|
۱- بیستم دی سالروز شهادت امیرکبیر، سیاستمداری بزرگ است که روش و منش او همچنان برای بسیاری از سیاستمداران ایرانی الگو و آرزو است.
سیاستمداری که هر چه از تاریخ زندگی و اقدامات او بیشتر شفاف میشود، حسرت ناکام ماندن آرمانها ، آمال و آرزوهای او برای ایران بیشتر میشود.
۲- از آرزوهای بزرگ امیر کبیر برای ایران نظام آموزشی کارامد بوده است و اقداماتی همچون اعزام دانشجویان به فرنگ و تأسیس دارالفنون از اقدامات ماندگار و مؤثر وی بوده است.
امیرکبیر راه مبارزه با جهل و خرافات را در توسعه آموزش و افزایش آگاهی مردم پیگیری می کرد و میدانست که علم و دانش به هر جامعهای وارد شود و توسعه عمومی یابد، جهل و خرافات از آن فراری خواهند بود.
۳- مبنای تفکر شهید میرزا تقی خان فراهانی (امیرکبیر) در این زمینه را میتوان در این جمله وی یافت که گفته است؛ هیچ جامعه ای فراتر از اندیشه معلمانش رشد نخواهد کرد.
جملهای عمیق و پر نکته که هیچ سیاستمدار برنامهریزی نمیتواند بدون توجه به آن برنامهریزی کرده و تصمیماتی برای رشد و پیشرفت جامعه اتخاذ کند.
۴- در انقلاب اسلامی نگاه امیرکبیر و فراتر از آن به آموزش و پرورش در عمل دنبال شده اما اکنون وضعیت آموزش و پرورش نیازمند تجدیدنظر، بازنگری و نوسازی جدی است.
به طوری که وزیر آموزش و پرورش هم از وضعیت مدارس دولتی که فرزند وی در آن تحصیل میکند، رضایت ندارد و اذعان کرده وضعیت مدارس دولتی خوب نیست.
۵- اذعان وزیر به خوب نبودن وضعیت مدارس دولتی به معنی خوب بودن وضعیت مدارسی که به نوعی غیر دولتی هستند، نیست و مشکلات آن نوع مدارس از مدارس دولتی در مواردی چون به کارگیری معلم، حق و حقوق و فضای آموزش استاندارد و... بدتر از مدارس دولتی است.
۶- وضعیت نامناسب مدارس موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن رد شد و به عنوان جملهای خبری که ارزش پیگیری ندارد به آن نگریست زیرا آینده ایران به بهبود این شرایط و وضعیت بستگی دارد و اگر وضعیت بهبود نیابد، نباید انتظار ایرانی رشد یافته و پیشرفتهتر از امروز در آینده داشت.
به همین دلیل انتظار میرود مجلس و نهادهای تصمیمگیر دیگر به سادگی از کنار این جمله عبور نکنند و بی انگیزگی معلمان و در نتیجه دانشآموزان در مدارس را به صورت ویژه پیگیری کنند.
۷- در این زمینه باید توجه داشت که از دست دادن فرصت، پشیمانی بزرگی به بار خواهد آورد و نسلی که کمکی به رشد جامعه نمیکند در مدارسی با وضعیت نامناسب پرورش خواهند یافت.
با در نظر گرفتن مبنایی بودن آموزش و پرورش، اکنون و در فصل بودجه و تدوین قانون برنامه هفتم توسعه زمان آن است که دولت و مجلس حق آموزش و پرورش را به درستی ادا کرده و شرایط را برای رشد جامعه با توجه ویژه به معلمان و مدارس فراهم کنند.
|
