|
امسال صعود تیم فوتبال شهرداری همدان به لیگ دسته یک کشورمان به عنوان یک اتفاق تازه و شگرف در تاریخ تیمداری شهرداری به ثبت رسیده و علاقهمندان به ورزش فوتبال در این دیار ورزشدوست را نیز به شوق آورد، اما این اتفاق خوب میرود تا در تندباد شک و تردیدهای برخی اعضای شورای اسلامی شهر همدان نسبت به تیمداری در عرصه فوتبال حرفهای دچار تلاطم شود.
هفته گذشته بود که کموکیف آمادهسازی و یارگیری تیم شهرداری برای حضور در رقابتهای فصل جدید دسته یک کشور در صحن شورای اسلامی شهر همدان توسط اعضای شورا به بحث و بررسی گذاشته شد، اما برخی از اعضای شورا مخالفت خود با تیمداری شهرداری در سطح حرفهای فوتبال از جمله دسته یک را علنی ساختهاند که به موضوع روز در صفحات ورزشی مطبوعات استان تبدیل شده است .
کرباسیان رئیس کمیسیون نظارت و بازرسی شورای اسلامی شهر از جمله افرادی است که مخالفت خود در اینباره را به زبان آورده است. مخالفت و موافقت اعضای یک تشکل رسمی با هر موضوع و امر مهمی که به سرنوشت جامعه هدف خود ارتباط دارد، یک موضوع طبیعی و البته که ضروری و مفید خواهد بود، اما اشاره کرباسیان به این نکته که پرداختن به امور تیمداری حرفهای بسیار پیچیده و وقتگیر خواهد بود و شهرداری را از تمام امور غیرورزشی بازخواهد داشت، حرفی تازه و قابل تأمل است و به راحتی نمیتوان پذیرفت.
پرسش اینجاست که مگر سازمان معتبر و محوری و تشکیلاتی نظیر شهرداری که از با سابقهترین سازمان و تشکیلات رسمی در ایران به شمار میآید، تعریف درست و تبیین شدهای برای معاونتها و حوزههای مختلف اقتصادی، فرهنگی و عمرانی خود ندارد؟!
اینکه تیمداری در ورزش فوتبال حرفهای بسیار هزینهبر و پرخرج است حرف درستی است و بهطورقطع چنین هزینه و سرمایهگذاری برای شهرداریهای استان همدان که از لحاظ منابع کسب درآمد در مقایسه با بسیاری کلانشهرها و شهرهای بزرگ، محدودیتهای شدید دارد، حرف درستی است و بهطورقطع در کلانشهر همدان چالشهای فراوانی پیش روی مدیریت شهری وجود دارد که برای حلوفصل چنین چالشها بخصوص در مناطق حاشیهنشین و محلات فقیر شهر، سرمایه و منابع مالی فراوانی لازم است که در حیطه توان مدیریت شهری در همدان نیست و خلاصه اینکه در کلانشهری چون همدان لازمتر و اولیتر از توسعه ورزش فراوان است، اما چه میشود کرد که خیلی مواقع و در انتخاب بین اهم و فیالاهم، باید صورت را با سیلی سرخ نگه داشت.
واقعاً آیا مگر بسیاری از شهرهای بزرگ و کوچک کشورمان که علاوه بر چند رشته ورزشی در فوتبال هم تیمداری میکنند، تمام کارهای خود را رها کرده و دنبال فوتبال افتادهاند؟!
مگر یک تیم فوتبال در سطح دسته یک صرفنظر از کم و بیش پول و مخارج حالا بگوییم سنگین، چه مشکل و ضروریاتی لازم دارد که دیگر امور شهر و شهرداری را تعطیل کرده و بخواهیم فقط چراغ خانه فوتبال را روشن نگه داریم؟!
در اینخصوص به نکات زیادی میتوان اشاره کرد و حرفهای فراوانی هم هست که شاید طرح آن مقال امروزمان را به درازا بکشاند، اما فقط یک حرف و یک درد کهنه را باید با کرباسیان در میان گذاشت، اینکه بزرگترین مانع رشد ورزش بخصوص فوتبال در استان همدان سوای مشکل مالی، فقر دیدگاه ورزش حرفهای نزد مسئولان ماست، همان چیزی که شما هم از ورود به آن واهمه دارید!
تجربه گوهری است که فقط با تجربه کردن به دست میآید. مسئولان عزیز شهر و استان ما بخصوص شوراهای اسلامی و شهرداریها که در شرح وظایف خود توسعه فرهنگ همگانی را هم برعهده دارند، باید بدانند که برای ورود به کارهای بزرگ باید روی پای خود بایستند و مسئولیتهای بزرگ را برای چیره شدن بر کارهای کوچکتر بپذیرند!
پرداختن شهرداریها به ورزش محلات لازمه استحکامبخشی به گامهای توسعه ورزش شهر است، اما چنانچه تجربه ورزش حرفهای هم باشد، برای توسعه و هدفمندسازی ورزش محلات هم بهتر میشود برنامهریزی کرد.
|
