|
واقعیت تلخ این است که غار علیصدر به جای آنکه ویترین تمدنی همدان باشد، به گروگان عدهای قلیل از اهالی روستای مجاور تبدیل شده است. این افراد با تکیه بر حس «مالکپنداری»، هر زمان که منافع شخصی و سهمخواهیهایشان به خطر میافتد، درِ غار را به روی گردشگران میبندند و با بدترین برخوردها، اعتبار بینالمللی استان را لکهدار میکنند. پرسش اصلی از متولیان گردشگری و دستگاههای امنیتی استان اینجاست: کلید غار علیصدر در دست سرمایه گذار بخش خصوصی است یا متولی گردشگری دولتی یا معترضان محلی؟
اگر استان توان نظارتی و اقتدار لازم برای اجرای یک قرارداد قانونی را ندارد، چرا با آبروی گردشگری بازی میکند؟
سپردن مدیریت به یک شرکت غیربومی بدون در نظر گرفتن پیوستهای امنیتی و ناتوانی در مهار زیادهخواهیهای سازمانیافته، نتیجهای جز فراری دادن سرمایهگذار و تحقیر گردشگر نداشته است. این «غده سرطانی» که در لایههای جامعه محلی ریشه دوانده، با مصلحتاندیشی و سکوت درمان نمیشود.
اگر مسئولان ارشد استان توان جراحی این وضعیت و پایان دادن به باجخواهیهای محلی را ندارند، صادقانهترین راهکار این است: علیصدر را برای همیشه تعطیل کنید.
تعطیلی غار بسیار عزتمندانهتر از آن است که ویترین گردشگری ما، صحنه قلدری کسانی باشد که خود را مالک انفال میدانند.
|
