|
۱ تیرماه ۱۳۴۶؛ چند مرد، یک نردبان، چند تیوب و غاری تاریک در دل کوه. خبری از قایقهای گردشگری، مسیرهای روشن و امکانات امروزی نبود. دهانه غار سوراخ کوچکی بود و برای ورود باید از نردبان پایین میرفتند. درون غار نیز تیوب، وسیلهای برای پیش رفتن روی آب بود. یکی از آن مردها محمد فیضی، خبرنگار جوان همدان بود؛ خبرنگاری که آن روز ۱۷ صفحه درباره غار نوشت و عکاس همراهش بیش از ۱۰۰ فریم عکس ثبت کرد. چند روز بعد، این گزارش در تهران منتشر شد و نام علیصدر را فراتر از همدان برد.
به گزارش همدان پیام ، پاسخ خودش روشن است غار را کسی کشف نکرده است؛ غار وجود داشت. مردم روستای علیصدر از آب غار استفاده میکردند و پیش از سال ۱۳۴۶ نیز افرادی برای شناخت آن وارد غار شده بودند. بنابراین آنچه در تیرماه ۱۳۴۶ اتفاق افتاد، بیشتر از آنکه «کشف» باشد، آغاز معرفی گسترده رسانهای غار علیصدر بود. به مناسبت روز جهانی غار، پای روایت این خبرنگار پیشکسوت نشستیم؛ روایتی از سالهایی که برای رسیدن به خبر باید راهی میدان میشدند و فناوری هنوز فاصله زیادی با اتاقهای تحریریه داشت.
محمد فیضی در سال ۱۳۴۵ معلم بود و برای تعطیلات تابستان به دنبال کاری میگشت. یکی از دوستانش پیشنهاد کرد به دفتر نمایندگی روزنامه اطلاعات در همدان مراجعه کند. پس از یک هفته آموزش و انجام مصاحبه در تهران، فعالیت خبرنگاری خود را آغاز کرد و حدود ۱۰ سال در این حرفه ماند.او ابتدا قرار بود اخبار فرهنگی و ورزشی را پوشش دهد، اما خیلی زود دامنه فعالیتش گسترده شد و اخبار حوادث و مسائل اجتماعی را نیز دنبال کرد.
فیضی میگوید در آن سالها خبرنگاری حقوق ثابت نداشت و انگیزه اصلی او برای ادامه کار، علاقه بود. برای رسیدن به اخبار حوادث، او منابعی در بیمارستان پهلوی آن زمان داشت. نگهبانان بیمارستان در صورت انتقال مصدومان حوادث، او را مطلع میکردند تا بتواند سریع خود را به بیمارستان برساند. او همچنین ستون «الو الو ۲۸۲۸» را راهاندازی کرده بود تا مردم اخبار و مشکلات شهر را تلفنی گزارش کنند؛ روشی ابتدایی اما مؤثر برای ایجاد یک شبکه خبری مردمی.
یکم تیرماه ۱۳۴۶، خبری از تهران به دفتر نمایندگی همدان رسید. نورالدین نوری، رئیس سازمان شهرستانها، از وجود غاری در روستای علیصدر خبر داده و خواسته بود موضوع پیگیری شود.فیضی که عضو کلوپ کوهنوردی سینا نیز بود، همراه محمد همایونی و چند کوهنورد دیگر راهی علیصدر شد. آنها در ۱۲ تیرماه ۱۳۴۶ وارد غار شدند. دهانه غار کوچک بود و ورود به آن با نردبان انجام میشد. درون غار نیز تاریکی و آب، حرکت را دشوار میکرد. گروه با امکانات محدود آن زمان، از تیوب برای حرکت در بخشهای آبی استفاده کرد. فیضی در این بازدید ۱۷ صفحه گزارش تهیه کرد و محمدمهدی استعدادی، عکاس، بیش از ۱۰۰ فریم عکس گرفت.
|
