسکندر و در شرق، چنگیز. غارت ایران همواره وسوسهکننده بوده است، اما کسانی که میخواهند ایران را غارت کنند، ایران را نمیشناسند و آنان که میخواهند ایران را مصرف کنند، تاریخ مصرف کوتاهی دارند.
ساختار ایران به گونهای است که نمیشود آن را غارت کرد. ایران را میتوان ۳۰ سال یا ۵۰ سال غارت کرد، اما 3هزار سال نمیشود ایران را غارت کرد. دوران مصرف شدن ایران کوتاه است. ما با همان چیزی روبهرو هستیم که همیشه بودهایم. قطع شدن ارتباط ایران با خارج، مایه ویرانی ایران است. ایران تمدنِ راههاست و در راه و تبادل زنده است؛ با راه ابریشم زنده است و در چنین دورهای زندگی میکنیم.»
آنچنان که مشخص است جنگ تحمیلی با آمریکا ریشههایی تمدنی ایران را بار دیگر عیان کرده و به رخ کشیده است آن هم در جنگی که می توان آن را به نوعی جنگ تمدنها دانست.(به شرط مفروض بودن یهودیت بعد از موسی به عنوان طرف دیگر جنگ و نه آمریکایی که تکبر استقلال ۲۵۰ ساله خود را جشن میگیرد غافل از آنکه مستعمره رژیم صهیونیستی است.)
در این جنگ طرفی که سربلند و مقتدر بیرون آمده، ایران و مردم متمدن آن با افتخار به تمدن ایرانی - اسلامی هستند، موضوعی که لازم است بیشتر در آن تأمل و قدر آن دانسته شود.
|
