|
روزی روزگاری باور اینکه همدان آب نداشته باشد و شهری کمآب و با بحران آب باشد، برای همه سخت بود اما با اتفاقات بحران آب سالهای اخیر و خشک شدن سد اکباتان و سختیهای آن اکنون این موضوع باورپذیر شده و همه به شرایط بحرانی آب همدان واقف هستند.
البته امسال بارشها خوب بوده و به نوعی ترسالی دوباره سد اکباتان را پر کرده و به نظر بحران آب همدان با اقداماتی که انجام شده به ویژه انتقال آب از تالوار حل شده است.
اما این تمام ماجرا نیست و موضوع همدان آب ندارد همواره مطرح است و لازم است در سیاستهای مصرف و توزیع آب استان این واقعیت در نظر گرفته شود.
نباید پر بودن سد ما را فریب دهد که بحران تمام شده و دیگر مشکلی در حوزه آب نداریم در حالی که آنچه در بحران آب همدان رخ داد مربوط به یکسال نبود و آن نتیجه سیاست های غلط و اشتباه گذشته در مصرف آب به ویژه مصرف آبهای زیرزمینی استان بود.
روشن است با یک سال ترسالی این میزان مصرف جبران نشده و هنوز وضعیت آبهای زیرزمینی استان در شرایط خوبی نیست.
به همین دلیل تداوم سیاست کاهش و مصرف بهینه آب در تمام حوزهها بهویژه صنعت و کشاورزی ضروری است.
در این مسیر نباید شاهد این بود که مثلاً جهاد کشاورزی به دنبال توسعه گلخانهها و کشتهای کمآببر باشد اما دستگاهی دیگر اتفاقاتی را رقم بزند که تمام سیاستها در این حوزه را با چالش جدی مواجه کند و بحران آب را تداوم دهد.
اکنون در استانهایی مانند اصفهان که با مشکل آب و فرونشست مواجه شدهاند استقرار برخی صنایع آببر ممنوع شده و به نظر میرسد همدان هم پس از بحران آب به ناچار باید به این سمت حرکت کند وگرنه مشکلات بیشتری در حوزه آب را تجربه خواهد کرد. مشکلاتی که از هماکنون میتوان از وقوع آن پیشگیری کرد.
استقبال از صنایع آببر به امید استفاده از پساب تصفیه شده نیز در صورت استفاده بدون لحاظ کردن استانداردها بحرانآفرین خواهد بود.
زیرا در چرخه آب بخشی از این فاضلاب باید به چرخه طبیعی بازگردد تا جبران استفاده بیاندازه از منابع آبی زیرزمینی به نوعی شود.
با این اوصاف در سیاستهای مصرف بهینه از آب با توجه به اینکه همدان آب ندارد باید تجدیدنظر شود و تنها فشار بر بخش کشاورزی برای مصرف بهینه و اصولی نباشد زیرا فشار تنها بر یک بخش سبب میشود سهم بخشهایی مانند صنعت از آبی که نیست بیشتر شود و مشکلات استان های صنعتی در این حوزه بیش از این دامنگیر استان شود.
|
