|
در این ارتباط اغلب نظرات و حتی انتقادهای کارشناسان و مدیر یک واحد تولیدی در خصوص فرآوری و بستهبندی خشکبار در همدان که میگفت: خیلی از صنایع و کارگاههای تبدیل محصولات زراعی و باغی در استان فقط سه ماه از سال را فعال هستند و در بیشتر ماههای سال باید از جیب خود بخورند، شنیدنی است اما در مقابل کشاورزان و تولیدکنندگان محصول سیر به خصوص در روستاهای واقع در منطقه امامزاده کوه «امامزاده محسن(س)» نیز میگویند: وجود کارخانجات تبدیلی میتواند کاملکننده زحمات و تلاش چندین ماهه کشاورزان این منطقه باشد و حتی زمینههای اشتغال جوانهای بیکار این منطقه را فراهم آورد چرا که اگر محصول سیر فقط برای مصارف عادی خانوادههای ایرانی باشد مانند سال 1397 باید با قیمتهای بسیار پایین و هر کیلوگرمی حدود 5 هزار تومان در زمان برداشت به فروش رود که همهاش برای کشاورزان ضرر خواهد بود و هزینههای کارگری آن را هم جبران نمیکند.
در این باره از زبان خود کشاورزان منطقه شنیدهایم که چنانچه امسال هم تجار کشورهایی نظیر پاکستان و افغانستان و تاجیکستان برای خرید محصول سیر به ایران و همدان نمیآمدند، قیمت محصول سیر سال جاری نیز در حدود همان 5 هزار تومان و پایینتر باقی میماند گویا تجاز این کشورهای همسایه محصول سیر ایران را که بهترین کیفیت را در جهان داراست، برای فرآوریهای گوناگون در کشور خود خریداری میکنند که یکی از این محصولات فرآوری شده اسپری سیر میباشد که به عنوان طعمدهنده غذا از آن استفاده میشود.
حال اینکه چنین محصول فرآوری شده با چه ارزش افزوده و قیمت بالایی مجدداً از طریق همین کشورهای مبدأ به ایران خودمان صادر میشود و برمیگردد جای حرفهای فراوان دارد و اینکه ایجاد کارگاههای اسپریسازی نیز در مناطقی نظیر همدان و استانهای خراسان برای تولید اسپری سیر و زعفران تا چندین هزار نفر اشتغالزایی خواهد داشت و چه ارزشهای افزودهای ایجاد میکند، بحثهای جداگانهای میطلبد که در یادداشت امروز ما نمیگنجد!
|
