|
امسال نخستین بحران در حوزه آب به شکلی رخ داد که نگرانیها از وقوع جنگ آب در کشور با مدیریتهای نادرست در این حوزه را افزایش داد.
تخریب خط لوله انتقال آب یزد در اصفهان که یزد را تعطیل کرد و رئیسجمهور هم دستور داد تا خط لوله تعمیر شود و در این میان آب سد زایندهرود هم رها شد تا در اقدامی احساسی آب در زایندهرود جاری شود، اتفاقی بود که بر نگرانیها افزود.
در این حوزه، مدیریت توزیع آب به نحوی بوده که از قدیم حداقل سه استان با هم جدال داشتهاند.
اصفهانیها به یزدیها شکایت میکنند و صنایع آببر و کشاورزی در آنجا را مقصر میدانند، یزدیها مشکل آب آشامیدنی دارند و استان چهارمحال و بختیاری هم مشکل را در این میداند که سرچشمه رودخانه زایندهرود در این استان است.
جدای از این جدالها، این وضعیت جدید که برخی تلاش دارند نفوذ دشمنان در بروز آن را مستند کنند، نیازمند تجدیدنظر در مدیریت توزیع آب در کشور است زیرا پیگیری این شیوه پیامدهای نامناسبی داشته و کشور را به سمت جنگ آب برده است.
در این زمینه، علیرضا چیذری، رئیس انجمن صنفی کارفرمایی تولید، تأمین، توزیع و صادرکنندگان تجهیزات پزشکی و دارویی بر این باور است که: «در یک کشور خشک، صنایع آببر و همهچیز را خودمان بکاریم و همهچیز را خودمان بسازیم خیانت به نسلهای آینده است. کاشت برنج در مرکز ایران خیانت است. خودکفایی گندم با آب چاه خیانت است. با این تفکر هر آنچه اجداد ما در آبخیزداری در ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال گذشته کردند و پخش جمعیت اعتدالی و تجربی در حوزههای آبخیزداری در این هزارهها شد، تا چند سال آینده بر باد خواهد رفت. ایران جان در شهرهای فعلی گنجایش رشد جمعیت را با این نوع آب نخواهد داشت. شهرهایی در جنوب با سیستمهای جدید آبی و انرژی نوین از پایه باید ساخت. به هیچعنوان نباید اجازه رشد عرضی و طولی و ارتفاعی به شهرهای مرکزی ایران داد. شهرهایی چون نطنز، یزد، اصفهان، مشهد، قم، کاشان، کرمان و تهران و... باید با کاهش شدید ساخت و ساز و جمعیت محدود شوند. تأسیسات جدید و انرژیهای نوین باید در حاشیه دریاها در جنوب و رودخانهها در غرب شکل گیرند. هرگونه ایجاد نیروگاه در مرکز ایران از آبی و خورشیدی و فسیلی خیانت به آیندگان است چون سبب تمرکز جمعیت در حوزههای خشکابی میشود. مدیریت خاک و آبخیزداری باید الگوی رشد جمعیتی شود.»
هرچند بسیاری از اتفاقاتی که وی خیانت خوانده، رخ داده است و کشور در وضعیت آبی نامناسبی قرار گرفته و ناترازی آب نیز به انبوه ناترازیها اضافه شده است، اما با توجه به اولویت یافتن اقتصاد در کشور برای خروج از ناترازیها نیاز است در برنامهریزیهای استانی و کشوری برای توسعه به این مهم توجه شود.
به همین دلیل لازم است درباره توسعه استان همدان، افزایش جمعیت آن، استقبال از صنایع آببر مانند فولاد و... و تلاش برای افزایش ساخت و ساز و توسعه افقی و عمودی شهر و روستاها بازنگری جدی انجام شود. دیگر نمیتوان بدون در نظر گرفتن عامل مهم آب و احتمال بروز جنگ از توسعه ناپایدار با پوشش توسعه پایدار سخن گفت و لازم است مهمترین عامل یعنی آب در تمامی برنامههای استان لحاظ شود تا از جدالهای آینده با توجه به وضعیتی آبی استان پیشگیری شود.
|
