|
یکی از مهمترین آثار کشفشده بقاع متبرکه استان همدان، کتیبه امامزاده محسن یا همان امامزاده کوه است که پس از بازخوانی موجب ورق خوردن برگ دیگری از تاریخ بقاع متبرکه همدان شد. این کتیبه داستان جالبی دارد و موضوع آن به این میپردازد که در 201 سال پیش مردم برفین بهصورت خودجوش به مرمت گنبد آرامگاه این امامزاده اقدام کردهاند و بهخاطر این اقدام از تخفیف مالیاتی برخوردار شدند. مهمترین پیام این کتیبه اعتقاد ژرف مردم همدان به امامزادگان و خاندان رسالت(ع) است که در قالب یک کتیبه و پس از 200 سال بروز و ظهور پیدا کرده است.
امامزاده محسن (امامزاده کوه) بنابر اثر ابن فندق بیهقی در شرح «مقاتل طالبیان» و نیز امام فخر رازی در شرح «نقباء همدان» مدفن «سید محسن بن ابوالحسن علی ابن ابوجعفر محمد (؟) بن حسن (بصری) بن قاسم بن محمد (بطحائی) بن ابومحمد قاسم بن حسن بن ابوالحسن زید بن امام حسن مجتبی(ع) است، که مادرش خواهر امام محمد الباقر(ع) بوده.» این زیارتگاه یا امامزاده بزرگوار در دره خوش آب و هوای ماوشان قرار دارد که امروزه یک مقصد گردشگری مذهبی مهم در همدان بهشمار میآید. مقام معظم رهبری طی سفرشان به همدان بهشخصه این امامزاده را زیارت کردند و مرحوم ملاعلی معصومیهمدانی روحانی معروف شهر همدان نیز ارادت خاصی به ایشان داشتند و پای پیاده به زیارت ایشان میرفتند.
کتیبه سنگی «امامزاده محسن(ع)»، به دستور «بهمن میرزا» حاکم وقت همدان در تاریخ 1240 هـ.ق بر تکه سنگ مرمری 7 ضلعی در 13 سطر و به ابعاد 15*15*19*23*5*5*19 سانتیمتر نقر شده است، بهطور کلی این کتیبه را میتوان مستطیلی با ابعاد 31*7/23 سانتیمتر در نظر گرفت. متن این کتیبه به شرح زیر است.
این کتیبه ارزشمند در موزه وقف همدان نگهداری میشود. رسیدگی به موقوفات و بقاع متبرکه از وظایف سازمان اوقاف و امور خیریه است و بر همین اساس اداره کل اوقاف استان بهمنظور حفظ میراث وقف و بقاع متبرکه به راهاندازی موزه وقف اقدام کرده است.
■ متن بازنویسی شده کتیبه نویافته «امامزاده محسن (ع)»
هو الواقف
تخفیف بهمن میرزا
چون ملاک و رعایای مزرعتین وفرجین و ماماشاه در تحت حومه بقعه متبارکه امامزاده لازم التعظیم و التکریم امامزاده محسن علیه السلام بقای عمر دولت بندگان اقدس ظل اللهی و نواب مستطاب نایب السلطنه و سایر شاهزادگان از خداوند غفار مسئول و پیوسته [به] بازسازی و تعمیر خرابی بقعه متبارکه مشغولند نظر بحال رعایای مزبور بندگان نواب مستطاب بهمن میرزا موافقت [و] مرحمت فرمودهاند در دست ملاک مزرعتین مرقومست که از ابتدای کافه ئیل و ما بعد نقدا از مالیات نقد و جنس و سایر تکالیف دیوانی هر ساله یزرعتن یومی همین بهر اسم و رسم که بوده باشد مقاطعه فرمودند دعوین مبلغ پانزده تومان نقد و مقدار بیست خروار (یور هرگز) غله که پانزده تومان نقد رایج تبریز و شش خروار غله مال لتقاطعه مزرعه وفرجین و مقدار دو خروار غله مالالمقاطعه که در تحت ماماشاه بوده باشد و چنانچه بعدالیوم احدی از قرارداد مرقوم تخلف و انحراف ورزد کسیکه از گماشتگان و حکامانی مبانی بدعت گردد به لعن ابدی گرفتار گردد، فَمَن بَدَّلَهُ بَعدَ ما سَمِعَهُ فَاِنَّما إثمَهُ عَلی الذین یبدِلونَهُ (هر کس تغییرش دهد پس از آنکه او را شنیده است گناهش به گردن کسانی است که تغییرش دادند)
نباید رسم بر آیین نهاد که گویند لعنت بر آن کس نهاد
سنه 1240
|
