|
عصر روز جمعه، 2 دختر ۱۷ ساله در پیادهراه بوعلی اقدام به سرقت تلفن همراه یکی از عابران کردند. مأموران کلانتری ۱۳ پس از دریافت گزارش مردمی مبنی بر وقوع سرقت، بلافاصله وارد عمل شدند و این 2 نوجوان را هنگام فرار شناسایی و دستگیر کردند.
فرمانده انتظامی شهرستان همدان از سابقه کیفری این 2نوجوان خبر داده و در این باره گفت که پیشتر نیز از فروشگاههای سطح شهر سرقت کرده بودند و پس از براساس بررسیهای اولیه مشخص شد، این 2 نفر مدتی است سرقت را بهعنوان منبع اصلی درآمد و شغل خود انتخاب کردهاند، از طرفی هم متأسفانه خانوادههایشان نیز به دلایل مختلف، از جمله تکرار جرم، آنها را طرد کردهاند که شاید یکی از دلایل سرقت همین طردشدن ازخانواده باشد.
هادی نجفیصالح افزود: این افراد به کلانتری منتقل شدهاند و تحقیقات تکمیلی در حال انجام است.
نوجوانی؛ دورهای تعیینکننده در شکلگیری هویت است
یک روانشناس و مشاور خانواده در اینباره به همدانپیام گفت: پدیده گرایش برخی نوجوانان، چه دختر و چه پسر، به رفتارهای خلاف قانون و پرخطر نظیر سرقت، به جای تمرکز بر تحصیل و فعالیتهای سالم، یکی از چالشهای پیچیده جوامع امروزی است که نیازمند بررسی علمی و همهجانبه است، این معضل نتیجه تلاقی عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و اقتصادی است که بهصورت زنجیرهای نوجوانان را به سمت چنین رفتارهایی سوق میدهد.
بهزاد فیضیمنش با تأکید بر اینکه نوجوانی دورهای حساس در شکلگیری هویت فردی و اجتماعی است، تصریح کرد: در این دوره، نوجوان به دنبال یافتن معنا، تعلق و اثربخشی در محیط پیرامون خود است. نیازهایی مانند احترام، تعلق، اعتمادبهنفس و شناسایی نقش در جامعه در این سن برجسته میشوند.
وی ادامه داد: متأسفانه در بسیاری از موارد، نوجوانان با مشکلاتی مانند کمبود حمایتهای عاطفی در خانواده، نبود الگوهای رفتاری سالم، فشارهای تحصیلی و اجتماعی و مواجهه با تبعیض و نابرابریهای ساختاری روبهرو هستند که این عوامل تأثیر منفی شدیدی بر سلامت روان و اجتماعی آنها میگذارد.
فیضیمنش افزود: علاوه بر این، شرایط نامطلوب اقتصادی و اجتماعی نظیر بیکاری والدین، فقر، نابرابری در دسترسی به منابع آموزشی و فرهنگی و ضعف شبکههای حمایتی اجتماعی، نقش بهسزایی در تشدید این معضل دارند.
این روانشناس تأکید کرد: در چنین شرایطی، نوجوانان ممکن است برای جلب توجه، کسب قدرت موقتی یا برآوردن نیازهای روانی و هیجانی خود به سرقت و سایر رفتارهای بزهکارانه روی آورند. همچنین نباید نقش گروه همسالان و فشارهای محیطی را در این میان نادیده گرفت.
در پایان باید گفت معضل رویآوردن نوجوانان به رفتارهای پرخطر و بزهکارانه، مسألهای فردی نیست؛ بلکه چالشی ساختاری است که حل آن نیازمند همکاری تمامی نهادهای اجتماعی، آموزشی، خانوادگی و دولتی است، سرمایهگذاری در سلامت روان نوجوانان، نهتنها از بروز آسیبهای متعدد جلوگیری میکند، بلکه زمینهساز توسعه انسانی، فرهنگی و اقتصادی پایدار خواهد بود؛ بنابراین توجه جدی به این موضوع، کلید تضمین آیندهای امن، سالم و امیدبخش برای جامعه است.
دستگیری این 2 دختر نوجوان تنها یک خبر جنایی نیست؛ بلکه زنگ خطری برای جامعه است و این پرسش را به ذهن میآورد که چطور ممکن است نوجوانی ۱۷ساله، باید در مسیر تحصیل و رشد سالم باشد، به جایی برسد که سرقت را شغل خود بداند؟ چه خلأهایی در خانواده، مدرسه یا ساختارهای حمایتی اجتماعی وجود دارد که سبب میشود کودکی به جای تجربهکردن نوجوانی، به سمت تکرار جرم و در نهایت طردشدگی سوق داده شود؟
پرونده این 2 نوجوان اکنون در حال بررسی است و برای سپری شدن مراحل قانونی به مرجع قضایی منتقل شدهاند؛ اما شاید وقت آن رسیده باشد که جامعه نگاهی جدیتر به پیشگیری و بازپروری داشته باشد تا نوجوانی قربانی سرنوشت تلخ نشود.
|
