|
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران با اشاره به قتل دختر ۱۴ ساله گیلانی توسط پدرش، نسبت به بیتوجهی به اجرای مادهای مبنی بر تشکیل «پرونده شخصیت» توسط مددکاران اجتماعی در قانون آئین دادرسی کیفری جدید انتقاد کرد.
به گزارش ایسنا، سید حسن موسوی چلک در گفتوگویی با موضوع تحلیل ابعاد اجتماعی قتل رومینا با احمد رحیمی، نائب رئیس کانون سراسری مراکز مددکاری اجتماعی کشور، با بیان اینکه در این بحث بهدنبال مقصر نیستیم، به این موضوع که چرا از منظر اجتماعی حساسیت جامعه نسبت به این اتفاق بالا رفته است، از آنجایی که میدانیم این اتفاق نه نخستین و نه آخرین است، گریزی زد و گفت: اخباری از این دست نه تازگی دارند و نه تمام شدنی است و ما نمیتوانیم آن را به صفر برسانیم.
وی افزود: جرمی در جامعه رخ داده است؛ معمولاً مردم نسبت به وقوع جرایم واکنش نشان میدهند. جرمی که رخ داد قتل بود، حتی اگر قتل غیرعمد هم باشد، جامعه نسبت به آن حساسیت نشان میدهد، چه برسد به اینکه آنچه اتفاق افتاد قتل عمد بود. معمولاً افکار عمومی واکنش بیشتر و تندتری نسبت به این موضوع نشان میدهد که این واکنشها طبیعی است و مردم نمیتوانند نسبت به جامعهای که زندگی میکنند، بیتفاوت باشند.
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایرانی تصریح کرد: از منظر اجتماعی قتلی که اتفاق افتاد، توسط ولی قهری (نزدیکترین فرد به این دختر یعنی پدرش) به وقوع پیوست. هرچه جلوتر میرویم شرایطی که سبب میشود افکار عمومی حساسیت بیشتری نشان میدهند، بیشتر خودش را نشان میدهد، که چرا این مقدار واکنش را در مدت کوتاه داشتهایم.
موسوی چلک در ادامه با اشاره به روش قتل «رومینا» بیان کرد: آنطور که در اخبار آمده است، در ابتدا بحث خفه کردن بود که پدر موفق نشد اما درنهایت با استفاده از داس اتفاق رخ میدهد اما اینکه چه اتفاقی میافتد که فرد به این مرحله میرسد که جرم فجیع را انجام میدهد، طبیعتا نیازمند اطلاعات دیگر و بررسی وضعیت روانشناختی پدر خواهد بود.
این مددکار اجتماعی ادامه داد: اما موضوع بعدی این است که این جرم در جایی رخ میدهد که امنترین جا برای هر فردی است و آن «خانه» است. این جرم در آرامترین و گرمترین کانون رخ میدهد. نکته دیگر این است که موضوع به مسائل ناموسی برمیگردد؛ زمانی که موضوع به ناموس برمیگردد رگ غیرت ما باد میکند و در این شرایط آنچه مطرح شد و آنچه اطرافیان دختر مطرح میکنند، این است که به نوعی بحث حیثیت، حیا و آبرو و موضوعات مشابه در مسائل ناموسی بیشتر تحت شعاع قرار میگیرد و در چنین شرایطی معمولا انتظار این است که واکنشها، واکنشهای شدیدتری باشد؛ زیرا این تلقی در جامعه وجود دارد که اطرافیان و خانواده باید واکنشی در شأن کسی که به هر دلیلی از طریق مسائل ناموسی آبروی خانواده را تحت شعاع قرار میدهد، داشته باشد؛ که از منظر بنده این موضوع درست نیست و بالاخره هر فردی ممکن است خطا کند و راه بازتوانی برای افراد وجود دارد، حتی دین ما نیز راه توبه را باز گذاشته است.
مؤسس اورژانس اجتماعی در این رابطه به چند موضوع اشاره کرد و یادآور شد: یک موضوع محیط کوچکی است که این اتفاق در آن رخ داده است؛ یعنی در جایی که مردم یکدیگر را میشناسند و روابط چهره به چهره است، موضوعی با این ذهنیت و این برداشت که ممکن است رابطهای ایجاد شده باشد زیرا پسر، کودک را چند روز در خانه نگه داشته است، بنابراین فشار اجتماعی بر روی خانوادهها در محیطهای کوچک بسیار بیشتر از محیطهای بزرگ است.
موسوی چلک افزود: اغلب زمانی که موضوع به حوزه ناموس باز میگردد، معمولاً واکنشها به شدیدترین شکل ممکن به وقوع میپیوندد. اغلب زمانی که موضوع ناموسی میشود سعی میکنند خودشان انتقام بگیرند که راههای آن میتواند متفاوت باشد و در این مورد راهی که انتخاب شد، از بین بردن دختری بود که از منظر خانواده زمینهای را فراهم کرده که آبروی خانواده برود، اگرچه باید شرایط داخل خانواده را پیش از قتل نیز بررسی کرد؛ اینکه کودک در چه شرایطی زندگی میکرد و روابط دختر با پدر، مادر و سایر اطرافیان چگونه بوده است که این موضوعات میتواند ابعاد اجتماعی را وسیعتر کند.
|
